Goudbes - Vilmorin

De Peruaanse goudbes is een vaste plant maar vorstgevoelig, die tot 1 m hoog kan worden. Hij wordt gekweekt voor zijn mooie oranje vruchten, omhuld door een kelk, die rauw gegeten worden in fruitsalades, als jam en in sauzen. Zaaien in maart - april voor een oogst in september-oktober.

De Physalis of Peruaanse goudbes is afkomstig uit Zuid-Amerika (Peru, Chili, Colombia) en heeft zich aangepast in vele gebieden zoals Zuid-Afrika of Australië. Hij heeft kleine gele tot feloranje vruchten ingebed in een kelk in de vorm van een Chinese lampion.

De smaak van de vrucht is enigszins zurig en doet denken aan die van een mandarijn. Bij dit ras zijn de vruchten groter; ze kunnen de grootte van een grote kers of zelfs een kleine abrikoos bereiken.
De exotische vorm van de kelk bewijst nog maar eens dat de moestuin zowel voedzaam als esthetisch kan zijn. Het zaaien gebeurt van mei tot juli en de oogst van de kelken vindt plaats van augustus tot oktober.

De Goudbes of Physalis behoort tot de nachtschadefamilie (Solanaceae) en produceert kruipende stengels, wat hem helpt om zijn mooie, spreidende groeiwijze te krijgen. De bloei vindt plaats in de zomer en maakt van september tot oktober plaats voor de vruchtzetting, die lijkt op een koraalkleurige papieren lantaarn. Het uitdrogen van de kelk laat de nervatuur zichtbaar worden en geeft een kantachtig effect, waarna de ingebedde vrucht op de achtergrond zichtbaar wordt: een schat in een etui... of een kooi. Ze bevatten een veelheid aan kleine zaadjes die zich van jaar tot jaar spontaan uitzaaien. Tegenwoordig worden physalis gebruikt als decoratie op gebak, maar ook in compotes, jams, clafoutis, en ook in pittigere bereidingen zoals de Mexicaanse saus Salsa verde. En van oudsher in de fytotherapie staat hij bekend om zijn zuiverende en antioxiderende kwaliteiten. Let op: onrijpe, groene bessen zijn giftig!

De oogst: de Physalis peruviana wordt geoogst vanaf augustus, wanneer de vruchten hun mooiste goudgele kleur hebben gekregen en de kelk goed perkamentachtig is. Een plant kan 250 tot 300 vruchten geven.

De bewaring: de vruchten van de physalis worden meestal vers gegeten. Ze zijn enkele dagen houdbaar in de groentelade van uw koelkast. Ze kunnen worden gedroogd. Laat ze dan op een droge, goed geventileerde plek liggen zonder dat ze elkaar raken; zo zijn ze enkele maanden houdbaar.

De tuintip: physalis zijn soms gevoelig voor aantasting door witte vliegen. Deze kleine witte insecten, familie van de bladluis, zijn alleen echt een probleem als ze in te grote aantallen voorkomen. Een gier van pepermunt of zelfs een bespuiting met water gemengd met groene zeep helpt ertegen, zonder chemische middelen. Natuurlijke vijanden van bladluizen, zoals lieveheersbeestjes of gaasvliegen, zijn ook aan te raden.