Fleskalebas BIO Ferme de Sainte Marthe - Lagenaria siceraria

De Afrikaanse kalebas is een niet-eetbare variëteit die grote, lichtgroene, ronde en aan de bovenkant afgeplatte vruchten produceert. Door de bovenkant eraf te snijden, vormen ze een heel scala aan keukengerei: kommen, schalen, beschilderde, gegraveerde of gelakte muziekinstrumenten. De Afrikaanse kalebas zaai je van maart tot juni en oogst je van augustus tot oktober.

De kalebas is een kruidachtige plant uit de familie van de Cucurbitaceae (komkommerachtigen). Het is een verre neef van de pompoenen en kalebassen die we goed kennen. Vaak wordt hij fleskalebas of flespompoen genoemd. Hij wordt zowel als groente geteeld, als om zijn vrucht die, eenmaal gedroogd, een veelzijdig gebruiksvoorwerp wordt. Je vindt kalebassen in Azië, Afrika en Amerika. Het is een eenjarige, kruipende of klimmende plant dankzij zijn ranken. Zijn bladeren zijn breed behaard en verspreiden een vrij karakteristieke geur. In het voorjaar, na de bloei met grote witte bloemen, produceert hij ronde vruchten, of vruchten met een hals die op een fles of amfora lijken. Sommige variëteiten kunnen zeer jong gegeten worden, zoals courgettes. Let op: sommige zijn giftig en dus niet eetbaar. Als ze veel later worden geplukt, kunnen ze allemaal keukengerei, muziekinstrumenten (zoals de Kora – een Afrikaanse harp – of de Berimbao die de Capoeira-vechters in Brazilië muzikaal begeleidt), lantaarns, recipiënten voor mate of bekkenbeschermers worden. Dit is alleen mogelijk als de vrucht volledig is gedroogd en het vruchtvlees is verdwenen. Deze plant, al genoemd door Plinius de Oudere als vat voor vloeistoffen, werd ook in het Capitulare de villis aanbevolen als plant om om dezelfde redenen te telen. Deze komkommerachtige wordt ook met veel smaak gebruikt om leiwijnstokken en pergola's te bekleden.

De oogst: kalebassen zijn vruchten die, zoals alle planten uit tropische gebieden, veel zon nodig hebben om op hun best te zijn. Voor consumptie als courgette wordt de vrucht onrijp geoogst, met een nog wat zachte schil. De smaak van kalebassen is niet erg uitgesproken, maar het is een ervaring om te proberen als ze eetbaar zijn. Om gebruiksvoorwerpen te maken, moet je wachten tot de steel volledig is uitgedroogd. Pluk ze zo laat mogelijk.

De bewaring: als ze worden geoogst om gegeten te worden, moet de schil nog zacht zijn en zijn de vruchten slechts enkele dagen houdbaar in de groentelade van de koelkast. Eenmaal volledig gedroogd, zijn kalebassen onbeperkt houdbaar. Ze kunnen worden gegraveerd, beschilderd, uitgezaagd, enz. Laat je fantasie de vrije loop om er het voorwerp van te maken dat bij je past. Gedroogd worden ze erg breekbaar. Je moet ze dan voorzichtig hanteren.

De tuintip: de kalebassen moeten zo lang mogelijk aan de plant blijven, maar slecht weer kan ze ook laten rotten. Je kunt ze dan binnen laten drogen door ze op te hangen. Het zijn over het algemeen krachtige planten waarvan de vruchten en bloemen zeer decoratief zijn. Geef ze een leiwijnstok of klimrek zodat ze erop kunnen klimmen, zich kunnen uitstrekken en hun vruchten als lantaarns kunnen laten hangen. Kalebassen houden niet van vocht. Zorg ervoor dat je ze in de zomer alleen het strikt noodzakelijke water geeft.