Doperwt Twinkle

De erwt 'Twinkle' (Pisum sativum) is een zeer vroeg ras dat bijzonder resistent is tegen fusarium en tolerant voor valse meeldauw. Dit ras is compact en kan zichzelf staande houden, het plaatsen van rijshout is daarom optioneel. Denk eraan om de zaai uit te smeren om de oogstperiode te verlengen. Je zaait van maart tot juni voor een oogst van juni tot september.

De erwt is een eenjarige groenteplant die behoort tot de familie Fabaceae (voorheen Leguminosae) en een zeer oude herkomst heeft in het Nabije Oosten. Het is een van de oudste groenten die in Europa en Azië wordt geteeld. Het werd lange tijd gedroogd en gekneusd geconsumeerd voordat het werd gekookt; de consumptie ervan in verse vorm is vrij recent.

Er zijn zeer veel rassen erwten: laagblijvende of klimmende (die rijshout nodig hebben) die peulen produceren gevuld met ronde, gladde of gerimpelde korrels. Ze worden gekookt nadat ze zijn gedopt, omdat de perkamentachtige peul waarin ze zitten niet eetbaar is. Alleen sugarsnaps (met platte, knapperige peulen) en peultjes worden in hun geheel gegeten.

Over het algemeen zijn klimmende erwten productiever, maar ze zijn minder vroeg en vereisen het plaatsen van een struktuur van 1,5 tot 2 meter hoog waar ze tegenop kunnen klimmen. De oogst is dan wel gemakkelijk. Laagblijvende of halfhoge erwten hebben genoeg aan wat vertakte takken (van 50 cm tot 1 meter) als steun. Sommige recente rassen, waarvan het loof grotendeels is vervangen door ranken, kunnen zichzelf staande houden, waardoor het plaatsen van rijshout optioneel is.

Erwten met gladde korrels zijn bestand tegen de voorjaarskou. Het zijn zeer vroege of vroege rassen die bijvoorbeeld heel vroeg onder een platte bak kunnen worden gezaaid, maar ze houden niet van overmatige hitte.

Voor zaaien in het late voorjaar en de vroege zomer gebruik je rassen met gerimpelde korrels, die zoeter van smaak zijn; ze verdragen de hitte beter en geven een langere oogstperiode.

De erwt is een zeer gewaardeerde voorjaarsgroente, maar door verstandig te kiezen uit de rassen kan hij over een lange periode worden geoogst, van juni tot september.

In de keuken kan de erwt rauw worden gegeten, maar traditioneel wordt hij gekookt als bijgerecht bij vlees en vis of voor de bereiding van heerlijke soepen. Het is een vrij calorierijke groente omdat hij rijk is aan koolhydraten; hij bevat veel vezels, ijzer en vitamine C en B9.

De erwt houdt van een gematigd en vochtig klimaat, maar vreest extreme weersomstandigheden zoals sterke hitte, vorst, en een tekort of teveel aan water, wat hem verzwakt en gevoelig maakt voor echte meeldauw en de bladroller, een kleine rups die de zaden aanvreet.

Oogst: afhankelijk van het ras worden erwten tussen tweeëneenhalf en vier maanden na het zaaien geoogst. De pluk moet regelmatig plaatsvinden en gebeuren wanneer je, door met de vinger te drukken, voelt dat de peulen goed gevuld zijn. Wacht niet te lang... erwten hebben de neiging hard te worden als ze ouder worden!

Bewaring: verse erwten kunnen, ongedopt, in de groentelade van de koelkast worden bewaard. Ze zijn perfect in te vriezen na een kort blancheren in kokend water.

De tuintip: erwten hebben, zoals alle Fabaceae, de eigenschap om atmosferische stikstof in de bodem vast te leggen; ze spelen een beetje de rol van groenbemester. Deze stikstoftoevoer is zowel gunstig voor planten die in de buurt staan als voor planten die daarna worden geplant, volgens het principe van vruchtwisseling.