Courgette Storr's Green F1

Storr’s Green is een van de weinige courgettevariëteiten die bestand is tegen koele temperaturen; het gebruik ervan wordt zelfs aanbevolen in gebieden met korte zomers, zoals Scandinavië. Elke plant produceert bijna een tiental cilindervormige vruchten met een lichtgroene, gemarmerde schil met donkere en crèmekleurige tinten. Het vruchtvlees is delicaat en houdt zijn structuur uitstekend tijdens het koken.

Oogst ze bij voorkeur jong, wanneer ze een lengte van 15 tot 20 cm hebben, dan zijn ze het meest smaakvol. Deze vroege variëteit heeft een mooi rechtopstaande en luchtige groeiwijze, wat het plukken vergemakkelijkt.

Courgettes en pompoenen bevatten weinig calorieën, maar zijn rijk aan vitamines, met name provitamine A en vitamine B, en aan mineralen.

Oranje, groen, rood, geel, zwart of zelfs blauw, glad, geribbeld, wrattig, met een zachte schil, enz. Pompoenen en courgettes bieden ons een verbluffende variabiliteit in vormen, kleuren en maten, omdat ze zich met verrassend gemak kruisen. Daarom bestaan er zoveel verschillende variëteiten.

In de volksmond verwijst 'winterpompoen' naar alle soorten pompoenen, zoals kalebassen, reuzenpompoenen, etc., met een taaie schil en een lichtzoet vruchtvlees. Met 'zomerpompoenen' of courgettes bedoelen we de verschillende variëteiten die jong worden geoogst, wanneer de schil nog zacht is. Deze laatste worden met de zaden gegeten.

Ze zijn allemaal afkomstig uit Amerika en behoren tot de grote familie van de Cucurbitaceae. Ze werden in de 16e eeuw in Europa geïntroduceerd. Meestal zijn het klimplanten die zich met hun ranken aan elk steunpunt vastklampen. De vrouwelijke bloemen zijn te onderscheiden van de mannelijke door hun onderstandig vruchtbeginsel (onder de bloem), dat lijkt op een embryonale vrucht. In veel regio's worden de mannelijke bloemen kort na de bestuiving geoogst om gevuld of als beignets te worden gegeten. De manieren om pompoenen en courgettes te bereiden zijn legio. Gesaut eerd, gebakken, in een gratin, in soepen of gevuld. Courgettes zijn een hoofdbestanddeel van de Provençaalse ratatouille, de Italiaanse caponata, de Maghrebijnse couscous of vele andere iconische mediterrane gerechten.

De oogst: Pompoenen en courgettes zijn vruchten die veel water nodig hebben om optimaal te presteren. Pompoenen zijn het lekkerst als ze rijp worden geoogst. Courgettes worden jong en vers geoogst, wanneer ze nog onrijp zijn. Alle vruchten moeten voorzichtig worden behandeld en vrij blijven van snijwonden of stoten.

De bewaring: Courgettes kunnen worden bewaard door ze in stukken te snijden en in te vriezen. Hun kwetsbare schil leent zich niet voor langdurige bewaring in hun geheel. Winterpompoenen met een taaie schil kunnen enkele maanden worden bewaard en de hele winter worden gegeten. In tegenstelling tot ander fruit en groenten hebben ze warmte nodig voor een optimale bewaring. Het is niet nodig ze op een donkere plek te bewaren, dus je kunt ze net zo goed opslaan waar hun volle vormen gewaardeerd kunnen worden.

De tuiniers tip: Plaats een leisteenplaat of een dakpan onder de vrucht. Zo komt deze niet direct in contact met de grond, wat voorkomt dat hij gaat rotten door vocht. Daarnaast houden ze bijzonder van licht vochtige grond. Overweeg daarom om rond de planten te mulchen, vooral tijdens de heetste zomermaanden. Pompoenen en courgettes zijn zeer gevoelig voor meeldauw (een schimmelziekte die een wit, poederachtig laagje op het bladoppervlak achterlaat). Vermijd zorgvuldig om de bladeren of bloemen te besproeien. Combineer je pompoenen met alliums zoals bieslook, uien of sjalot, of met fabaceae (voorheen peulvruchten) zoals bonen of erwten. De combinatie pompoen – komkommer kan echter nadelig zijn voor beide partijen.