Courgette Ambassador F1

De Courgette Ambassador F1 komt uit een selectie van verrassend ziektebestendige moestuinkwaliteit, met name tegen valse meeldauw. Zeer jong geoogst, hebben ze uitstekende smaak- en textuurkwaliteiten. Deze courgette is ideaal voor ovenschotels en ratatouille.

Dit vroege, niet-kruipende ras heeft een zeer opgaande en compacte groeiwijze. Het produceert lange, donkergroene vruchten die jong geoogst moeten worden. Oogst ze geleidelijk om de productie het hele zomerseizoen te stimuleren. Het blad is gevlekt met grote zilverachtige vlekken, wat een kenmerk van dit ras is. 

De Courgette houdt van warmte: zet de planten in de vollegrond of zaai ter plaatse begin juni, niet eerder. Zet ze natuurlijk op de plekken waar ze het meeste van de zon profiteren. De eerste oogst vindt plaats vanaf juli en gaat door tot eind september. Ambassador is perfect voor kleine oppervlakken zoals balkons of patio's.

Courgettes en pompoenen bevatten weinig calorieën maar zijn rijk aan vitamines, met name provitamine A, vitamine B en mineralen.

Oranje, groen, rood, geel, zwart of zelfs blauw, glad, geribbeld, wrattig, met een zachte schil, enz. Pompoenen en courgettes bieden ons een verrassende variabiliteit in vormen, kleuren en maten, omdat ze zich met verbazingwekkend gemak kruisen. Daarom bestaan er zoveel rassen.

In de volkstaal verwijst winterpompoen naar allerlei soorten pompoenen, zoals kalebassen, reuzenpompoenen, etc., met een taaie schil en een lichtzoet vruchtvlees. Met zomerpompoenen of courgettes bedoelen we de verschillende rassen die nog jong worden geoogst wanneer de schil nog zacht is. Deze laatste worden met de zaden gegeten.

Ze zijn allemaal afkomstig uit Amerika en behoren tot de grote familie van de Cucurbitaceae. Ze werden in de 16e eeuw in Europa geïntroduceerd.

• Er zijn ongeveer tien soorten pompoenen, waarvan er vier het meest worden gekweekt in onze moestuinen. Dit zijn Cucurbita pepo, Cucurbita moschata of muskaatpompoenen, Cucurbita maxima en tenslotte Cucurbita argyrosperma.
• De Cucurbita pepo : dit zijn de meest voorkomende in moestuinen, het betreft bepaalde pompoenen, courgettes, patissonpompoenen, etc. Ze zijn over het algemeen te herkennen aan hun stijve, ingesneden bladeren en hun hoekige steel met minstens 5 ribben die niet breder wordt op het aanhechtingspunt aan de vrucht.
• De Cucurbita moschata of muskaatpompoenen : deze hebben zachte bladeren. De steel is sterk geribbeld en wordt op het aanhechtingspunt van de vrucht duidelijk breder. De bladeren hebben de vorm van een hart.
• De Cucurbita maxima : dit zijn voornamelijk reuzenpompoenen. Hun steel is rond en krijgt een beetje een sponsachtig uiterlijk. Zoals de naam van de soort al doet vermoeden, gaat het vooral om rassen met grote vruchten. De bladeren hebben 5 lobben.
• De Cucurbita argyrosperma : zeer weinig voorkomend in onze tuinen, deze hebben drielobbige bladeren en een zeer dikke, stevige en niet-geribbelde steel.

Over het algemeen zijn het klimmers, die zich met hun ranken aan elk steunpunt vastgrijpen. De vrouwelijke bloemen zijn te onderscheiden van de mannelijke bloemen door hun onderstandig vruchtbeginsel (onder de bloem) dat op een embryo van een vrucht lijkt. In veel regio's worden de mannelijke bloemen vlak na de bestuiving geoogst om gevuld of als beignets te worden gegeten. De manieren om pompoenen en courgettes te consumeren zijn talrijk. Gebakken, gefrituurd, in ovenschotels, in soepen of gevuld. Courgettes zijn een hoogtepunt in de Provençaalse ratatouille, de Italiaanse caponata, de Maghrebijnse couscous of vele andere iconische mediterrane gerechten.

De oogst : Pompoenen en courgettes zijn vruchten die veel water nodig hebben om het beste van zichzelf te geven. Pompoenen zijn beter als ze rijp worden geoogst. Courgettes worden jong en vers geoogst, nog onrijp. Allemaal moeten ze voorzichtig worden behandeld en vrij blijven van snijwonden of stoten.

De bewaring : Courgettes kunnen worden bewaard door ze in stukken te snijden en in te vriezen. Hun kwetsbare schil leent zich niet voor bewaring in hun geheel. Winterpompoenen met een taaie schil zijn enkele maanden houdbaar en kunnen de hele winter worden gegeten. In tegenstelling tot ander fruit en groenten hebben ze warmte nodig voor een optimale bewaring. Het is niet nodig ze op een donkere plek te bewaren, dus je kunt ze net zo goed opslaan waar hun volle vorm gewaardeerd kan worden.

De tuiniers tip : Leg een leisteenplaat of een dakpan onder de vrucht. Deze komt dan niet meer direct in contact met de grond, waardoor je voorkomt dat hij gaat rotten door vocht. Evenzo houden ze bijzonder van licht vochtige grond. Denk er dan aan om rond de planten te mulchen, vooral midden in de zomer. Pompoenen en courgettes zijn zeer gevoelig voor meeldauw (een schimmelziekte die een wit, pluizig laagje op het bladoppervlak achterlaat). Vermijd zorgvuldig om het blad of de bloemen te besproeien. Combineer je pompoenen met alliums zoals bieslook, uien of sjalot, of met fabaceae (voorheen peulvruchten) zoals bonen of erwten. De combinatie pompoen – komkommer kan echter beide partijen schaden.

.