Molsla Verbeterde Volhart - Vilmorin

De Verbeterde Volhartige Paardenbloem is een zeer productieve variëteit die mooie, compacte en goed gevulde rozetten vormt. Hoewel het vaak als onkruid wordt gezien, barst de paardenbloem juist van kwaliteiten, zowel op voedingsgebied als qua smaak. Zaaien van maart tot juni voor een oogst van november tot april.

De Paardenbloem (Taraxacum officinale), ook wel Leeuwentand genoemd, is een vaste plant die behoort tot de familie van de Asteraceae. Is het nog nodig deze wilde plant voor te stellen? Het stralende geel van zijn bloemen, het karakteristieke, ingesneden blad (als leeuwentanden) en zijn pluizige zaden maken het een van de meest bekende 'onkruiden'.

De gewone paardenbloem komt in het wild voor in weilanden, langs paden, maar ook midden tussen stoeptegels in de stad en zelfs in het best onderhouden gazon, waar hij vaak fanatiek wordt bestreden!

En misschien is het juist door deze alledaagsheid dat zijn kwaliteiten worden genegeerd: rijk aan vitamine C en bètacaroteen, van nature vochtafdrijvend, drainerend en ontgiftend. Zijn jonge bladeren zijn uitstekend in salades. Ze zijn ook erg smakelijk als ze worden gekookt, zoals spinazie, even snel met een beetje knoflook en een scheutje citroensap. Zijn bloemen zijn eveneens eetbaar; ze zijn geschikt voor het maken van gelei, siroop en een heerlijke, amberkleurige aperitiefwijn.

In de tuin stelt de Paardenbloem weinig eisen aan de bodem; gewone tuingrond, zelfs zware en compacte grond, is prima. Hij houdt van een zonnige standplaats of halfschaduw.

Oogst: de jonge bladeren worden geoogst van november tot april, wanneer ze nog jong zijn. De bloemen worden meestal in april geplukt.

Bewaring: de bladeren zijn enkele dagen houdbaar in de koelkast of enkele maanden in de vriezer, nadat ze enkele minuten zijn geblancheerd in kokend water.

De tip van de tuinman: om zeer malse paardenbloemblaadjes te krijgen, kun je ze bleken door ze af te dekken met een klein hoopje aarde van ongeveer 15 cm, of door ze af te dekken met een grote terracotta pot, zoals de Engelsen dat trouwens ook met rabarber doen.