Duizendkoppige kool Daubenton's Green (jonge planten)

De eeuwig moes 'Daubenton's Green' (Brassica oleracea var. ramosa) is een oud ras van meerjarige kool dat nog steeds gewaardeerd wordt om zijn robuustheid, zijn lange levensduur en zijn royale productie van jonge, malse scheuten. Deze kool vormt een bossige pol die tot 1 m hoog en breed kan worden, ontwikkelt geen kool en bloeit zelden, waardoor hij bijna het hele jaar door blad kan produceren. Dit ras is weinig gevoelig voor veelvoorkomende koolziekten en is goed bestand tegen plagen zoals aardvlooien of koolwitjes. Hij is uitstekend geschikt voor moestuinen in permacultuur of natuurlijk tuinieren en is gemakkelijk te telen in elke rijke, diepe grond, zelfs zeer kleiige grond, die in de zomer niet uitdroogt. 

De eeuwig moes 'Daubenton’s Green' behoort tot de Kruisbloemenfamilie (Brassicaceae). Hij maakt deel uit van de groep niet-kropvormende kolen (Acephala), zoals boerenkool of krulkool. De botanische soort Brassica oleracea is afkomstig van de Atlantische kliffen van West-Europa — met name de kust van Bretagne, Het Kanaal en het Iberisch schiereiland — waar nog steeds wilde populaties voorkomen. Deze primitieve kolen hebben aanleiding gegeven tot een veelvoud aan groenterassen.
Het ras ‘Daubenton’s Green’ zou afkomstig zijn van oude voederkoolvormen die al sinds het Victoriaanse tijdperk worden geteeld. Zeer weinig bloeiend en zich uitsluitend voortplantend door stekken, is het van tuinier op tuinier doorgegeven, zonder intensieve selectie. De naam is een eerbetoon aan de Franse natuuronderzoeker Louis-Jean-Marie Daubenton (1716–1800), die deze plant en haar belang voor de veeteelt zou hebben beschreven. De plant vormt een bossige pol met een ronde groeiwijze, sterk vertakt, die bijna doet denken aan een kleine struik. Hij vertoont een snelle groei vanaf het eerste jaar en kan een hoogte bereiken van 90 cm tot 1,50 m, of zelfs tot 1,80 m zonder snoei. De breedte is net zo royaal en bereikt gemakkelijk 1 m tot 1,50 m, afhankelijk van de groeiomstandigheden. De plant leeft over het algemeen tussen de 5 en 7 jaar, maar kan veel langer blijven staan als je hem regelmatig vermeerdert door stekken.
Het loof is dicht en zeer decoratief. De bladeren zijn middelgroot, heldergroen tot middengroen, licht gelobd, soms gekruld, met een dik maar zacht blad. De bladeren staan verspreid langs de stengels en vernieuwen zich voortdurend. Het blad is half wintergroen: het blijft in de winter op zijn plaats onder milde klimaten, maar kan verdrogen bij vorst of langdurige droogte. De stengels, stevig en soms licht verhout aan de basis, vertakken gemakkelijk en kunnen wortels vormen als ze worden neergelegd of gedeeltelijk worden begraven. De bloei is uiterst zeldzaam bij dit ras ‘Daubenton’s Green’. In de uitzonderlijke gevallen waarin het voorkomt, produceert het kleine gele bloemen met vier bloemblaadjes, typisch voor de Kruisbloemenfamilie. Echter, bij afwezigheid van regelmatige bloei produceert de plant geen levensvatbaar zaad en moet daarom uitsluitend vegetatief worden vermeerderd, wat het een echte eeuwig moes maakt.

De oogst vindt plaats van september tot mei. Je plukt de jonge bladeren of de kleine zijscheuten, waarbij je er altijd voor zorgt een paar bladeren aan elke stengel te laten staan om de groeikracht van de plant te garanderen. Je oogst met de hand of met een snoeischaar, naar behoefte.
De bladeren kunnen enkele dagen in de koelkast worden bewaard, maar ze zijn veel lekkerder als ze vers worden gegeten. Ze lenen zich ook goed voor invriezen of drogen voor later gebruik.

In de keuken onderscheidt de Daubenton-kool zich door zijn milde, fijne, weinig bittere smaak. De jonge bladeren worden rauw gegeten in salade, terwijl de meer ontwikkelde bladeren gekookt kunnen worden: gestoomd, geroerbakt, in een gratin, in soep of zelfs als groentechips. Hun textuur is aangenaam en hun smaak blijft mild, zelfs na het koken. In de winter hebben de bladeren de neiging zoeter te worden, wat ze nog smakelijker maakt.

De tuiniertip: een grondbedekking helpt de bodemvochtigheid te behouden en de groei van onkruid te beperken. Het is aan te raden de plant in de zomer licht te snoeien om de vertakking en de productie van jonge scheuten te stimuleren.
Zeer gemakkelijk te vermeerderen, Daubenton’s Green wortelt gemakkelijk door stekken of afleggen (marcotteren): je hoeft alleen maar een gezonde stengel te nemen, deze in de grond of in een pot te verspenen, en het vocht vast te houden totdat de wortels verschijnen.