Zwarte bes Wellington

De Zwarte bes 'Wellington' is een vroeg en krachtig ras dat prachtige trossen met zwarte, lichtzure bessen geeft. Geniet van de zwarte bes in sap, jam, taarten of als begeleiding bij hartige gerechten. Plant bij voorkeur in het najaar, of in het voorjaar met regelmatig water geven. De oogst vindt plaats vanaf begin juli.

De Zwarte bes (Ribes nigrum) behoort tot de familie Grossulariaceae, net als de aalbessen. Het is een bladverliezende struik die oorspronkelijk voorkomt in gebieden die zich uitstrekken van de Pyreneeën tot Centraal-Azië. Sinds de 16e eeuw in cultuur, groeit de Zwarte bes spontaan in de vochtige bossen van Noordoost-Europa.

De vruchten verschijnen op de tweejarige twijgen en worden schaarser op takken van vier jaar en ouder. Oogst de bessen wanneer ze goed zwart zijn en beginnen te vallen. Wacht op volledige rijpheid voor de pluk. Het ras 'Wellington' geeft grote trossen met een lichtzure smaak. Zwarte bessen zijn rijk aan tannines, aroma's en vitamine C en C2. Ze zijn heerlijk vers in een salade van klein fruit, als sap, siroop, jam of gelei, in gebak (taarten, charlottes en sorbets) of bij hartige gerechten. Ze worden ook gebruikt in likeuren en nectars. Zwarte bessen zijn goed te drogen of in te vriezen, zodat u een wintervoorraad fruit heeft.

De Zwarte bes vormt een krachtige struik met een opgaande, weinig vertakte groeiwijze. Hij bereikt een hoogte van 1,50 m bij een breedte van 1 m. De plant is na drie jaar volwassen. Het is een zeer winterharde struik, bestand tegen temperaturen tot -20°C, maar hij heeft een hekel aan droogte in de zomer. De grote, platte, bladeren zijn samengesteld uit drie tot vijf getande lobben, heldergroen van kleur en geven een aangename geur af als je ze wrijft. Bladeren, vruchten en knoppen zijn intens geurend door de aanwezigheid van klieren met etherische oliën, die in de parfumerie worden gebruikt. De schors is glad en roodachtig op jonge twijgen en wordt donkerder met de leeftijd.

De bloei vindt plaats in het voorjaar, in de vorm van kleine, vaak onopvallende klokvormige bloempjes. Daarna vormen zich de grote, glanzend zwarte bessen in lange trossen. Sommige rassen zijn zelfbestuivend, andere hebben een ander ras in de buurt nodig voor een goede bestuiving. Het ras 'Wellington' is zelfbestuivend. In een beplanting met zwarte bessen, net als bij elke andere beplanting, is het belangrijk om rassen en soorten af te wisselen als de ruimte het toelaat: dit bevordert de bestuiving, zelfs bij zelfbestuivende rassen, en beperkt het risico op ziekten. In de tuin kunt u een lekkere, gemengde haag maken door Zwarte bessen, Aalbessen en Frambozen te combineren, bijvoorbeeld langs de moestuin, of plaats de Zwarte bes in een border met bloeiende struiken.