Vigne Pinot Noir
Vigne Pinot Noir
Druif Pinot Noir
Vitis vinifera Pinot Noir
Tafeldruif, Druif
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Pinot Noir-druif is een vrij krachtige en productieve variëteit. Hij produceert middelgrote, compacte trossen. De kleine, kleurrijke bessen zijn bolvormig, hebben een dikke schil, zijn blauwzwart tot donkerpaars van kleur en hebben een overvloedige witte waslaag (pruina). Het vruchtvlees is smeltend. De oogst vindt plaats in oktober. De Pinot Noir-druif is bestand tegen winterkou en zeer geschikt voor gematigde klimaten.
De wijnstok (*Vitis vinifera*) groeide meer dan 5000 jaar geleden in het wild. De introductie in Frankrijk, voor de teelt, gebeurde door de Romeinen. Er zijn vele hybriden ontstaan om kleuren, smaken en toepassingen te variëren. De Pinot Noir is een variëteit van Bourgondische herkomst, opgenomen in het Officiële Register van Druivenrassen voor Wijnstokken. Het zou de overgrootvader zijn van de druivensoort Syrah.
De Pinot Noir-druif is een krachtige, rankende struik die tot wel 5 m hoog kan worden. De uiteindelijke vorm hangt af van de toegepaste snoei. De wijnstok hecht zichzelf met zijn ranken vast aan zijn steun (leiwijnstok, muurspalier, enz.) en houdt van zonnige standplaatsen. Hij heeft een halfopgaande tot horizontale groeiwijze. Het is aan te raden hem langs draden te leiden en goed aan te binden. De grondsoort maakt hem niet zoveel uit, hij stelt weinig eisen, maar geeft toch de voorkeur aan kalkhoudende kleigrond. Een zorgvuldig uitgevoerd uitdunnen van de bladknoppen is nodig.
Zijn ingesneden blad is in de zomer diepgroen, in het najaar kleuren de randen van de bladeren rood.
De bloei in trosjes vindt plaats in mei, met heel kleine witroze bloempjes.
De druiven in middelgrote trossen rijpen in oktober, afhankelijk van de regio. De kleine, kleurrijke bessen zijn bolvormig, hebben een dikke schil, zijn blauwzwart tot donkerpaars van kleur en hebben een overvloedige witte waslaag (pruina). Het vruchtvlees is smeltend. Als wijnstok is het Pinot Noir-ras beroemd om de wijnen uit Bourgogne. Het levert wijnen met een mooie kleur, een aangenaam bouquet en een goede afdronk.
De druif kan als tafeldruif vers gegeten worden, maar ook verwerkt in jam, gelei, vruchtensap, gebak en natuurlijk in wijn na vinificatie.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Druif Pinot Noir in beeld...
Groeiplaats
Fruit
Bloei
Blad
Botanisch
Vitis
vinifera
Pinot Noir
Vitaceae
Tafeldruif, Druif
Tuinbouw
Andere Druiven
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Sinds de verwoestingen door de druifluis (phylloxera) aan het eind van de 19e eeuw, worden wijnstokken verplicht geënt op verschillende, resistente onderstammen die zijn aangepast aan verschillende grondsoorten. Deze onderstammen komen van Amerikaanse variëteiten. Plant de Pinot Noir-wijnstok in het najaar in een diepe, goed doorlatende bodem, zelfs als deze steenachtig, droog, arm en kalkhoudend is. Kies een zonnige, beschutte standplaats uit de wind. Meng bij het planten 3 of 4 handen fruitboommeststof en 2 kg gecomposteerde mest door de grond voor elke wijnstok. De wortels mogen niet in direct contact komen met de mest. Na het planten snoeit u de stok terug boven 2 dikke ogen (bladknoppen) om de groei van twee twijgen te stimuleren. Houd de sterkste twijg aan en bind deze vast aan een steunpaal. Daarna volgt de vormsnoei.
Voor een goede opbrengst heeft de wijnstok juist géén regelmatige bemesting nodig. Verrijk de bodem alleen eens in de 2-3 jaar met kalimeststoffen, hoornmeel of ijzerchelaat.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).