Vigne Ampelia Amandin®
Druif Amandin
Druif Amandin
Vitis vinifera Ampelia Amandin®
Druif, Tafeldruif
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De druif Ampelia Amandin® is een ras met een gemiddelde tot sterke groeikracht en redelijk vruchtbaar. Het produceert middelgrote tot grote, gevleugelde en min of meer compacte trossen. De bessen zijn middelgroot, ovaal tot ellipsvormig. Hun schil is vrij dik, bedauwd en hun kleur geelgroen verandert bij rijpheid naar goudgeel. Het vruchtvlees is vlezig, sappig, zoet, met een licht muskaatachtige smaak. De druiven worden geoogst in september. De druif Ampelia Amandin® is redelijk resistent tegen schimmelziekten en zeer geschikt voor hobbytuinen.
De wijnstok (Vitis vinifera) groeide meer dan 5000 jaar geleden in het wild. De introductie in Frankrijk, voor de teelt, gebeurde door de Romeinen. Er zijn vele kruisingen ontstaan om kleuren, smaken en toepassingen te variëren. De druif Ampelia Amandin® is een witte tafeldruif, een interspecifieke hybride van het geslacht Vitis, ontwikkeld door INRA Bordeaux. Het is het resultaat van een kruising: 7489 INRA Bdx (witte directe producent hybride) x Muscat de Hambourg. Hij werd verkregen in 1979 en staat ingeschreven in het Officiële Rassenregister voor tafeldruiven.
Als krachtige klimstruik kan de druif Ampelia Amandin® tot 5 m hoog worden. De uiteindelijke vorm hangt af van de toegepaste snoei. De grondsoort maakt niet veel uit; weinig veeleisend geeft de druif zelfs de voorkeur aan droge, stenige grond. De druif hecht zichzelf aan zijn steun (druivenprieel, leilatwerk...) dankzij zijn grote groene ranken en houdt van zonnige standplaatsen. Redelijk ziektebestendig is dit ras goed geschikt voor hobbytuinen door de vrijwel afwezige behandeling die het nodig heeft.
Zijn ingesneden blad, diepgroen in de zomer, kleurt in het najaar prachtig goudgeel.
De bloei in trossen vindt plaats in april, met heel kleine witroze bloempjes.
De tafeldruiven, in middelgrote tot grote trossen, rijpen in september, afhankelijk van de regio. De bessen zijn middelgroot, ovaal tot ellipsvormig. Hun schil is vrij dik, bedauwd en hun kleur geelgroen verandert bij rijpheid naar goudgeel. Het vruchtvlees is vlezig, sappig, zoet, met een licht muskaatachtige smaak.
De druif wordt gegeten als tafelfruit, vers, maar ook in jam, gelei, vruchtensap, gebak en natuurlijk in wijn.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Druif Amandin in beeld...
Groeiplaats
Fruit
Bloei
Blad
Botanisch
Vitis
vinifera
Ampelia Amandin®
Vitaceae
Druif, Tafeldruif
Tuinbouw
Andere Druiven
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Sinds de verwoestingen door de druifluis (phylloxera) aan het eind van de 19e eeuw, worden wijnstokken verplicht geënt op verschillende, resistente onderstammen die zijn aangepast aan verschillende grondsoorten. Deze onderstammen komen van Amerikaanse variëteiten. Plant de wijnstok Ampelia Amandin® in het najaar, in een diepe, goed doorlatende grond, zelfs als die steenachtig, droog, arm en kalkhoudend is. Kies een zonnige, beschutte standplaats uit de harde wind. Meng voor elke stok 3 of 4 handen vol meststof voor fruitbomen en 2 kg gecomposteerde mest door de aanplantgrond. De wortels mogen niet in contact komen met de mest. Na het planten snoeit u de stok boven 2 grote ogen (bladknoppen) terug om de groei van twee twijgen te stimuleren. Houd de sterkste twijg aan en bind deze aan een steunpaal. Daarna volgt de vormsnoei.
Voor een goede opbrengst heeft de wijnstok juist géén regelmatige bemesting nodig. Verrijk de bodem alleen eens in de 2-3 jaar met kalimeststoffen, hoornmeel of ijzerchelaat.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).