Pecannoot Mohawk

De Carya illinoinensis 'Mohawk' (of Pecannootboom) is een middelgrote, winterharde boom, maar hij heeft warme, lange zomers nodig om vruchten te dragen. Daarom is het aan te raden hem op een zonnige, beschutte plek in Nederland te planten, ook al is zijn vorstbestendigheid duidelijk groter dan alleen voor die zone. Dit goed productieve ras levert al vanaf september pecannoten. Bij voorkeur in het voorjaar planten, in neutrale tot licht zure, vochtige, zelfs vochthoudende grond. Dit ras is deels zelfbestuivend.

Oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Amerika, is de Carya illinoinensis een grote boom waarvan de soort een hoogte van 20 tot 40 meter en een diameter van 10 meter of meer kan bereiken. Hij behoort tot de familie van de Juglandaceae, net als onze walnoot. Zijn langwerpige, bladverliezende bladeren bestaan uit 11 tot 13 deelblaadjes. Ze zijn groen van kleur en krijgen in het najaar een mooie gouden tint. De pecannootboom is winterhard en kan koude winters tot -15°C verdragen, maar heeft lange, warme zomers nodig om vruchten te dragen. Eind maart verschijnen de mannelijke bloemen, in de vorm van lange, gele katjes. Deze worden gevolgd door de vorming van jonge scheuten en daarna onopvallende vrouwelijke bloemen. Hoewel de mannelijke en vrouwelijke bloemen aan dezelfde boom zitten, vallen de bloeiperiodes niet samen.
Dit vrij oude ras 'Mohawk' werd in 1946 in Texas verkregen door hybridisatie. Het produceert grote noten, maar van gemiddelde kwaliteit in vergelijking met recentere hybriden. De opbrengst kan van jaar tot jaar onregelmatig zijn en de boom begint pas na 4 tot 5 jaar vruchten te dragen. Het is een middelgrote boom, die 15 meter hoog, soms zelfs 20 meter, wordt en 10 tot 15 meter breed. Het is een Pecannootboom uit groep B die deels zelfbestuivend is en dus op zichzelf kan staan. Toch wordt de vruchtzetting bevorderd door kruisbestuiving tussen twee bomen. In dat geval is het aan te raden een ander exemplaar uit groep A te planten (op een afstand van 15 tot 50 meter van 'Mohawk'), zoals de rassen 'Cape Fear', 'Cherokee', 'Cheyenne', 'Desirable', 'Pawnee' of 'Western Schley'.

De vrucht van de Pecannootboom is een steenvrucht, waarvan de buitenste schil vlezig en groen van kleur is. Deze schil, die bolster wordt genoemd, springt open bij rijpheid en laat een dop vrij die de pecannoot bevat. De oogst vindt plaats vanaf het einde van de zomer en gedurende het najaar. De pecannoot, met een smaak die dicht bij die van de walnoot ligt, heeft een gladder vruchtvlees. De doppen zijn enkele maanden houdbaar op een koele, droge plaats. Pecannoten kunnen zo gegeten worden of worden gebruikt in gebak.

Deze Pecannootboom is voorbehouden aan tuinen van een zekere omvang, vooral als je er een tweede boom bij plant voor kruisbestuiving. Bovendien houdt hij van vocht en regelmatig water geven, dus er moet voldoende water beschikbaar zijn, wat in warme, beschutte gebieden niet altijd het geval is. Op een zonnige, beschutte standplaats kan hij een aanvulling zijn op een geïrrigeerde boomgaard met vijgenbomen, citrusbomen, jujubebomen en andere soorten die vrucht dragen in warme klimaten.