Duo-kersenboom Bigarreau Burlat + Bigarreau Napoléon

De Kers 'Burlat' en de Kers 'Napoléon' komen samen op één boom om de tuinier een overvloedige oogst kersen te bieden tussen eind mei en juli. Deze twee variëteiten, die in een Y-vorm op dezelfde onderstam zijn geënt, bloeien gelijktijdig en bestuiven elkaar wederzijds. 'Burlat' is een vroege en productieve soort, die grote, zoete vruchten levert met stevig, knapperig vruchtvlees en een donkerrode schil, van uitstekende smaakkwaliteit. De 'Napoléon', herkenbaar aan zijn rood-gele schil, is meer geschikt voor verwerking. Deze "twee-in-één" kersenboom is zeer sierlijk en biedt een schitterende witte bloei in maart-april, gevolgd door welkome schaduw in de zomer. De productie wordt optimaal wanneer de boom 6-7 jaar oud is.

Deze kersenboom kan door zijn zeer goede winterhardheid en aanpassingsvermogen aan alle grondsoorten (behalve te zware klei) in alle regio's van Nederland worden geplant. Hij vindt zijn plek op een gazon, achterin een border, in een boomgaard of als onderdeel van een fruitige haag.

Deze boom verenigt twee enten:

- Een ent van de Kers 'Burlat': deze variëteit produceert grote, zoete, sappige en smaakvolle vruchten met een glanzende, donkerrode schil en stevig, knapperig vruchtvlees. Het is een vroege en productieve soort die vanaf eind mei kan worden geoogst. De oogst kan van jaar tot jaar meer of minder overvloedig zijn. Het is een uitstekende tafelkers.

- Een ent van de Kers 'Napoléon': een krachtige variëteit die hartvormige vruchten geeft met wit, sappig vruchtvlees en een geel met rood getinte schil. Ze trekken weinig vogels aan. De bloei begint eind maart en de oogst start vanaf begin juni. Deze kersen zijn uitstekend op siroop, op brandewijn of bijvoorbeeld in een clafoutis.

De Prunus avium behoort tot de Rozenfamilie (Rosaceae), net als de Morel (Prunus cerasus). Ook bekend als Zoete kers of Vogelkers, is hij afkomstig uit Europa, West-Azië en Noord-Afrika en al sinds het neolithicum in Europa aanwezig. In Nederland begon de teelt vanaf de Middeleeuwen, waar hij werd gewaardeerd om zijn vruchten en zijn hout. Het was vooral in de 17e eeuw dat hij de grootste boomgaarden van het land koloniseerde. In de 18e eeuw moedigde Lodewijk XV de ontdekking van nieuwe variëteiten aan en bevorderde deze.

De kersenboom is een krachtige boom met een halfopgaande groeiwijze, die zich met de leeftijd spreidt en ongeveer 5 tot 6 meter hoog en 3 tot 5 meter breed wordt op volwassen leeftijd. Hij produceert veel twijgen en onderscheidt zich door zijn roodachtige hout. Zijn groeivorm is geschikt voor zowel vrije vormen op hoog- of halfstam als voor lage vormen in een vaasvorm. Zijn bladverliezende loof bestaat uit grote bladeren van 6 tot 8 cm, verspreid staand, omgekeerd eivormig, onregelmatig getand en glanzend groen, die in het najaar bruin-oranje tinten aannemen. De middentijdse bloei, tussen eind maart en half april, gaat vooraf aan het verschijnen van de bladeren, waardoor hij blootstaat aan voorjaarsvorst. De witte, enkelvoudige bloemen, gegroepeerd in trossen, zijn 2 tot 3 cm in diameter en kunnen al bij -2 tot -3°C worden beschadigd. Daarom is het aan te raden de kersenboom op een beschutte, naar het westen gerichte plek te planten, beschermd tegen koude wind. De uitbundige bloei zorgt echter meestal voor een goede vruchtzetting. Ze is zeer decoratief in het voorjaar en ook drachtplant voor bijen en hommels.
Winterhard verdraagt de kersenboom temperaturen tot -20°C en past zich aan alle regio's in Nederland aan, ook op hoogte. Hij is zelfsteriel of zelf-incompatibel, wat de nabijheid van twee variëteiten vereist voor kruisbestuiving, wat de vruchtproductie bevordert.

Kersenbomen geven een wisselende oogst van jaar tot jaar, met een beurtjaren-fenomeen dat de boom in staat stelt zijn reserves aan te vullen. De vruchtzetting is snel, na ongeveer 3 tot 4 jaar, met een optimale productie na 6 tot 7 jaar. Een volwassen boom (10 tot 20 jaar) produceert gemiddeld tussen de 25 en 50 kilo vruchten per jaar. De kersen, die met een korte bladsteel van 3 tot 4 cm aan de takken vastzitten, worden geoogst vanaf begin juni voor de 'Napoléon' en tot eind juli voor de 'Burlat'. Ze moeten op rijpheid worden geplukt, mét hun steeltje, om een goede bewaring te garanderen. Ze zijn kwetsbaar en worden met de hand of met behulp van een plukstok voorzichtig geoogst.
Zeer sappig en zoet, kunnen deze kersen vers worden gegeten of perfect worden gebruikt in de keuken, in clafoutis, taarten, crumbles, taarten, fruitsalades en als begeleiding van wit vlees. Ze lenen zich ook voor verwerking tot jam, fruit op siroop en conserven. Rijk aan vitamine A, C en E, antioxidanten, calcium, koper en ijzer, zijn ze een echte aanwinst voor de gezondheid. Hun houdbaarheid is kort, slechts een paar dagen koel of in de koelkast, maar ze kunnen worden ingevroren na het wassen, drogen, ontsteelen en ontpitten.