Scabious Oxford Blue
Scabiosa atropurpurea Oxford Blue (zaad) - Duifkruid
Scabiosa artropupurea Oxford Blue
Duifkruid , Schurftkruid , Speldenkussenbloem , Rouwbruid , Treurige weduwe
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Scabiosa Oxford Blue of Scabiosa artropupurea is een kruidachtige vaste plant, die in ons klimaat als eenjarige wordt gekweekt. Haar landelijke uitstraling brengt veel lichtheid in de borders en haar blauw-paarse bloemetjes in de vorm van kleine pompons verschijnen opnieuw van juli tot oktober, wat talrijke bestuivers aantrekt. Haar lange stengels en duurzame bloemen zijn perfect voor het samenstellen van charmante boeketten en haar charme is onlosmakelijk verbonden met het pastoorstuintje.
Scabiosa's zijn allemaal discreet en sierlijk. De basis bestaat uit een pol lancetvormige bladeren, meer of minder ingesneden afhankelijk van de soort, waaruit lange stengels (van 50 cm tot 90 cm) ontspringen, die slank en behaard zijn. Hogerop langs deze stengel zijn de bladeren zittend (zonder bladsteel), ingesneden en steeds kleiner tot aan het bloemhoofdje. Dit hoofdje is altijd bolvormig (4 tot 5 cm) met uitstekende meeldraden, alsof ze in de pompon geprikt zijn, wat de plant de bijnaam "Pincushion Flower" (speldenkussenbloem) oplevert. De vorm kan echter ook per soort verschillen: hij kan zeer rond, dicht en ruig zijn of meer afgeplat, met zijdezachte en gekreukelde bloemblaadjes, zoals bij de variëteit Oxford Blue. Scabiosa's komen het best tot hun recht in kleine groepjes, verspreid tussen siergrassen of grotere bloemen, om hun kleuraccent te geven, als een zaai van confetti in de borders. Ze geven de voorkeur aan zonnige standplaatsen die hun bloei bevorderen en stellen niet veel eisen aan verschillende soorten bodem, soms zelfs kalkhoudend, mits deze redelijk vochtig en goed doorlatend is. Pluk ze om nieuwe bloei te stimuleren of laat ze drogen voor een winterdecoratie. Ze zijn mogelijk zelfuitzaaiend.
De zachte kleur van deze variëteit combineert moeiteloos met korenbloemen, cosmos en riddersporen, wat een nostalgisch sfeertje in de tuin brengt. Makkelijk in de teelt en rijkbloeiend, draagt ze actief bij aan het leven in de tuin door te bewegen bij het minste briesje en als voedselbron te dienen voor vlinders en andere bestuivers.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Scabiosa
artropupurea
Oxford Blue
Dipsacaceae
Duifkruid , Schurftkruid , Speldenkussenbloem , Rouwbruid , Treurige weduwe
Tuinbouw
Andere Graines Thompson et Morgan
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De Scabiosa Oxford Blue zaai je bij voorkeur beschut in een zaaibak vanaf maart. Als er in jouw regio nog strenge vorst is, wacht dan tot april, want deze zaden geven de voorkeur aan een temperatuur van ongeveer 18 tot 20°C. Ze kiemen binnen een kleine twee weken.
Bedek de zaden slechts met een dun laagje substraat (3 mm) dat je licht vochtig houdt. Wanneer de kiemplanten groot genoeg zijn om te verplanten, kun je ze in de vollegrond zetten, zodra het risico op nachtvorst is geweken. Let op voor huisjesslakken en naaktslakken.
Je kunt ze ook direct in de vollegrond zaaien vanaf april, als jouw klimaat mild is, of in mei als je nog bang bent voor kou. Maak de bodem goed los en bedek de zaden licht, met een onderlinge afstand van 15-20 cm. Na opkomst kun je eventueel uitdunnen door planten te verwijderen. Kies een zonnige standplaats en een bodem die een beetje koel is, maar niet zwaar of drassig.
Wanneer zaaien?
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).