Silene dioica (zaad) - Dagkoekoeksbloem

De Rode Silene of Silene dioica is een kruidachtige vaste plant die in Frankrijk voorkomt. Weinig eisend en zeer rijkbloeiend biedt ze van mei tot oktober kleine rozerode bloempjes met vijf ingesneden kroonbladen. De bladeren zijn eetbaar. De plant vormt een mooie, opgaande, bloeiende en nectarrijke pol. Gebruik haar in een landelijke tuin om de borders lucht te geven. Zaai in het voorjaar, in een kistje of direct op de plek van bestemming.

De silenes zijn planten uit de anjerfamilie (Caryophyllaceae), net als anjers. Silene dioica komt van nature voor in Frankrijk en West-Europa. Hij heeft een voorkeur voor frisse bodems en wordt vaak langs paden en in de beschaduwde randen van bossen aangetroffen. Het is een kruidachtige plant met een vaste wortelstok, snelle groei en goed winterhard. Hij vormt een basale pol van elliptische tot lancetvormige, lijnvormige bladeren, waaruit vertakte, bladrijke stengels oprijzen die ongeveer 70-80 cm hoog worden. De bloei vindt plaats gedurende vele weken, van mei-juni tot september-oktober. Elke stengel produceert bloeiwijzen in bijschermen, samengesteld uit meerdere bloemen van 2 tot 4 cm diameter met een opgezwollen kelk en 5 ingesneden kroonbladen. Ze zijn rozerood van kleur. Deze bloei wordt gevolgd door de vorming van talloze fijne zaden die gemakkelijk kiemen in lichte grond, waardoor de planten zich in de tuin verspreiden.

De Rode Silenes zijn werkelijk prachtige, heldere en luchtige veldbloemen. Ze brengen de charme van bloeiende wilde weiden in onze tuinen. Zaai ze in lichte, goed doorlatende en frisse grond om een vleugje poëzie toe te voegen aan uw rotstuinen, paden en eenvoudige borders. Hun charme combineert mooi met de beweeglijke siergrassen zoals Muhlenbergia capillaris, Schizachyrium of Eragrostis.

De jonge, bladdragende scheuten van Silene dioica, zonder hun bittere stengel, hebben een licht zoete smaak die aan doperwt doet denken wanneer ze rauw gegeten worden, als toevoeging aan salades, maar worden meestal gekookt gegeten, waarbij ze hun spinaziesmaak onthullen.