Zonnebloem Florenza (zaad) - Helianthus annuus

De zonnebloem Helianthus annuus 'Florenza' valt op door zijn tweekleurige bloemen met een fluweelachtig bruinrood hart, omrand met goud, gedragen op stevige, goed vertakte stengels. Deze eenjarige plant biedt een rijke zomerbloei en is geliefd voor het opvullen van borders, sierlijke moestuinen en voor plukboeketten. Robuust, aantrekkelijk voor bijen en makkelijk te telen op een zonnige plek, heeft hij een voorkeur voor voedselrijke, goed doorlatende bodems. Sterke wind is zijn grootste vijand.

De zonnebloem of Helianthus annuus 'Florenza' is een eenjarige plant uit de Composietenfamilie (Asteraceae). De typesoort, Helianthus annuus, komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika, met name van de Great Plains in de Verenigde Staten en Canada, waar hij van nature groeit in open graslanden en goed doorlatende bodems. Na introductie in Europa in de 16e eeuw is het een veelgekweekte plant geworden.

'Florenza' is een cultivar met een gemiddelde hoogte; de plant bereikt 90 cm tot 1,20 m hoog. Hij heeft een opgaande, goed vertakte groeiwijze en groeit snel: hij kan al ongeveer 70 dagen na het zaaien in bloei staan. De bladeren staan verspreid, zijn eirond tot driehoekig van vorm met getande randen en een ruw oppervlak. Ze zijn 10 tot 20 cm lang en donkergroen van kleur. De stengels zijn robuust, rechtopstaand, licht behaard en dragen het gewicht van de bloeiwijzen goed zonder dat steun nodig is.
De bloei van 'Florenza' loopt van juli tot september. De bloemhoofdjes, met een doorsnede van 12 tot 15 cm, bestaan uit steriele lintbloemige randbloemen, die de gekleurde 'bloemblaadjes' vormen, en vruchtbare buisbloemige bloemen in het midden, die verantwoordelijk zijn voor de zaadzetting. Bestuiving gebeurt door bijen en andere bestuivers die worden aangetrokken door de felle kleur en de nectar. De vruchten zijn eenzadige dopvruchten, gewoonlijk zonnebloempitten genoemd, ovaal en afgeplat van vorm en ongeveer 1 cm lang. Hoewel eetbaar, zijn de zaden van 'Florenza' vooral bedoeld voor sierdoeleinden en voor boeketten.

In de tuin roept Helianthus annuus 'Florenza' het einde van de zomer en zijn warme kleuren op. Zijn gemiddelde hoogte en zijn bloemen, tussen mahoniebruin en antiek geel, trekken de aandacht in zonnige borders. Hij combineert van nature mooi met de Cosmos sulphureus 'Cosmic Jaune' en de luchtige pluimen van Panicum virgatum 'Shenandoah'. De witte schermen van de sierpeen 'Dara' temperen het geheel. In een pot op een zonnig terras vormt hij een blikvanger die je kunt omlijsten met zilverkleurig blad of ingetogen bloeiers om zijn rijke kleurenpracht tot zijn recht te laten komen.

Voor de bloei optimaliseert de plant zijn groei door de zon te volgen. Dit verschijnsel, heliotropisme (zonvolgend) genoemd, heeft aanleiding gegeven tot enkele van zijn gebruikelijke namen: Heliotroop, Zonnebloem, Sunflower, Tuinzon.

De zonnebloem in de keuken: De bladknoppen, de bloemblaadjes en de zaden zijn eetbaar. Voeg wat bloemblaadjes toe aan een groene salade voor kleurcontrast en hun hazelnootsmaak. De groene knoppen kunnen worden geblancheerd en daarna gebakken in knoflookboter. Hun smaak lijkt dan op die van aardpeer. Het vruchtvlees van de zaad kan rauw of geroosterd worden gegeten.

Een milieuvriendelijk pluspunt: De hele zomer trekken de bijenvriendelijke bloemen van de zonnebloemen bestuivers en vlinders naar je tuin. Een goede manier om het ecosysteem te verbeteren en de vruchtzetting in je moestuin te bevorderen.
De olierijke zaden zijn erg in trek bij vogels (papegaaien, mezen, tortelduiven, putters, sijsjes, boomklevers, vinken...). Aan het einde van de bloei kun je ze oogsten om ze in de schaarse wintermaanden aan de vogels te voeren.