Graines de Rose trémière Fiesta Time - Alcea rosea
Alcea rosea Fiesta Time (zaad) - Stokroos
Alcea rosea Fiesta Time
Stokroos , Tuinstokroos , Zwarte stokroos , Zwartbloeiende stokroos , Rode stokroos , Witte stokroos , Gele stokroos , Dwergstokroos , Boerenroos , Flier , Balroos , Heemst
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De stokroos Fiesta Time, ook wel Alcea rosea Fiesta Time genoemd, is een variëteit met een compacte groeiwijze die al in het eerste jaar kan bloeien. De bloemen zijn gevuld, in een kersenroze tot rode kleur met een witte rand, waarbij al deze nuances samenkomen op franjeachtige bloemblaadjes. Deze verrassende variëteit biedt een langdurige bloei, op stevige en gedrongen stengels die rijkelijk bezaaid zijn met knoppen. Als vaste plant of tweejarige is hij heel makkelijk te combineren in vaste plantenborders en spectaculair in grote potten. Hij doet het goed in gewone tuingrond, mits deze goed gedraineerd is, zelfs als die arm, kalkhoudend en stenig is.
De stokroos staat ook bekend onder de Latijnse naam Althaea rosea, en haar volksnamen hebben alle accenten van onze streken: ze wordt ook wel Passe-rose, Stokroos, Pausroos of Primeroos genoemd. Ze behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae), is oorspronkelijk afkomstig uit Klein-Azië en vaak verwilderd te vinden in natuurlijke tuinen, op braakliggend land en op hopen aarde. 'Fiesta Time' is een minder hoge variëteit met zeer gevulde bloemen, ontstaan uit deze wilde vorm. Het is een compacte, goed vertakte plant die niet hoger wordt dan 90 cm. Hij vormt een rozet van ronde, behaarde en ruwe bladeren, waaruit een stevige bloemstengel tevoorschijn komt die zeer snel groeit. Deze aarvormige bloeiwijzen bedekken zich met grote knoppen die, trapsgewijs van juni tot augustus en van onder naar boven, open gaan tot grote bloemen met zeer gevulde kroonbladen waarvan de textuur het licht prachtig weerkaatst. Ze tonen een tint van kersenroze tot intens rood, met een witte rand. De bloemblaadjes zijn aan de randen gefranjerd. Gedurende deze hele periode zullen ze bijen en vlinders naar uw tuin lokken. Na de bloei verschijnen er talrijke vruchten gevuld met zaden die zich spontaan uitzaaien op de meest onverwachte plekken, die de plant zelf lijkt uit te kiezen: aan de voet van muren, in arme en stenige grond, in scheuren van muren, enz. Het penwortelstelsel maakt verplanten lastig, vooral bij al goed ontwikkelde planten. Ter plaatse zaaien geeft goede resultaten.
Zeer wijdverspreid in verlaten tuinen of op braakliggend land op het platteland, wordt de stokroos vaak gekweekt op de achtergrond van een border of tegen een muur die haar beschermt tegen harde wind. De heldere kleur en de compacte groeiwijze van deze variëteit maken het mogelijk om prachtige combinaties te maken met luchtige vaste planten zoals prachtkaars (Gaura), vlasleeuwenbek (Linaria), juffertje-in-het-groen (Nigella damascena) of gipskruid (Gypsophila paniculata). Deze plant zou tolerant zijn voor juglon, een stof die wordt afgescheiden door de wortels van de walnoot: je zou kunnen proberen haar aan de voet ervan te zaaien, mits er voldoende licht is. Je kunt deze Fiesta Time stokroos ook proberen te temmen in grote potten op het terras. De stokroos is een eetbare plant; de bloemknoppen kunnen rauw in salade worden gegeten en de jonge bladeren rauw of gekookt.
De zwartbloeiende stokroos is zowel sier- als geneeskrachtig. Uit haar zaden wordt een olie gewonnen met drogende eigenschappen. Rijk aan slijmstoffen, heeft ze verzachtende, weekmakende, hoeststillende, laxerende en eetlustopwekkende eigenschappen, hoewel deze minder uitgesproken zijn dan die van haar verwant, de echte heemst (Althaea officinalis) van de kruidkundigen.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Alcea
rosea
Fiesta Time
Malvaceae
Stokroos , Tuinstokroos , Zwarte stokroos , Zwartbloeiende stokroos , Rode stokroos , Witte stokroos , Gele stokroos , Dwergstokroos , Boerenroos , Flier , Balroos , Heemst
Tuinbouw
Andere Zaden van stokrozen
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Zaai de stokrozen van mei tot juli. Het duurt 20 tot 25 dagen voordat de jonge scheuten verschijnen. Verspeen de jonge planten, wanneer ze een hoogte van 7 cm hebben bereikt, op een afstand van 20 cm van elkaar. In het volgende voorjaar plant u ze uit in uw borders op een afstand van 40 tot 50 cm. Zorg voor steun als de plek niet beschut is tegen de wind.
Een zaai in het najaar, direct op de definitieve plek, is mogelijk in streken waar de winter niet te streng is. Stokrozen verdragen extreme kou gecombineerd met wintervocht niet goed. Planten die op deze manier worden gezaaid, zijn krachtiger omdat hun penwortel zich diep in de bodem verankert tijdens de winter, waardoor ze minder gevoelig zijn voor zomerdroogte. In oude Finse literatuur wordt melding gemaakt van perfect winterharde exemplaren die zonder moeite de winters in dat land zouden overleven. Eén ding is zeker: in onze streken komen geen wilde exemplaren meer voor. De planten die spontaan opkomen in ons landschap en onze tuinen zijn allemaal afkomstig van tuinvariëteiten, die talloos zijn en zeer gemakkelijk onderling kruisen.
Deze planten houden van warme, zonnige standplaatsen en nemen genoegen met gewone tuingrond, zelfs klei, kalkhoudend, arm of steenachtig.
Vermijd het om stokrozen meerdere jaren achtereen op dezelfde plek te planten om het verschijnen van roest (een parasitaire schimmel zichtbaar als oranje poeder) op het loof te voorkomen.
In oktober verwijdert u de uitgebloeide bloemstengels.
Wanneer zaaien?
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).