Ziekten en plagen van Pieris

Pieris verwelkt en verdroogt: Phytophthora als boosdoener

Mooie naam voor dit bodemorganisme dat uw Pieris aantast! De bladeren van uw prachtige heesters beginnen eerst te verwelken en als een ingeklapte parasol terug te vallen, waarna ze geel worden en uiteindelijk aan de takken verdrogen. Helaas is het kwaad al bij de wortels geschied, want Phytophthora cinnamomi verplaatst zich via water en komt dus gemakkelijker voor in de vochtige en zure bodems die Pieris prefereert. Deze ziekteverwekker kan ook coniferen aantasten, andere Ericaceae zoals heideplanten, rododendrons en azalea’s, eiken en kastanjebomen. Helaas voor uw mooie Andromeda’s bestaat er geen curatieve behandeling. Let daarom bij het planten goed op de drainage en voorkom in de zomer te veel water, want vocht en warmte bevorderen de ontwikkeling van de schimmel. Als het kwaad al is geschied, trekt u de aangetaste plant(en) zonder aarzelen uit en verbrandt u ze, waarbij u verspreiding van de besmette bodem voorkomt. Graaf een gat op de plek waar de bodem in contact is geweest met de aangetaste plant en voer de grond af. Laat het gat één seizoen open zodat het kan uitdrogen en vul het daarna weer met gezonde grond. Als u op dezelfde plek opnieuw wilt planten, kies dan voor een plant die ongevoelig is voor deze ziekteverwekker. Vergeet niet uw gereedschap te ontsmetten (snoeischaar, spade… en uw laarzen als die in contact zijn geweest met de bodem).

Pieris aangetast door Phytophthora cinnamomi

Mijn Pieris heeft last van grauwe schimmel: de boosdoener is grauwe schimmel!

Deze schimmel ontwikkelt zich wanneer de klimatologische omstandigheden gunstig zijn en verspreidt sporen dankzij de wind, regen, insecten of … tuiniers! In het voorjaar kiemen de sporen van deze parasiet, met de lieflijke wetenschappelijke naam Botrytis cinnerea, op de plant en dringen ze de plant binnen om de voedingsstoffen en het water eraan te onttrekken die de plant nodig heeft. In het najaar vertonen aangetaste planten een grijszwarte rot, die in feite bestaat uit een vorming van samengeklonterde en harde sclerotiën (kleine klompjes mycelium die door bepaalde schimmels worden gevormd om zich te beschermen), die vooral zichtbaar zijn op de bladknoppen en plantenresten. In het volgende voorjaar vormen deze sclerotiën mycelium en sporen, die opnieuw andere planten besmetten. De verspreiding van grauwe schimmel vindt vooral plaats bij temperaturen tussen 15 en 25 °C en een hoge luchtvochtigheid. Vermijd daarom beregening, bevorder de luchtcirculatie door te snoeien – maar snoei niet bij regenachtig weer – en vermijd te dichte beplanting. Vermijd ook een teveel aan stikstof, omdat dit de ontwikkeling van grauwe schimmel bevordert.

Pieris met zwarte vlekken: een cryptogame ziekte

Het komt vrij vaak voor dat het loof van je Pieris zwarte vlekken vertoont. Het gaat om een cryptogame ziekte die wordt veroorzaakt door een bepaalde schimmel: de Phyllosticta maxima. Om er vanaf te komen, kun je het beste de gevlekte bladeren verwijderen en weggooien. Geef ook minder water en breng eventueel preventief een fungicide zoals Bordeauxse pap aan als het probleem aanhoudt.

Zwarte vlekken veroorzaakt door de schimmel Phyllosticta maxima

Pieris verzwakt door roetdauw: witte vliegen als boosdoeners

Witte vliegen, ook wel witte vlieg genoemd, zijn kleine, witte vliegende insecten van 1 tot 3 mm. Ze prikken in de Pieris (maar niet alleen daarin) om zich te voeden, waardoor de plant verzwakt. De honingdauw die het insect produceert, wordt ook bedekt met roetdauw, waardoor de fotosynthese afneemt. Om ervan af te komen, en vooral om uw Pieris ervan te bevrijden, moet u erop letten dat u eventueel onkruid waar witte vliegen dol op zijn uit de omgeving verwijdert (amarant, witte ganzevoet, kruiskruid, vogelmuur enzovoort). Gebruik speciale lijmvallen om deze schadelijke insecten aan te trekken. U kunt ook de roofwants Macrolophus inzetten voor biologische bestrijding om plagen onder controle te houden. Tot slot kunt u met zwarte zeep planten die met honingdauw of roetdauw zijn vervuild, schoonmaken.

Witte vliegen

Lees voor meer informatie ons speciale advies: Witte vliegen of witte vlieg.

Pieris verkleurt: de Aziatische netwants is de boosdoener

En ja, de Pierissen zijn dol op tijgers! We hebben het hier natuurlijk niet over harige zoogdieren, maar over kleine gevleugelde, platte, zwart-witte stekende en zuigende insecten van iets minder dan 4 mm groot, met een heel bijzonder uiterlijk. Hun wetenschappelijke naam is Stephanitis takeyai. De Pieris-tijgers kunnen niet vliegen en blijven van het ene jaar op het andere op dezelfde plant aanwezig. Aan de onderkant van de bladeren vinden we zowel volwassen exemplaren en hun uitwerpselen als larven en eieren. De insecten zuigen het vocht uit de plantencellen door erin te prikken, waardoor de bladeren verkleuren. Door deze insecten kan roetdauw (een schimmel die zich ontwikkelt en een zwartachtige laag op de bovenkant van het blad achterlaat) ontstaan, waardoor ook de voor de plant noodzakelijke gasuitwisseling vermindert. Om deze insectenaanvallen te voorkomen, moet je enerzijds voorkomen dat je Pierissen al te systematisch snoeit, want sap trekt over het algemeen stekende en zuigende insecten aan. Toch moet je aangetaste takken verwijderen en verbranden en de ontwikkeling van natuurlijke biologische bestrijders bevorderen, zoals gaasvliegen en wantsen. Bevorder daarom de biodiversiteit in de tuin en gebruik geen pesticiden!

Pieris-tijger (Stephanitis takeyai) en aangetaste plant

Pieris: gele bladeren tussen de nerven door kalk

Omdat Pieris een zuurminnende plant is, houdt hij van een zure bodem. Een teveel aan actieve kalk in de bodem kan chlorose veroorzaken, waardoor de opname van ijzer door de plant wordt bemoeilijkt en de fotosynthese wordt verstoord. De bladeren worden lichter en vervolgens geel, terwijl de nerven mooi groen blijven. Plant Pieris daarom in de eerste plaats in borders met heidegrond. Meng bij het planten heidegrond door de tuingrond als deze niet zuur genoeg is. Als de chlorose eenmaal is opgetreden, kunt u mulchen met pijnboomschors en heidegrond als toplaag aanbrengen, maar op middellange termijn zal deze oplossing niet volstaan, omdat de wortels voortdurend in contact blijven met de kalk in de bodem.

Ontkleuring van de bladeren door chlorose