Ziekten en plagen van de Photinia
Identificatie en natuurlijke behandelingen
Inhoud
De glansmispel is een heester die zeer gewaardeerd wordt om zijn snelle groei en wintergroene blad, dat van kleur verandert. Hij is perfect voor dichte privacyschermen die in elk seizoen effectief zijn en weinig onderhoud vragen, maar kan ook achter in een border, solitair of zelfs in een kuip worden geplant bij de meest compacte variëteiten. In het voorjaar zijn de jonge scheuten vaak felrood, zoals bij de bekende variëteit ‘Red Robin’. De glansmispel gedijt in vochthoudende, diepe, zure of neutrale bodem, maar verdraagt droogte en licht kalkrijke bodems redelijk goed.
Hoewel hij behoorlijk sterk en gemakkelijk te verzorgen is, kan de glansmispel soms worden aangetast door ziekten of plagen. Om schade te beperken en te voorkomen dat deze zich in je tuin verspreiden, is het belangrijk om ze te herkennen zodra de eerste symptomen verschijnen en te weten hoe je ze kunt aanpakken. Ontdek al onze tips!
→ Bekijk onze volledige fiche Glansmispel: planten, snoeien en onderhouden
Echte meeldauw
Echte meeldauw is een cryptogame ziekte, veroorzaakt door een microschimmel. De ziekte wordt bevorderd door warm en vochtig weer en een slechte luchtcirculatie.
Symptomen: De ziekte uit zich door het verschijnen van een witte of grijze viltlaag op de bladeren, stengels en soms bloemknoppen. Bij een zware aantasting kunnen jonge bladeren, scheuten en bladknoppen vervormen.
Preventiemethoden: Een besloten omgeving en vocht bevorderen de ontwikkeling van echte meeldauw. Zorg voor een goede luchtcirculatie rond je Photinia door niet te dicht op elkaar te planten en af en toe te snoeien. Vermijd te veel water, evenals stikstofmeststoffen. Besproei de Photinia met een afkooksel van heermoes, dat schimmelwerende eigenschappen heeft.
Behandelingen: Verwijder bij het verschijnen van de eerste symptomen de aangetaste delen om de verspreiding van de ziekte te beperken. Om echte meeldauw te behandelen, kun je een oplossing van zuiveringszout verspuiten op de aangetaste delen van de plant. Dankzij de alkalische pH blokkeert zuiveringszout de ontwikkeling van schimmels. Een andere optie is verdunde melk, in een verhouding van 1 op 10. Als dit niet volstaat, gebruik dan een oplossing op basis van zwavel (7,5 g poeder opgelost in 1 liter water), die je op het blad besproeit.
Ons advies: “Echte meeldauw of witziekte: preventie en behandeling”
Echte meeldauw veroorzaakt het verschijnen van een grijze viltlaag en soms vervorming van de jonge scheuten (foto: Matt Borden)
De bladvlekkenziekte
Bladvlekkenziekte is een cryptogame ziekte die wordt veroorzaakt door de schimmel Entomosporium maculatum. De ziekte ontwikkelt zich vooral onder vochtige omstandigheden en kan zeer schadelijk zijn voor de Photinia. Ook andere heesters uit de rozenfamilie (Rosaceae) worden aangetast, zoals kweeperen, cotoneasters, Japanse mispels, krentenboompjes…
Symptomen: Bladvlekkenziekte uit zich door het verschijnen van ronde vlekken met een diameter van 1 tot 3 mm, die donkerbruin tot roodachtig van kleur zijn op de bladeren van de Photinia. Deze vlekken worden vervolgens bedekt met een karakteristiek bruin korstje en zijn soms omgeven door een gele halo. Bij een zware aantasting kunnen de aangetaste bladeren geel worden en afvallen.
Preventiemethoden: De schimmel die deze ziekte veroorzaakt, ontwikkelt zich voornamelijk bij vochtig weer in het voorjaar en de zomer, terwijl droogte de ontwikkeling ervan afremt. Geef geen water boven de planten om bladvlekkenziekte te voorkomen, want hierdoor blijven de bladeren vochtig. Zorg ervoor dat je planten voldoende uit elkaar staan voor een goede luchtcirculatie en snoei ze af en toe. Verwijder en vernietig geïnfecteerde bladeren en ook de bladeren die op de bodem zijn gevallen, om de verspreiding van de ziekte te beperken. Denk er bij het snoeien aan om je gereedschap te ontsmetten met alcohol van 90%. Je kunt ook een afkooksel van heermoes gebruiken, dat rijk is aan kiezelzuur, de weefsels van de plant versterkt en deze minder vatbaar maakt voor schimmelinfecties.
Behandeling: Om bladvlekkenziekte te behandelen, raden we aan Bordeauxse pap te gebruiken, in een dosering van 20 g per liter water, zodra de eerste symptomen verschijnen. Herhaal de behandeling een maand later.
Ons advies: ‘Bladvlekkenziekte: voorkomen en bestrijden’
Bladvlekkenziekte wordt gekenmerkt door het verschijnen van rode of bruine vlekken (foto links: Vangelis7)
Bacterievuur
Vuur van bacteriën wordt veroorzaakt door de bacterie Erwinia amylovora. Het is een ernstige ziekte die bepaalde heesters uit de rozenfamilie (Rosaceae aantast, zoals cotoneasters, pyracantha’s, lijsterbessen, wilde lijsterbessen en meidoorns, maar ook fruitbomen zoals appelbomen, perenbomen en kweeperen. Deze ziekte kan zich snel verspreiden en verschillende soorten planten in de tuin aantasten.
Symptomen: Bacterievuur uit zich in verwelking en bruinverkleuring van de bladeren, stengels en bloemen, die er verbrand uitzien. De aangetaste delen kunnen ook een kleverige afscheiding vertonen. Planten die door bacterievuur zijn aangetast, zijn helaas ten dode opgeschreven. Ze kunnen al binnen enkele maanden afsterven.
Preventiemethoden: De beste manier om bacterievuur te voorkomen, is het ontsmetten van snoeigereedschap en het vermijden van overmatige vochtigheid. Het wordt ook aanbevolen om de symptomen in de gaten te houden en snel te handelen als je een infectie vermoedt.
Behandelingen: Er bestaat geen genezende behandeling. Als je Photinia door bacterievuur is aangetast, moet je deze zo snel mogelijk rooien en verbranden om de verspreiding van deze ziekte te beperken. De bestrijding van bacterievuur is verplicht. Bij besmetting moet je je gemeente of de Regionale Dienst voor de Bescherming van Planten waarschuwen.
Ons advies: “Bacterievuur: deze ziekte voorkomen en bestrijden”
De jonge scheuten van een appelboom die door bacterievuur is aangetast
Lees ook
Wanneer en hoe snoei je de Photinia?De bladluizen
Bladluizen zijn kleine insecten die in bladeren en jonge scheuten prikken om zich met het sap te voeden, waardoor planten verzwakken. Ze kunnen ziekten overbrengen en het ontstaan van roetdauw veroorzaken.
Symptomen: Bladluizen verzamelen zich meestal op nieuwe scheuten en bladeren. Ze zuigen sap op, waardoor bladeren soms vervormen en de groei van de plant vertraagt. Ze scheiden honingdauw af, waarop roetdauw kan groeien, een cryptogame ziekte die wordt gekenmerkt door het verschijnen van een zwarte, roetachtige laag op het blad. Dit beperkt de fotosynthese en verzwakt de plant.
Preventiemethoden: Moedig natuurlijke vijanden, zoals lieveheersbeestjes, aan in je tuin. Vermijd overmatig gebruik van stikstofmeststoffen, omdat deze de verspreiding van bladluizen bevorderen.
Behandelingen: We raden aan om zwarte zeep te gebruiken, in een dosering van 15 tot 30 g, verdund in een liter water. Meng goed en besproei het blad met deze oplossing zodra de eerste aantastingen optreden. Als dit niet voldoende is, gebruik dan een insecticide op basis van plantaardig pyrethrum.
Onze adviesfiche: “Bladluis: herkennen en bestrijden”
Groene bladluizen
De taxuskevers
Taxuskevers zijn kleine kevers die tussen de 7 en 10 mm lang zijn en meestal donker van kleur. Het zijn familieleden van snuitkevers. Ze brengen het grootste deel van hun leven als larve door in de bodem, waar ze zich voeden met de wortels van planten. De larven verpoppen zich vervolgens en veranderen in volwassen kevers, die aan de bladeren knabbelen. Ze zijn vooral ‘s nachts actief. Ze tasten veel heesters aan, zoals rododendrons, ligusters, sneeuwballen en laurierkersen, maar ook vaste planten zoals astilbes, purperklokjes en schoenlappersplanten…
Symptomen: De aanwezigheid van taxuskevers is te herkennen aan aangevreten bladeren, vaak in de vorm van halve cirkels of onregelmatige gaten langs de randen. Ook jonge scheuten kunnen worden aangetast, waardoor de groei van de plant vertraagt. De schade die door de larven wordt veroorzaakt, is moeilijker te herkennen omdat deze minder kenmerkend is. De wortels zijn beschadigd en aangevreten; de plant stopt dan met groeien en verwelkt geleidelijk.
Preventiemethoden: Controleer, om een aantasting door taxuskevers te voorkomen, zorgvuldig de wortels van de planten die je koopt voordat je ze plant. Als er larven in de wortelkluit zitten, kun je ze zo verwijderen. Beschadigde wortels kunnen wijzen op een aantasting door taxuskevers. Richt schuilplaatsen voor egels in (laat een hoop hout of afgevallen bladeren in een hoek van de tuin liggen): egels voeden zich met de larven die in de bovenste laag van de bodem aanwezig zijn. Ook rozemarijn, tijm en knoflook zouden een afwerende werking hebben tegen taxuskevers.
Behandelingen: De meest effectieve manier om taxuskevers te bestrijden, is het gebruik van nematoden, microscopisch kleine wormpjes die de larven in de bodem parasiteren en doden. Wanneer je volwassen kevers op het blad ziet, verwijder ze dan met de hand om hun verspreiding te beperken.
Ons advies: “Hoe kom je van taxuskevers af?”
Aantastingen door taxuskevers zijn te herkennen aan bladeren die langs de bladrand zijn aangevreten
- Abonneren
- Overzicht
Dit formulier wordt beschermd door reCAPTCHA: u kunt het privacybeleid en de gebruiksvoorwaarden raadplegen.
Opmerkingen