Giftige planten voor dieren

Giftige planten die je in tuinen tegenkomt

In de siertuin bieden deze planten of heesters ons in de loop van de seizoenen hun mooiste kleuren van bloemen of loof. Soms produceren sommige planten bessen die mooi zijn en vogels sterk aantrekken. Achter al die schoonheid gaan echter soms enkele ongemakken schuil. Veel planten of heesters die vaak in onze tuinen worden gekweekt, bevatten namelijk werkzame stoffen die min of meer schadelijk zijn. Wees dus voorzichtig als je deze planten kweekt:

• De monnikskap (Aconitum nappelus) is een kruidachtige vaste plant uit de ranonkelfamilie die grote, luchtige aren met meestal blauwe, soms witte of gele bloemen vormt. Alle delen zijn giftig, omdat de plant verschillende alkaloïden bevat, zoals aconitine. De plant is zeer giftig bij inname.
• De zomeradonis (Adonis aestivalis) is een akkerkruid, eveneens uit de ranonkelfamilie. De plant heeft kleine bloedrode bloemen met zwarte, fluweelachtige helmknoppen. Ze bevat een hartversterkend glycoside, adonitoxigenine, dat onder andere zeer giftig is voor katten.
• De akelei (Aquilegia) is opnieuw een vaste plant uit de ranonkelfamilie, die opvalt door haar bloemen in verschillende kleuren en de lange sporen die de bloembladen verlengen. Vooral de zaden zijn gevaarlijk, hoewel ook de andere delen van de plant schadelijk zijn door hun gehalte aan cyanogene glycosiden. Zeer giftig bij inname.
• De azalea en rododendron zijn heesters uit de heidefamilie met een uitbundige bloei. Ze zijn giftig omdat ze acetylandromedol bevatten. De hele plant, inclusief het sap, is gevaarlijk.
• De caladium is een zomerbol uit de aronskelkfamilie, die prachtig is door zijn grote, hartvormige bladeren in verschillende kleuren. De plant bevat calciumoxalaat, dat zeer gevaarlijk blijkt te zijn, vooral voor katten. De hele plant is giftig, ook bij aanraking.
• De chrysant is een vaste plant die in het najaar bloeit. Hoewel deze plant vaak met de begraafplaats wordt geassocieerd, hoort hij zeker thuis in de tuin. Let wel goed op met je dieren, want de bladeren en stengels van de chrysant bevatten verschillende giftige werkzame stoffen.
  

  Azalea, akelei, monnikskap, zomeradonis, caladium, chrysant, herfsttijloos en nieskruid kunnen schadelijk zijn in de tuin

• De herfsttijloos (Colchicum autumnale) is een knolplant uit de leliefamilie die in het najaar roze, mauve of wit bloeit. De plant bevat colchicine en de hele plant, inclusief de bloem, is gevaarlijk.
• De datura en brugmansia komen in twee vormen voor: als boom en als kruidachtige plant, beide uit de nachtschadefamilie. Hun giftigheid is berucht, omdat ze veel werkzame stoffen bevatten, zoals atropine.
• De vingerhoedskruid (Digitalis) is een tweejarige of vaste plant die opvalt door haar lange bloeistengels met bloemen in allerlei kleuren. De plant is giftig omdat ze hartversterkende stoffen bevat.
• Het nieskruid of de kerstroos (Helleborus) is een van de weinige vaste planten die in de winter bloeien, in wit, roze, purper of zelfs groen! Alle delen van de plant zijn giftig door hun werking op het hart.
• De hortensia is dankzij zijn aanpassingsvermogen en prachtige bloei in de meeste tuinen te vinden. Toch is hij schadelijk, omdat hij blauwzuur bevat, dat vergelijkbaar is met cyanide. Dieren mogen geen enkel deel van de plant binnenkrijgen.
• De laurierkers en oleander uit de hondskruidenfamilie zijn zeer giftig wanneer alle delen van de plant worden ingenomen (zaden en bladeren van de laurierkers, bloemen, bladeren en hout van de oleander)
• De lobelia (Lobeliea) is een vaste of eenjarige plant met een uitbundige aarvormige bloei, uit de klokjesfamilie. De hele plant is giftig bij inname, omdat ze lobeline bevat.
• Het lelietje-van-dalen (Convallaria majalis) is een van de belangrijkste oorzaken van vergiftiging bij katten. De hele plant is giftig, maar vooral de bloemen en vruchten vormen een probleem. Het lelietje-van-dalen bevat twee hartversterkende heterosiden (convalloside en convallatoxine) en een saponoside met een irriterende en vochtafdrijvende werking, convallarine.
• De salomonszegel (Polygonatum) is een vaste plant voor de bosrand met witte, klokvormige bloemen. De hele plant is giftig, vooral de bessen, met name voor katten.
  

  Salomonszegel, vingerhoedskruid, oleander, lobelia, lelietje-van-dalen en brugmansia zijn gevaarlijk voor dieren, vaak bij inname.

Bollen die dieren op afstand houden

Veel bolgewassen zijn gevaarlijk voor dieren, vooral voor jonge honden en katten die eraan kunnen knabbelen. Zo zijn gele narcissen en narcissen, lelies, irissen en aronskelken bijzonder giftig bij inname. Gele narcissen en narcissen bevatten verschillende alkaloïden, waaronder lycorine en narcissine, evenals saponosiden. Lelies bevatten colchicine, dat vooral geconcentreerd is in jonge bladeren en bladknoppen. Bij irissen zijn de bollen het giftigst.

Iris, narcis, lelie en aronskelk

Aronskelken bevatten coniïne, een alkaloïde die het hartritme kan verstoren. Bij de gevlekte aronskelk is de hele plant giftig, bij de calla alleen het sap.

Let dus niet alleen in de tuin goed op je huisdieren, maar ook op de plek waar je de bollen bewaart.

Gevaarlijke heesters en bomen voor onze viervoeters

Ook veel bomen en heesters kunnen gevaarlijk zijn voor onze huisdieren. Het is daarom van groot belang voorzichtig te zijn bij het snoeien van hagen. Snoei altijd wanneer je huisdieren niet aanwezig zijn en laat je snoeiafval nooit liggen, zodat je katten of honden er niet in gaan rollen en het indirect binnenkrijgen door zich te likken.

Meerdere bomen en heesters zijn te vrezen:

• De broodboom (Aucuba japonica) is een heester met decoratief loof en rode bessen uit de kornoeljefamilie. De bessen en bladeren bevatten auculine en zijn matig giftig.
• Het palmboompje (Buxus sempervirens) is zeer giftig voor dieren en vooral voor paarden. Het bevat talrijke alkaloïden, zoals buxine, parabuxine en buxinidine.
• De goudenregen of valse ebbenhoutboom (Laburnum anagyroides) is een grote heester uit de Fabaceae met een spreidende of treurende groeiwijze, herkenbaar aan zijn lange bloemtrossen in goudgeel. De hele plant is giftig, ook de verdroogde delen.
• De eucalyptus is een boom uit de Myrtenfamilie (Myrtaceae) met sterk aromatisch loof. Omdat hij cyanogene glycosiden en eucalyptol bevat, is hij giftig voor dieren.
• De jeneverbes (Juniperus) is een droogtebestendige, winterharde conifeer die verwant is aan de cipres. Daarom komt hij overal in Frankrijk voor. Toch bevatten de meeste variëteiten thujon en terpeenalcohol, die gevaarlijk zijn voor dieren.
• De Japanse notenboom of ginkgo biloba is bij inname en contact zeer giftig, vooral voor honden en katten. Toch is het een echte botanische curiositeit met zijn sierlijke goudgele loof in het najaar.
• De venijnboom (Taxus baccata) is zeer decoratief met zijn roodbruine schors en ideaal om hagen mee te vormen. Toch is de hele plant, ook als hij droog is, gevaarlijk. Voer het snoeiafval daarom zorgvuldig af.
• De Japanse rotsheide of rotsheide (Pieris japonica) is een bossige struik die in borders of een border wordt gebruikt. Vooral de bladeren zijn gevaarlijk voor alle huisdieren.
  

  Jeneverbes, Japanse notenboom, palmboompje, goudenregen, robinia, broodboom, Pieris japonica, levensboom en venijnboom vormen een gevaar voor honden, katten en paarden

• De robinia of valse acacia (Robinia pseudoacacia) is een kleine, doornige boom die veel in Frankrijk wordt geteeld. Hij produceert witte bloemen in geurende trossen. De schors en takken bevatten een glycoside en een cyanogeen alkaloïde en zijn zeer giftig voor paarden en alle dieren in het algemeen.
• De levensboom (thuja occidentalis) stelt weinig eisen. Daarom werd en wordt hij nog steeds aangeplant om hagen te vormen. Toch bevat hij een terpeenverbinding, thujon, die zeer giftig is bij inname en contact. Tijdens het snoeien van hagen kunnen brandwonden ontstaan.

Zonder de wilde planten te vergeten

In de natuur komen we ook enkele giftige planten tegen die je goed moet kennen. Deze planten kunnen schadelijk zijn voor paarden, maar ook voor honden tijdens wandelingen en voor katten die vrij naar buiten gaan.

Tot de bekendste giftige wilde planten behoren (altijd in alfabetische volgorde): de reuzenberenklauw, een plant die bij contact fotosensibiliserend werkt, de heggenrank, waarvan de bessen en wortelstokken gevaarlijk zijn, en de stinkende gouwe, ook wel wondkruid genoemd, waarvoor honden zeer gevoelig zijn. De bessen van de maretak zijn zeer schadelijk voor katten, en hondsdraf voor paarden en honden. De zwarte nachtschade en bitterzoet, die veel voorkomen langs wegbermen, staan allebei bekend om hun sterke giftigheid, die wordt veroorzaakt door de aanwezigheid van solanine. De bolderik is giftig, vooral de zaden, die saponinen bevatten. Tot slot is het jakobskruiskruid, herkenbaar aan zijn gele bloemen, zeer giftig voor alle dieren en vooral voor paarden. Bovendien groeit het overal. Vooral de jonge planten zijn gevaarlijk.

Jakobs-kruiskruid, zwarte nachtschade, reuzenberenklauw en stinkende gouwe

Wat te doen bij een vermoeden van vergiftiging?

Als je huisdier braakt, diarree heeft, overmatig kwijlt, stuiptrekkingen of trillingen vertoont, of neurologische, motorische, ademhalings- of hartproblemen heeft, kan een vergiftiging niet worden uitgesloten. Het belangrijkste is om met spoed een dierenarts te raadplegen, uiterlijk binnen 3 uur na het eten van een giftige plant.

Als je hebt gezien dat het een bepaalde plant heeft gegeten, maak er dan een foto van zodat de plant kan worden geïdentificeerd. Geef je huisdier voorlopig niets te drinken (geen water en geen melk) en al helemaal niets te eten. Dien geen medicijnen toe die gewoonlijk aan mensen worden voorgeschreven.