Dwerggladiool Lucky Star

De Gladiolus Lucky Star is een gladiool zoals geen ander: deze oude Nieuw-Zeelandse veredeling, afkomstig van de Gladiolus callianthus, voorheen Acidanthera murielae genoemd. Hij heeft de wilde elegantie van zijn voorouder de Abessijnse gladiool, zijn late bloei en zijn heerlijke geur behouden. Deze bolgewas bloeit van de late zomer tot in het najaar, terwijl zijn grote gekweekte neven zich klaarmaken voor hun rust. De hoge bloemstengels dragen talrijke sierlijke, driehoekige bloemen die de blik vangen met hun keel, subtiel gearceerd in bleekgeel en geanimeerd door een lavendelroze ster. Hun geur vervult septemberavonden en najaarsboeketten. Relatief winterhard in droge grond, wordt deze bol in de meeste van onze streken gekweekt zoals andere gladiolen: in vruchtbare, frisse en goed doorlatende grond, om in de winter vorstvrij bewaard te worden.

De Gladanthera Lucky Star, rond 1966 geïntroduceerd door Mrs Joan Wright, is ontstaan uit een kruising tussen de cultivar Filigree en de wilde Abessijnse gladiool, de Gladiolus callianthus. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een vaste kruidachtige plant voorzien van een reservoerorgaan genaamd een knol, een soort ronde, bruine bol. De knol ontwikkelt in het voorjaar, zodra de temperaturen warm genoeg zijn, lange, lijnvormige, omhullende, zwaardvormige bladeren van ongeveer vijftig centimeter lang. Ze zijn middengroen, met parallelle nerven en een beetje stug. De bloei vindt laat plaats in de meeste van onze klimaten, van augustus tot oktober, afhankelijk van de regio. Bloemstengels die een hoogte van 1,10 m kunnen bereiken schieten uit het loof. Elke stengel draagt over bijna zijn hele lengte 8 tot 10 bloemknoppen in een crèmegele kleur. Deze gaan open tot bloemen met een doorsnede van 8 cm en een lange, buisvormige kelk. Ze bestaan uit 6 bloemdekbladen, waarvan 3 grotere elkaar overlappen, 2 zijdelings en een bovenste. Wit van kleur, zijn deze bloemdekbladen licht getint met bleekgeel en aan de basis geaccentueerd door een roze-paarse streep. De geur van de bloemen is sterker aan het eind van de dag. Deze nectarrijke bloei wordt veel bezocht door bestuivende insecten. De knol van de gladiool Lucky Star kan vorst tot ongeveer -9°C verdragen, in droge grond in de winter. Hij wordt gerooid zodra het loof geel is geworden, en vervolgens droog en vorstvrij bewaard in de winter, buiten onze milde streken.

De Gladiolus Lucky Star is gemakkelijk te kweken, zowel in volle grond als in potten. Het is een extreem sierlijke gladiool, die goed combineert met siergrassen zoals Pennisetum, Eragrostis of Stipa, en met eenvoudige eenjarigen zoals korenbloemen of nigella, in een wat natuurlijk ogend, goed doorlatend perk. Deze plant, wiens zeer natuurlijke charme ver afstaat van de stugge en wat kitscherige uitstraling van zijn Hollandse neven, verdient meer dan een rij stokken langs de moestuin: plant hem in groepjes van 20 bollen naast bijvoorbeeld gaura's en vlasleeuwenbekjes. Hij kan ook leven brengen in een border met irissen, die na hun voorjaarsbloei wat saai wordt. Zijn wat stugge blad wordt handig verborgen door lage planten met luchtig loof, zoals kattenkruid of vaste geraniums. Elaeagnus ebbingei biedt een donkere, neutrale achtergrond die de bloemen mooi laat uitkomen en ze tegelijk beschermt tegen de wind.