Alstroemeria psittacina - Incalelie

De Alstroemeria psittacina is een bijzonder verfijnde Inca-lelie, die nogal verschilt van de klassieke soorten. Hij staat ook wel bekend als Peruaanse lelie, Papegaaienbloem, Papegaaielelie, Prinsesselelie of Nieuw-Zeelandse kerstklok. Hij is herkenbaar aan zijn veel minder openstaande bloemen, die fijn buisvormig zijn en sterk gekleurd van karmijnrood tot bruinpaars op een groene achtergrond. Een bloei die goed tot zijn recht komt door het smaragdgroene blad. Deze Peruaanse lelie wordt net als zijn neven, de Inca-lelies, gekweekt in de vollegrond in onze streken waar de winters niet te streng zijn, of in een mooie pot. Hij verdraagt halfschaduw goed.

De Alstroemeria psittacina (synoniem Alstroemeria pulchella) is een vaste, kruidachtige plant met ondergrondse knollen uit de familie van de Alstroemeriaceae. Deze botanische soort is oorspronkelijk afkomstig uit Oost-Brazilië, Argentinië en Paraguay, waar hij voorkomt in een habitat van het tropische savannetype. De wortelstok bestaat uit vlezige wortels die zich licht uitbreiden, wat zorgt voor zijn verspreiding in de loop der tijd. De plant vormt vanaf het voorjaar een mooie, bossige pol van ongeveer 60 cm hoog en 40 cm breed. Het blad bestaat uit rechtopstaande stengels bezet met leerachtige, lancetvormige, smalle bladeren in een prachtig smaragdgroen. Hij bloeit bij ons meestal in juni-juli, maar met Kerstmis op het zuidelijk halfrond, zoals bijvoorbeeld in Nieuw-Zeeland. De bloei heeft de vorm van eindstandige schermen, die ontstaan aan het uiteinde van lange, buisvormige en met een witte waslaag (pruina) bedekte stengels met een paarsachtige tint. Elke scherm bestaat uit 3 tot 8 bloemen. Elke bloem is een lange, smalle buis die licht uitwaaiert, met een onregelmatige vorm. De rand van de bloembladen is gestreept met groen en crème, op een meer of minder donkerrode achtergrond. De binnenkant van de bloem is gestreept met donkerrood op een groene achtergrond, de keel is roodoranje. Het bovengrondse, bladverliezende deel verdwijnt in de winter.

De Alstroemeria psittacina is, ondanks zijn sterk exotische uiterlijk, relatief winterhard, tot ongeveer -10 °C, of zelfs meer als de wortelstok goed beschermd is tegen vocht en extreme vorst tijdens de winter. Zijn verfijnde trompetbloemen vormen in de zomer een waar kleurenfeest in de bloemperken of op het terras. Combineer hem bijvoorbeeld met niet al te hoge siergrassen, met zonnehoeden of met lelies. De bloemen van deze Peruaanse lelie houden ongeveer 2 weken in de vaas.