Collectie verwilderingsbollen geel/blauw

Een prachtige collectie voorjaarsbollen, bestaande uit drie botanische variëteiten met gele en blauwe bloemen, perfect om te verwilderen in uw tuin! De mooie kanariegele bloemen van de narcis Hawera combineren schitterend met het heldergeel van de Bostulp en de tweekleurige blauw-paarse trossen van het Brebladig druifje. Geplant in goed gedraineerde en vruchtbare grond, in grote groepen, in een rotstuin, als bloeiend tapijt onder een boom of langs een pad, hebben ze een natuurlijke en spontane charme die velen zal bekoren. 

De Narcissus triandrus 'Hawera', ook wel liefdevol Engelentranen genoemd, werd in 1928 gecreëerd door Dr. William M. Thomson. Deze Nieuw-Zeelandse arts gaf deze nieuwe variëteit de naam van zijn woonplaats, Hawera, gelegen op het Noordereiland. "Hawera" betekent ook "adem van vuur" in het Maori. Narcissus triandrus, zeer wijdverspreid in Spanje, Portugal en Frankrijk, is endemisch in Finistère. 'Hawera' vormt een pol die in bloei ongeveer 25 cm hoog wordt. De bloemen verschijnen in groepjes van 2 tot 5 aan het einde van elke stengel. Het is een plant met een vrij late bloei, in april-mei, waarvan de geelgroene bloemknoppen bij het openen mooie stervormige bloemen geven in een kanariegele kleur, iets lichter in het midden, en naar de grond hangend. Deze bloemen zijn heerlijk geurend. De 'trompet' in de vorm van een brede beker wordt omgeven door smalle, fijne bloemblaadjes die licht gebogen zijn. Het blad is bladverliezend, cilindrisch en verdwijnt in de zomer. De bloei is overvloedig, gelijkmatig en trekt bestuivende insecten aan. Deze bekroonde variëteit met de prestigieuze RHS Award of Garden Merit vermeerdert zich gemakkelijk door de aanmaak van broedbolletjes, zonder tussenkomst van de tuinier, en vormt uiteindelijk brede pollen. De narcis 'Hawera' behoort tot divisie 5 van de grote narcissenfamilie, die er 12 telt.

De Tulipa sylvestris, ook wel Bostulp genoemd, is een Europese botanische soort die niet aan charme ontbreekt: ze biedt elegante, geurende bloemen met puntige, heldergele bloemblaadjes met een groene achterkant, die perfect combineren met alle andere kleine voorjaarsbollen. Het is een productieve en gemakkelijke plant om op veel plekken te kweken. Ze verwildert en vormt met de jaren grote, stralende kolonies bij het eerste mooie weer. Tulipa sylvestris is een wilde tulp afkomstig uit een uitgestrekt gebied dat zich uitstrekt van Zuid-Europa tot Oost-Europa, Zuid-Siberië, Centraal-Azië en tot West-China. Ze komt bijna overal in Frankrijk voor, voornamelijk in weilanden, boomgaarden en wijngaarden, en aan de rand van bosjes. Net als alle tulpen behoort ze tot de leliefamilie. Het is een bolgewas dat eerst lineaire, blauwgroene bladeren produceert, voordat het van maart tot mei bloeit, afhankelijk van de regio. De plant produceert aan het einde van stengels van 12 cm hoog kleine, solitaire bloemen met een diameter van 4 cm, soms rechtopstaand en soms licht hangend, in een goudgele, zeer heldere en geurende kleur. Elke bloem bestaat uit 3 smalle kelkblaadjes die naar buiten krullen en 3 bredere kroonblaadjes die juist naar binnen krullen wanneer de bloemkroon zich opent in de zon. Het is dit verschil in oriëntatie van de bloemblaadjes dat de bloemkroon een bijzonder verfijnde uitstraling geeft. Het hart van de bloem is glanzend zwart en de bloemblaadjes sluiten zich wanneer de zon verdwijnt. Bestoven door insecten produceren de bloemen groene vruchten die bruin worden en bij rijpheid opensplijten om hun zaden vrij te geven. Het blad verdort een paar weken na de bloei, wat het begin van de rustperiode van de bol markeert. 

De Muscari latifolium, ook wel Brebladig druifje genoemd, is een bolgewas uit de hyacintenfamilie, afkomstig uit de naaldbossen van de bergen in Zuid- en West-Turkije. Hij wordt vaak aangetroffen aan de rand van open dennenbossen, op licht zure grond. Voor een druifje vrij groot, deze plant bereikt soms een hoogte van 40 cm. De vegetatieve cyclus begint in september-oktober, wanneer het enige blad verschijnt (zelden zijn er twee te zien). Het brede blad, met een witte waslaag (pruina) en aan de basis opgerold, blijft in de winter aanwezig. Een enkele bloemstengel verschijnt in het voorjaar, in april-mei, afhankelijk van het klimaat en het weer. De bloeiwijze is een aar van 2 tot 6 cm lang en ongeveer 1,5 cm breed. De urnvormige bloempjes zijn klein, ze zijn slechts 5 tot 6 mm lang. Ze staan zeer dicht opeengepakt, zodat ze een smalle, dichte kegel vormen. De onderste bloemen zijn vruchtbaar, in een blauw-paarse, bijna zwarte kleur; zij produceren na bestuiving door insecten zaden. De steriele bloemen aan de top van de aar daarentegen zijn helder middelblauw. Hun rol is om bestuivende insecten aan te trekken. Deze bol verwildert gemakkelijk in lichte grond.

Plant deze bollen in elke perfect gedraineerde en losgemaakte grond. De resultaten zijn minder goed in grond die in de zomer te vochtig is. In grote groepen, als bloeiend tapijt of langs een pad, hebben ze een mooi decoratief effect. Of waarom ze niet laten verwilderen in een gazon, en aan de voet van struiken? Deze botanische variëteiten, mooi en gemakkelijk, zijn ongeëvenaard om in de tuin het langverwachte voorjaar te laten herleven. Ze worden op een mooie herfstdag geplant in rotstuinen, borders en perken, en vermenigvuldigen zich vervolgens zonder bijzondere zorg of onderhoud te vragen.