Tulipa viridiflora Green Love - Viridiflora tulp

De Tulp Viridiflora 'Green Love' is een recente variëteit die tuiniers die houden van bloemen met exotische charme zal bekoren. De bloem, in een roodroze tot donkerroze kleur, is over de volledige hoogte van de kroonbladen geflammeerd met groen, wat een patroon vormt dat haar gestileerde vorm benadrukt. In groepen geplant, of in grote boeketten, creëert deze tulp een prachtig massaal effect, tegen het einde van het tulpenseizoen. Ze komt redelijk goed terug in de tuin.

De Tulp Viridiflora 'Green Love' behoort tot de Leliefamilie. Van horticulturele herkomst, geïntroduceerd in 2018, wordt ze momenteel ingedeeld in Divisie 8, die op dit moment de kleinste groep vormt, nauw verwant aan die van de Enkele Late Tulpen. Hun belangrijkste kenmerken zijn dat ze laat in het seizoen bloeien en bloemen hebben die gestreept of geflammeerd zijn met groen. De variëteit 'Green Love' zal ongeveer 40 cm hoog worden in bloei. Gepositioneerd op stevige stengels, ruim boven de breed lancetvormige bladeren, lijken de 6 cm brede, smalle kelkvormige bloemen in vorm een beetje op die van de Leliebloemige Tulpen. Maar hun zes 'kroonbladen' (meer precies: tepalen) zijn onregelmatiger en volledig in het midden bontgekleurd met groen. Bij volle rijpheid opent de bloem wijd in een stervorm, waarbij een geelgroene keel zichtbaar wordt. De bloei vindt plaats eind mei of in juni, afhankelijk van het klimaat. Een ander voordeel van de Tulp Viridiflora is dat haar bloemen lang mooi blijven, minstens drie goede weken. Het is een uitstekende snijbloem.

De Tulp viridiflora 'Green Love' kan zowel gecombineerd worden met tweejarige planten als met vaste planten of in kleine groepjes in de rotstuin worden geplant. Je kunt naast haar bijvoorbeeld madeliefjes, kamille, vergeet-mij-nietjes, vrouwenmantel of kattenkruid planten. Het is een charmante aanwinst voor je borders.

Tulpensoorten komen voor in een groot deel van de Oude Wereld, van West-Europa tot China en Japan, via Oost-Europa, Klein-Azië en Centraal-Azië. Hun verspreidingsgebied omvat ook Noord-Afrika en het Indiase subcontinent. Het centrum van diversiteit van het geslacht ligt in de bergen van de Pamir en de Hindoe Kush en in de steppen van Kazachstan.

Er bestaan in Frankrijk diverse wilde soorten, waarvan veel bedreigd zijn. Het gaat ofwel om grote tulpen die als onkruid in cultuurland voorkomen, waarvan de bekendste de Tulipa agenensis is, ofwel om kleine tulpen die voorkomen in bosrijke gebieden of tussen rotsen in de bergen. In de cultuur worden ze " botanische tulpen " genoemd, en een van de meest voorkomende is de wilde tulp (Tulipa sylvestris), die vroeger vaak beschermd tussen de wijnstokken groeide en waarvan de ondersoort australis bekend staat als de zuidelijke tulp.