Tulipa Texas Flame - Papegaaitulp

De Tulp 'Texas Flame', geïntroduceerd op de markt in 1958, is tot op de dag van vandaag nog steeds een van de mooiste parkiettulpen. Haar grote, brede en uitbundige bloemen zijn gevlamd met karmijnrood op een botergele achtergrond, met lichte groene vlammen wanneer ze verschijnen. Ze bloeien in mei, gedragen door gedrongen stengels. Haar vlammende kleuren komen prachtig tot hun recht tussen groene, gele of witte tinten, zowel in de border als op de vaas.

De Tulp 'Texas Flame' behoort tot de Leliefamilie (Liliaceae). Van horticulturele herkomst, wordt ze ingedeeld in de groep 'Parkiettulpen', waarvan de belangrijkste kenmerken enorme bloemen zijn met gedraaide, opgezwollen, uitbundige en onregelmatig gefranjerde bloembladen. 'Texas Flame' wordt niet erg hoog (45 cm) en haar mooie, grote bloem steekt net boven het loof uit. De originele vorm van de parkiettulp dient haar "gevederte" in geel en rood perfect. Deze tulp is allesbehalve bescheiden; ze is de ster van de borders en boeketten in de maand mei. Haar blad verdort enige tijd na de bloei, waarna de bol in rust gaat.

Bonte kleuren, verbluffende en fantasierijke bloemen, geschikt voor zowel borders als voor het opfleuren van je boeketten – de reputatie van parkiettulpen is niet gestolen. In de 18e eeuw werden ze nog "monsterachtig" genoemd; deze groep ontwikkelde zich sterk in de jaren 30, toen men ontdekte dat bestraling van bollen met röntgenstralen deze mutatie veroorzaakte. Parkiettulpen zijn ongeëvenaard om fantasie in potten of zonnige tuinen te brengen. Het is verstandig wat extra bollen te planten voor de snij, want ze maken prachtige snijbloemen die lang op de vaas staan. Om de tulp 'Texas Flame' te begeleiden, kies je bijvoorbeeld voor de variëteit 'Flaming Parrot', in hetzelfde kleurengamma maar nog extravaganter, en de tulp 'Super Parrot', wit met groene vlammen.

Over botanische soorten: tulpensoorten komen voor van West-Europa tot China en Japan, via Oost-Europa, Klein-Azië en Centraal-Azië. Hun verspreidingsgebied omvat ook Noord-Afrika en het Indiase subcontinent. Het centrum van diversiteit van het geslacht Tulipa ligt in de Pamir- en Hindoe Kush-gebergten en in de steppen van Kazachstan.

In Frankrijk komen enkele wilde soorten voor, waarvan veel bedreigd zijn. Het gaat ofwel om grote, verwilderde tulpen in cultuurgebieden, waarvan de bekendste de Tulipa agenensis is, ofwel om kleine tulpen in bosrijke gebieden of tussen rotsen in de bergen. Een van de meest voorkomende is de wilde tulp (Tulipa sylvestris), die vroeger vaak onder de bescherming van wijnstokken groeide en waarvan de ondersoort australis bekend staat als de zuidelijke tulp.