Tulipa Allegretto - Dubbele late tulp

De Dubbele Late Tulp 'Allegretto' biedt spectaculaire en geurende bloemen, die aan rozen of pioenen doen denken. De bloemblaadjes, gerangschikt in dubbele rijen, zijn diep purperrood, omrand met goudgeel, en het geheel is zowel vrolijk als betoverend. De stengel is kort en stevig, wat haar niet alleen interessant maakt voor in de tuin, maar ook voor potten en bloembakken. Late bloei, in mei.

De Tulp 'Allegretto' behoort tot de familie der Liliaceae. Van horticulturele herkomst, wordt ze momenteel ingedeeld in de groep 'Dubbele late tulpen', waarvan het belangrijkste kenmerk is dat ze zeer dubbele en gekreukelde bloemen hebben, met vormen van pioenen. 'Allegretto' is ook verkregen door mutatie (plotselinge verschijning van nieuwe kenmerken die in volgende generaties behouden blijven). Ze wordt niet erg hoog (35-40 cm) en haar bloem is flink van formaat, dubbel en goed gevormd. Haar vlammende kleurenpalet omvat intense rood- tot purpertinten en goudgeel. De originele vorm van de parkiettulp voegt extra charme toe, wat haar tot een echte favoriet maakt, vooral wanneer haar bloemknoppen zich langzaam in een vaas openen, bijna op een ceremoniële manier. De bloei vindt plaats half mei, aan het eind van het tulpenseizoen.

Rijkdom aan kleuren, verbluffende en bonte bloemen, zowel bruikbaar in borders als om uw boeketten op te vrolijken – de reputatie van parkiettulpen staat buiten kijf. In de 18e eeuw werden ze 'monsterachtig' genoemd; deze groep ontwikkelde zich sterk in de jaren 30, toen men ontdekte dat bestraling van bollen met röntgenstralen deze mutatie veroorzaakte. Inmiddels behoren ze tot de meest geplante variëteiten. Ze zijn ongeëvenaard om speelsheid in potten of zonnige tuinen te brengen. Vergeet niet om bij het ontwerpen van uw borders rekening te houden met de hoogte en bloeiperiode, want deze parameters verschillen aanzienlijk per cultivar. Het is verstandig wat extra bollen te planten voor de snij, want ze maken prachtige bloemen die lang in de vaas staan.

Over botanische soorten: tulpensoorten komen voor in een groot deel van de Oude Wereld, van West-Europa tot China en Japan, via Oost-Europa, Klein-Azië en Centraal-Azië. Hun verspreidingsgebied omvat ook Noord-Afrika en het Indiase subcontinent. Het centrum van diversiteit van het geslacht ligt in de bergen van de Pamir en de Hindoe Kush en in de steppen van Kazachstan. 

In Frankrijk komen diverse wilde soorten voor, waarvan veel bedreigd zijn. Het gaat ofwel om grote, als onkruid in cultuur voorkomende tulpen, waarvan de bekendste de Tulipa agenensis is, ofwel om kleine tulpen die voorkomen in bosrijke gebieden of tussen rotsen in de bergen. In de cultuur worden ze 'botanische tulpen' genoemd, en een van de meest voorkomende is de wilde tulp (Tulipa sylvestris), die vroeger vaak beschut tussen wijnstokken groeide en waarvan de ondersoort australis bekend staat als de zuidelijke tulp.