Oxalis versicolor - Zuurstokzuring

Wanneer de Oxalis versicolor bloeit, en dat doet hij wekenlang, is het een waar genot. Op het frisgroene klaverblad verschijnen eerst kleine, nog gesloten, kegelvormige bloemetjes, waarvan een fijne kersenroze rand een begin van een spiraal tekent op een witte achtergrond. Deze schattige knoppen, die aan snoepjes, zuurstokken of kandij doen denken, gaan open tot kleine witte bloempjes. Deze kleine bolgewas komt oorspronkelijk uit het zuidelijk halfrond en heeft een omgekeerde groeicyclus: hij bloeit in de winter in ons klimaat en gaat in de zomer in rust. Omdat hij niet erg winterhard is, kun je hem beter in een pot kweken en binnen zetten zodra de temperaturen rond het vriespunt komen. Hij fleurt je interieur op tijdens de koudste maanden!

De Oxalis of Oxalis versicolor is een plant uit de familie Oxalidaceae, een geslacht met ongeveer 500 soorten waarvan de meeste bolgewassen zijn die oorspronkelijk uit Zuid-Afrika en Zuid-Amerika komen. In het wild, in de Kaapstreek, groeit deze botanische soort in grondzakken op kliffen en rotsen. Hij koloniseert zijn omgeving langzaam door verspreiding van de bolletjes, zonder invasief te zijn zoals sommige andere oxalis-soorten. Het loof, dat zo'n 10 cm hoog wordt, is bijzonder. Het bestaat uit fijn drielobbige blaadjes in een frisgroene kleur, die bij elkaar staan in een waaiervorm. Als er minder zonlicht is, vouwen de waaiers zich dicht. De bloei vindt normaal gesproken plaats van oktober tot maart, met een piek van december tot februari. De trechtervormige bloempjes, die in schermvormige trossen bij elkaar staan, bestaan uit 5 bloembladen die spiraalvormig en licht overlappend gerangschikt zijn en van binnen wit zijn. De achterkant van de bloembladen heeft een fijne kersenrode rand, waardoor ze zowel open als gesloten even betoverend zijn. Deze bloemkronen, net als het loof, openen zich in de zon en sluiten zich in de schaduw en 's nachts. De plant is bladverliezend in de zomer.

Deze zowel bijzondere als prachtige plant is alleen in vollegrond te kweken in onze allerzachtste streken. De teelt in potten in een potgrond die tijdens de bloei vochtig blijft, geeft daarentegen geen problemen. De winterbloei brengt een beetje kleur en een vleugje voorjaar in huis, juist in die tijd van het jaar waarin er weinig bloeiende planten zijn.

Oxalis die binnenshuis worden gekweekt, zoals O.versicolor, gedijen goed op een lichte plek, zonder direct zonlicht, bij een ideale temperatuur van ongeveer 15 tot 22 °C. Deze planten kunnen ook naar buiten worden verplaatst zodra de nachttemperaturen boven de 10 °C komen, op een lichte plek, maar beschut tegen brandende zon, zware regen en wind. Ze moeten weer naar binnen voor de eerste vorst. Ze zijn gemakkelijk te kweken en passen zich zowel aan het leven binnenshuis als in de zomertuin aan.