Nymphaea Marliacea Albida - Waterlelie
Nymphaea Marliacea Albida - Waterlelie
Nymphaea Marliacea Albida - Waterlelie
Nymphaea Marliacea Albida
Waterlelie , Plaslelie
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Nymphaea 'Marliacea Albida' is een winterharde, zeer robuuste en rijkbloeiende waterlelie. Dit oude Franse cultivar wordt nog steeds gewaardeerd om zijn grote, zachtgeurende witte bloemen die de hele zomer in overvloed worden geproduceerd. De bladeren van deze waterlelie zijn groot en verkleuren van brons naar groen met een lichte bruine rand. Het is een krachtige en betrouwbare waterlelie, bestemd voor middelgrote tot grote waterpartijen. De wortelstok wordt geplant onder 40 cm tot 1 m water.
De Nymphaea 'Marliacea Albida' wordt soms verkocht onder de namen Nymphaea 'Marliac White', 'White Marliac', Nymphaea x marliacea 'Albida', N. 'Albida', N. 'Alba Albida'. Dit cultivar is een kweekproduct van Latour-Marliac uit 1880. Het is een rhizomateus waterplant met bladverliezend loof dat behoort tot de familie Nymphaeaceae. De plant ontwikkelt vanaf het voorjaar talrijke drijvende bladeren met een diameter van 15 tot 20 cm bij een volwassen exemplaar. De bladeren zijn licht ovaal en hun sinus is normaal gesproken voor twee derde open, soms helemaal open of bijna gesloten. Als ze jong zijn, hebben ze een bronzen kleur die geleidelijk verandert in donkergroen. De bijzonder krachtige plant bereikt een hoogte van 15 cm in bloei en zal zich uitbreiden over 1,50 m. De overvloedige en doorbloeiende bloei begint meestal in juni en vernieuwt zich tot eind zomer. De gevulde bloemen hebben een diameter van 12 cm en zijn drijvend. Deze bloemkronen, samengesteld uit ronde witte bloembladen, openen zich overdag en sluiten 's nachts. Hun hart bevat talrijke gele meeldraaden. Elke bloem leeft 4 tot 5 dagen voordat ze verwelkt, zakt dan onder water en wordt vervangen door een andere bloem. De bloei wordt gevolgd door de vorming van vruchten die talrijke zaadjes bevatten. De vrucht rijpt onder water en laat de drijvende zaadjes los, die uiteindelijk zinken en ontkiemen in het slib. Waterlelies zijn winterhard, mits hun wortelstok niet bevriest in de winter. Zorg ervoor dat het water niet bevriest op de diepte waar ze zijn geplant.
Kies voor gemakkelijke, winterharde en rijkbloeiende waterlelies en vooral diegenen die qua maat in verhouding staan tot uw vijver. Met hun perfect gevormde bloemen behoren waterlelies tot de mooiste vijverplanten. De meeste bloeien vele weken lang, tot in het vroege najaar. De waterlelie is een essentiële waterplant voor een goed evenwicht in een tuinvijver, omdat ze bijdraagt aan de zuurstofvoorziening van het water. Haar drijvende bladeren op het wateroppervlak bieden schaduw en beschutting aan uw vissen, die op hun beurt de planten beschermen tegen roofinsecten zoals bladluisen.
De naam van het geslacht komt van het Griekse nymphaia en het Latijnse nymphaea, wat 'waterlelie' betekent. Ze zijn geïnspireerd door de nimfen uit de Griekse en Latijnse mythologie. Nymphaea draagt bloemen die soms overdag, soms 's nachts en soms geurend zijn.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Nymphaea
Marliacea Albida
Nymphaeaceae
Waterlelie , Plaslelie
Nymphaea Marliac White, Nymphaea White Marliac, Nymphaea x marliacea Albida, Nymphaea Albida, Nymphaea Alba Albida
Tuinbouw
Aanplant en verzorging
Winterharde waterlelies verdragen de winterkou als de vijverdiepte voldoende is om de wortelstokken tegen vorst te beschermen. De wortelstok van de waterlelie 'Marliacea Albida' moet van maart tot juni geplant worden op een diepte van 40 cm tot 1 meter. Plant de wortelstokken van winterharde waterlelies in goede tuingrond, rijk aan klei en vrij van stenen (gebruik nooit potgrond, die is te rijk en bevordert de groei van wier). Geef ze de zonnigste plek in de vijver. Houd minimaal 1 meter afstand tussen elke wortelstok en plant ze verticaal in de grond, tot aan de wortelhals. In het geval van een natuurlijke waterpartij (poel of plas), zorg ervoor dat het waterpeil redelijk stabiel blijft en dat het water niet te zuur of te kalkhoudend is (gewenste pH tussen 6,5 en 7,5).
Je kunt de wortelstokken planten in een mand van wilgentenen of een fijnmazig draadgaas mandje dat je op de gewenste plek laat zinken. Voor klassieke winterharde waterlelies is een pot met een diameter van 40 cm aan te raden (breder dan hoog). Als de bodem modderig is, volstaat het om een steen aan de wortelstok te bevestigen en het geheel op de gewenste plek te laten vallen. Laat de wortelstokken van waterlelies nooit blootgesteld aan zon of lucht om uitdroging te voorkomen; plant ze direct na ontvangst of aankoop.
Als je vissen in je vijver hebt, is het aan te raden om een goede laag grof grind op het oppervlak van de geplante pot te strooien om te voorkomen dat ze in de grond wroeten en het water vervuilen. De ontwikkeling van waterlelies is optimaal als ze geplant worden in bakken die geschikt zijn voor hun groei.
Waterlelies zijn veeleisende planten: geef bij het planten en vervolgens elk jaar aan het begin van het groeiseizoen een uitgebalanceerde meststof met gecontroleerde afgifte voor de duur van de groeiperiode (bijvoorbeeld: Osmocote 10-11-18-2 met een werkingsduur van 5-6 maanden). Gedurende de zomer verwijder je de bladeren die in te groot aantal in het midden van de pol ontstaan, zodat alleen de sterkste overblijven. Verwijder ook bladeren die geel of gevlekt zijn, evenals het "onkruid" dat boven het wateroppervlak uitkomt.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).