Nymphaea Escarboucle - Waterlelie
Nymphaea Escarboucle - Waterlelie
Nymphaea Escarboucle - Waterlelie
Nymphaea Escarboucle - Waterlelie
Nymphaea Escarboucle - Waterlelie
Nymphaea Escarboucle - Waterlelie
Nymphaea Escarboucle
Waterlelie , Plaslelie
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Nymphaea 'Escarboucle' is een oud winterhard waterlelie-cultivar dat nog steeds zeer geliefd is om zijn grote, satijnachtige bloemen in een rijke rode kleur, die heerlijk geuren en pas vrij laat in de avond sluiten. Het is een krachtige plant met een flinke groeikracht, wiens grote ronde groene bladeren de lange zomerbloei perfect tot hun recht laten komen. Deze prachtige variëteit is geschikt voor middelgrote tot grote vijvers. De wortelstok wordt geplant onder 40 cm tot 1 m water (ideaal is 75 cm en tot 1,85 m).
De Nymphaea hybride 'Escarboucle' is een cultivar van Joseph Bory Latour-Marliac (Frankrijk) uit 1909. Het is een rhizomateuze waterplant met bladverliezend loof die behoort tot de Nymphaeaceae-familie. Deze plant ontwikkelt vanaf het voorjaar talrijke drijvende bladeren met een diameter van 16 tot 25 cm bij een volwassen exemplaar. De bladeren zijn rond, met een gladde rand en hun insnijding is normaal gesproken half open. Als ze jong zijn, zijn ze bruin gekleurd en verkleuren ze geleidelijk naar olijfgroen. De plant, die bijzonder krachtig is, zal zich over 1,20 m tot 1,50 m verspreiden. De bloei begint meestal in juni en herhaalt zich tot eind zomer. De dubbele bloemen hebben een diameter van 14 tot 16 cm en drijven op het water. Ze openen zich eerst in de vorm van een kelk, daarna als een ster. De bloembladen hebben een prachtig egale granaatrode kleur en een mooie satijnachtige glans. Aan de buitenkant van de bloemkroon zijn de kelkbladen gestreept met karmijnrood. Hun hart is voorzien van gele en vermiljoenrode meeldraden. Deze bloemkronen openen zich overdag om in de avond te sluiten. Elke bloem leeft 4 tot 5 dagen voordat ze verwelkt, zakt dan onder water en wordt vervangen door een andere bloem. De bloei wordt gevolgd door de vorming van vruchten die veel zaden bevatten. De vrucht rijpt onder water en laat de drijvende zaden los, die uiteindelijk zinken en in het slib ontkiemen. Waterlelies zijn winterhard, op voorwaarde dat hun wortelstok in de winter niet bevriest. Zorg ervoor dat het water niet bevriest op de diepte waar ze zijn geplant.
Kies voor gemakkelijke, winterharde en rijkbloeiende waterlelie-variëteiten en vooral diegenen waarvan de grootte in verhouding staat tot uw vijver. Met hun perfect gevormde bloemen behoren Waterlelies tot de mooiste vijverplanten. De meeste bloeien gedurende lange weken, tot in het vroege najaar. De waterlelie is een essentiële waterplant voor een goed evenwicht in een tuinvijver, omdat ze bijdraagt aan de zuurstofvoorziening van het water. Haar drijvende bladeren op het wateroppervlak bieden schaduw en beschutting aan uw vissen, die op hun beurt de planten beschermen tegen roofinsecten zoals bladluis.
De naam van het geslacht komt van het Griekse nymphaia, en de Latijnse naam nymphaea die "waterlelie" betekent. Ze zijn geïnspireerd door de nimfen uit de Griekse en Latijnse mythologie. Nymphaea draagt bloemen die soms overdag, soms 's nachts en soms geurend zijn.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Nymphaea
Escarboucle
Nymphaeaceae
Waterlelie , Plaslelie
Tuinbouw
Andere Waterplanten vaste
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De wortelstok van de waterlelie 'Escarboucle' moet van maart tot juni geplant worden op een diepte van 40 cm tot 1 m (ideaal is 75 cm, tot maximaal 1,85 m). Plant de wortelstokken van winterharde waterlelies in goede tuingrond, rijk aan klei en vrij van stenen (gebruik nooit potgrond, die is te rijk en bevordert de ontwikkeling van wier). Geef ze de zonnigste plek in de vijver. Houd tussen elke wortelstok minimaal 1 m afstand en plant ze door ze verticaal in de grond te drukken tot aan de wortelhals. In het geval van een natuurlijke waterpartij (poel of plas), zorg ervoor dat het waterpeil redelijk stabiel blijft en dat het water niet te zuur of te kalkhoudend is (gewenste pH tussen 6,5 en 7,5).
Je kunt de wortelstokken planten in een mand van wilgentenen of een korf van fijn draadgaas die je op de gewenste plek laat zinken. Voor klassieke winterharde waterlelies, kies een pot met een diameter van 40 cm (breder dan hoog). Als de bodem modderig is, is het voldoende om een steen aan de wortelstok te bevestigen en het geheel op de gewenste plek te gooien. Laat de wortelstokken van Nymphaea nooit blootgesteld aan de zon of lucht om uitdroging te voorkomen; plant ze direct na ontvangst of aankoop.
Als je vissen in je vijver hebt, is het beter om een goede laag grof grind op het oppervlak van de geplante pot te strooien om te voorkomen dat ze in de grond wroeten en zo het water vervuilen. De ontwikkeling van waterlelies zal optimaal zijn als ze geplant worden in bakken die geschikt zijn voor hun groei.
Waterlelies zijn veeleisende planten: geef bij het planten, en vervolgens elk jaar aan het begin van het groeiseizoen, een uitgebalanceerde meststof met gecontroleerde afgifte voor de duur van de groeiperiode (bijvoorbeeld: Osmocote 10-11-18-2 met een werkingsduur van 5-6 maanden). Tijdens de zomer verwijder je de bladeren die in te groot aantal in het midden van de pol ontstaan, zodat alleen de meest krachtige overblijven. Verwijder ook de bladeren die geel zijn geworden of vlekken hebben, evenals het "onkruid" dat vanuit het wateroppervlak opkomt.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).