Sisyrinchium striatum - Bieslelie

De Sisyrinchium striatum, ook wel gele bermlelie genoemd, is een rizomatische, wintergroene vaste plant, verwant aan de iris, winterhard en gemakkelijk te telen. In de zomer vormt ze smalle bloemstengels bezet met bleekgele, stervormige bloemen, getekend met paars, die oprijzen uit een pol van smalle, lange, grijsgroene bladeren. Hoewel ze goed tegen droogte kan, gedijt ze nog beter op een plek met wat koelte. Ze staat graag in de volle zon en in goed doorlatende grond, zelfs arme en licht kalkhoudende grond, waar ze zich gemakkelijk uitzaait.

Oorspronkelijk afkomstig uit Argentinië, Brazilië en Chili, behoort de Sisyrinchium striatum (ook wel Phaoiophleps nigricans genoemd) tot de Iridaceae-familie. Deze rechtopgaande, polvormende vaste plant bereikt een hoogte van 50 tot 70 cm en een breedte van 35 cm, met een gemiddeld groeitempo. De bermlelie vormt een dichte, compacte pol die zich in alle richtingen uitspreidt. In het late voorjaar en de zomer verschijnen tussen het loof afgeplatte stengels met bloemen met 6 puntige bloemblaadjes in een licht citroengele kleur. Ze staan in een wijd open kelk rond een keel met een diepere kleur, gestreept met paarse lijntjes. De achterkant is gestreept met bruinpaars. 5 tot 15 bloemen zijn gegroepeerd in kransen langs de aren, die elk tot wel 120 bloemen per seizoen kunnen dragen. Op elke krans staan slechts 1 tot 3 bloemen tegelijkertijd in bloei. De plant produceert een overvloed aan ronde, zwarte zaden die zeer gemakkelijk kiemen. Ze ontwikkelt een waaiervormig, grasachtig, lineair, wintergroen, grijsgroen blad. Zowel de bloemstengels als het loof verkleuren in de loop van het seizoen geleidelijk naar zwart. Deze vaste plant is winterhard tot -15°C in poreuze grond.

Plant de Sisyrinchium striatum in elke grondsoort die fris maar goed doorlatend tot af en toe droog is, zelfs arme en stenige grond. Hij vraagt om een zonnige standplaats om te kunnen bloeien. Het is een zuinige en op veel vlakken aantrekkelijke plant, onmisbaar in tuinen met een wilde, mediterrane of zelfs Aziatische inspiratie vanwege zijn strakke vormen. Hij fleurt even goed rotstuinen op als de omgeving van watervallen en kunstmatige beekjes, door zijn onverwachte opkomst in de buurt van de moederplant, hier en daar verschijnend om de aanleg een natuurlijke uitstraling te geven. Hij combineert goed met het grijze loof van alsem, de Crocosmia ‘Emily McKenzie’, of de Calamagrostis x acutiflora ‘Karl Foerster’. Deze vaste plant wordt gewaardeerd in rotstuinen, bakken, borders, bij watervallen, beekjes, oevers, borders of in helofytenfilters.