Pachystegia insignis Daizea - Nieuw-Zeelandse margriet

De Pachystegia insignis 'Daizea' is een bossige Nieuw-Zeelandse margriet die erg origineel en bijzonder mooi is, matig winterhard maar rijkbloeiend en perfect geschikt voor kustgebieden. Ze betovert met haar prachtige grijs-zilveren, wintergroene blad, dat in het voorjaar bedekt is met een wit vilt, en met haar lange bloei van het voorjaar tot in de zomer. De bloemen zijn bloemhoofdjes, net als die van witte margrieten met een goudgeel hart, waar ze sterk op lijkt. Deze grote vaste plant houdt van een zonnige standplaats en goed doorlatende grond, die in de zomer echter niet te droog mag zijn om de bloei te ondersteunen. Ze is perfect voor een grote pot op het terras (binnenhalen bij vorst in koude streken) of in een goed gedraineerde border in een mild maritiem of zeeklimaat. 

De Pachystegia insignis, ook wel Olearia insignis genoemd, is een struikachtige vaste plant uit de composietenfamilie (Asteraceae), net als zonnebloemen en chrysanten. Het is een botanische soort die oorspronkelijk voorkomt aan de noordoostkust van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. Daar groeit ze op steile zandsteenkliffen, blootgesteld aan de zee, in direct contact met zout zeewater, bestand tegen stormen en relatief warme, droge zomers.

Het cultivar 'Daizea', recentelijk verkregen door het INRA, onderscheidt zich vooral door haar mooie blad en bloemknoppen die sterk getint zijn met wit, grijs en zilver. De plant ontwikkelt zich tot een vertakte struik die snel 1m tot 1,20m in alle richtingen bereikt. Het wintergroene loof bestaat uit ovale tot elliptische, gave, dikke en leerachtige bladeren, bedekt met een grijze dons, meer of minder licht afhankelijk van de vochtigheid van de bodem en de lucht. Ze zijn 8 tot 20 cm lang en hebben een viltige onderkant. De jonge voorjaarsscheuten zijn bedekt met een mooie witte dons. De bloei vindt plaats van mei tot juli, vroeger of later afhankelijk van het klimaat, en duurt ongeveer 2 maanden. De bloemen zijn bloemhoofdjes van 5 tot 6 cm in diameter, bestaande uit een dubbele rij witte lintbloemen rond een goudgeel hart. Hierna vormen zich vruchten die lijken op kleine beige tot grijzige pluizige bolletjes.

Plant Olearia en Pachystegia in een tuin aan zee; ze zijn perfect bestand tegen wind en zout water en houden vooral van zandige of humusrijke, weinig kalkhoudende grond, zoals die veel voorkomt langs onze kusten. De lange zomerdroogte in mediterrane gebieden, en vooral de vaak zeer kalkrijke grond in die regio, worden minder goed verdragen. Het zijn rijkbloeiende kleine struiken, meestal met prachtig wintergroen blad en een royale bloei, die een tuin karakter geven en de bewondering van bezoekers oogsten. Je kunt ze combineren met mirte, cistusroos, oleander, Melaleuca, lampenpoetsersgras en Leptospermum in grote, groenblijvende borders die een groot deel van het voorjaar en de zomer bloeien. Ze doen het ook goed in grote potten, op een beschut terras of balkon. Tuiniers in meer landinwaartse streken, waar de winters streng en vochtig zijn, kunnen ze het beste binnenhalen in een licht verwarmde kas of vorstvrije ruimte.