Draba aizoides - Geel hongerbloempje

De Draba aizoides, ook wel steenbreekkruid genoemd, is een kleine, bodembedekkende alpine vaste plant. Hij vormt kussentjes bestaande uit rozetten van halfwintergroene, stijve bladeren. In het late voorjaar of vroege zomer verschijnen er kale stengels met trossen kleine, felgele bloemen. Deze bergplant vraagt om een zonnige standplaats en een perfect gedraineerde bodem. Hij is perfect voor in de rotstuin of tussen stenen.

Deze Draba, ook wel rotsdraba genoemd, is een kruidachtige plant uit de Brassicaceae-familie, net als koolzaad en mosterd. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit bergachtige gebieden in Groot-Brittannië en Midden- en Zuid-Europa. Deze bodembedekker wordt niet hoger dan 10 cm en spreidt zich ongeveer twintig centimeter over de grond uit. Deze specifieke, kussenvormige groeiwijze is kenmerkend voor bergplanten; het beschermt ze tegen wind, kou en droogte. Van april tot juli verschijnen de felgele bloemen met 4 bloemblaadjes, verzameld in trossen aan het einde van kale steeltjes. Ze komen tevoorschijn uit kleine, basale rozetten van leerachtige, stijve, halfwintergroene tot wintergroene bladeren van 0,5 tot 2 cm lang. De bladeren zijn langwerpig, puntig en hebben stijve haren langs de rand. De vruchthalmen blijven lang op de planten staan, als kandelaars, van de winter tot de nieuwe voorjaarsbloei.

De Draba aizoides vindt van nature zijn plek in de rotstuin, op een zeer lichte plek in een perfect gedraineerde grond die in de zomer een beetje koel blijft. Hij heeft een hekel aan zware winterregens. Je kunt hem ook tussen de stenen van een muurtje planten, samen met muurklokje, steenbreek, Aethionema, Azorella of Dianthus erinaceus.