Nymphaea Froebelii - Waterlelie
Nymphaea Froebelii - Waterlelie
Nymphaea alba var. rubra Froebelii
Waterlelie , Plaslelie
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Nymphaea 'Froebelii' is een winterharde dwergwaterlelie die veel kleine, intens rode en goed geurende bloemen produceert. Ze drijven tussen kleine, ronde bladeren die van paars naar groen verkleuren en elkaar de hele zomer lang opvolgen. Deze variëteit is een van de beste voor koelere klimaten om kleine vijvers, schalen, tonnen en kuipen te versieren. De wortelstok wordt ondiep geplant, tussen 20 en 40 cm onder het wateroppervlak (tot 60 cm).
De Nymphaea 'Froebelii' wordt ook verkocht onder de namen Nymphaea froebelii, N. Alba Froebeli, N. Alba Rubra Froebelii. De herkomst is onzeker: het is mogelijk een hybride afkomstig van N. alba var rubra of, waarschijnlijker, het resultaat van een streng selectieprogramma van N. alba rubra planten door de Zürichse veredelaar Otto Froebel. Het is een rhizomateuze waterplant met bladverliezend loof die tot de Nymphaeaceae-familie behoort. Deze plant ontwikkelt vanaf het voorjaar drijvende bladeren met een diameter van 8 tot 12 cm bij een volwassen exemplaar. De bladeren zijn rond en hun insnijding is voor twee derde open. Als ze jong zijn, zijn ze paars getint, daarna verkleuren ze geleidelijk naar een dof paarsgroen. De plant, die klein blijft, bereikt een hoogte van 8 cm in bloei en zal zich uitbreiden over 60 cm. De bloei begint meestal in juni en herhaalt zich tot in september. De bloemen hebben een diameter van 5 tot 6 cm en drijven op het wateroppervlak. Hun kleur is een diep bloedrood tot wijnrood met oranje meeldraden en ze zijn geurend. Deze bloemen openen zich overdag en sluiten 's avonds. Elke bloem leeft 4 tot 5 dagen voordat ze verwelkt, zakt dan onder water en wordt vervangen door een andere bloem. De bloei wordt gevolgd door de vorming van vruchten die veel zaden bevatten. De vrucht rijpt onder water en laat de drijvende zaden los, die uiteindelijk zinken en in de modder ontkiemen. Waterlelies zijn winterhard, op voorwaarde dat hun wortelstok niet bevriest in de winter. Zorg ervoor dat het water niet bevriest op de diepte waar ze zijn geplant. Deze variëteit 'Froebelii' bloeit minder in een warm klimaat.
Kies voor makkelijke, winterharde en rijkbloeiende waterlelies en vooral diegenen waarvan de grootte in verhouding staat tot uw vijver. Met hun perfect gevormde bloemen behoren waterlelies tot de mooiste vijverplanten. De meeste bloeien vele weken lang, tot in het vroege najaar. De waterlelie is een essentiële waterplant voor een goed evenwicht in een tuinvijver, omdat ze bijdraagt aan de zuurstofvoorziening van het water. Haar drijvende bladeren zorgen voor schaduw en beschutting voor uw vissen, die op hun beurt de planten beschermen tegen roofinsecten zoals bladluis.
De naam van het geslacht komt van het Griekse nymphaia en het Latijnse nymphaea, wat "waterlelie" betekent. Ze zijn geïnspireerd door de nimfen uit de Griekse en Latijnse mythologie. Nymphaea draagt bloemen die soms overdag, soms 's nachts en soms geurend zijn.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Nymphaea
alba var. rubra
Froebelii
Nymphaeaceae
Waterlelie , Plaslelie
Nymphéa Froebeli, Nymphaea froebelii, Nymphaea Alba Froebeli, Nymphaea Alba Rubra Froebelii
Tuinbouw
Andere Overblijvende waterlelies
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Het kleine wortelstok van de waterlelie 'Froebelii' moet van maart tot juni geplant worden op een diepte van 20 tot 40 cm (tot 60 cm) onder het wateroppervlak. Dit miniatuurras kan soms wat langzaam op gang komen en verdient daarom wat extra aandacht. Plant de wortelstokken van winterharde waterlelies in goede, stevige tuingrond, rijk aan klei of leem, en vrij van stenen (gebruik nooit potgrond, dit is te rijk en bevordert de groei van wier). Geef ze de zonnigste plek in de vijver. Houd minimaal 1 meter afstand tussen elke wortelstok en plant ze verticaal in de grond, tot aan de wortelhals. In het geval van een natuurlijke waterpartij (poel of vijver), zorg ervoor dat het waterpeil redelijk stabiel blijft en dat het water niet te zuur of te kalkrijk is (gewenste pH tussen 6,5 en 7,5).
Je kunt de wortelstokken planten in een mand van wilgentenen of een fijnmazig draadgaasmandje dat je op de gewenste plek laat zinken. Voor klassieke, winterharde waterlelies is een pot met een diameter van 40 cm aan te raden (breder dan hoog). Als de bodem modderig is, volstaat het om een steen aan de wortelstok te bevestigen en het geheel op de gewenste plek te laten vallen. Laat de wortelstokken van Nymphaea nooit blootgesteld aan de zon of lucht om uitdroging te voorkomen; plant ze direct na ontvangst of aankoop.
Als je vissen in je vijver hebt, is het beter om een goede laag grof grind op het oppervlak van de geplante pot te strooien. Dit ontmoedigt hen om in de grond te woelen en het water te vertroebelen. De ontwikkeling van waterlelies is optimaal als ze geplant worden in bakken die geschikt zijn voor hun groei.
Waterlelies zijn veeleisende planten: geef bij het planten en vervolgens elk jaar aan het begin van het groeiseizoen een uitgebalanceerde meststof met gecontroleerde afgifte voor de duur van de groeiperiode (bijvoorbeeld: Osmocote 10-11-18-2 met een werkingsduur van 5-6 maanden). Verwijder tijdens de zomer de bladeren die in te groot aantal in het midden van de pol ontstaan, zodat alleen de meest krachtige overblijven. Verwijder ook de bladeren die geel of gevlekt zijn, evenals het 'onkruid' dat boven het wateroppervlak uitkomt.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).