Alcea rosea Chaters Double Violet - Stokroos

De stokroos of Alcea rosea Chater’s Double Violet toont in de zomer zeer dubbele bloemen, vergelijkbaar met grote pompons in een diep paarsachtig mauve, waarvan de dichte plooien een lila gloed vasthouden. Deze plant vol romantiek is echter zeer robuust. Vaak meerjarig in warme standplaatsen, blijkt ze kortlevend in koelere klimaten, waar ze vaak als tweejarige wordt gekweekt en zich gemakkelijk uitzaait waar ze zelf wil. Ze staat graag in de volle zon of halfschaduw, beschut tegen harde wind, in een diepe bodem, die af en toe droog mag zijn.

De stokroos is ook bekend onder de Latijnse naam Althaea rosea, en haar volksnamen nemen alle accenten van onze streken over: ze wordt ook wel Passe-rose, Rozenstok, Pausroos of Primeroos genoemd. Ze behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae), is oorspronkelijk afkomstig uit Klein-Azië en vaak verwilderd in natuurlijke tuinen, braakliggende terreinen en op hopen aarde. 'Chater's Double Violet' is een variëteit met grote, zeer dubbele bloemen die van deze wilde vorm afstamt. Het is een rechtopstaande plant, meestal niet vertakt, die een hoogte van 2 tot 2,5 meter kan bereiken. Ze vormt een rozet van ronde bladeren met 5 of 7 lobben, waaruit een stevige bloemstengel tevoorschijn komt, die zeer snel groeit. Deze aarvormige bloeiwijzen bedekken zich met grote bloemknoppen die, trapsgewijs van juni tot augustus en van onder naar boven, open gaan tot grote bloemen met zeer dubbele kroonbladen waarvan de textuur het licht prachtig weerkaatst. Ze vertonen een heerlijke tint en staan teder dicht tegen elkaar aan op de stengel. Gedurende deze hele periode zullen ze bijen en vlinders naar uw tuin lokken. De bloei maakt plaats voor talrijke vruchten gevuld met zaden die zich spontaan uitzaaien op de meest onverwachte plekken, die ze zelf kiest: aan de voet van muren, in arme en steenachtige grond, in scheuren van muren, enz.

Zeer wijdverspreid in verlaten tuinen of braakliggende terreinen op het platteland, wordt de stokroos vaak gekweekt op de achtergrond van een border of tegen een muur die haar beschermt tegen harde wind. De paarse pompons van deze variëteit combineren goed met donkere of lichte vormen, enkelvoudig of dubbel, tegen een muur of tegen een coniferenhaag. Deze plant zou tolerant zijn voor juglon, een stof die wordt afgescheiden door de wortels van de walnoot: je zou kunnen proberen haar aan te planten aan de voet van deze boom, mits er voldoende licht is. De stokroos is een eetbare plant; de bloemknoppen kunnen rauw in salade worden gegeten en de jonge bladeren rauw of gekookt.

De stokroos is zowel sier- als geneeskrachtig. Uit haar zaden wordt een olie gewonnen met drogende eigenschappen. Rijk aan slijmstoffen, heeft ze verzachtende, weekmakende, hoeststillende, laxerende en eetlustopwekkende eigenschappen, zij het in verzwakte mate vergeleken met die van haar verwant de Echte Heemst (Althaea officinalis).