Alcea rosea Chaters Double - Stokroos geel

In een werveling van grote, heldergele pompons omarmen de volle, gevulde bloemen van deze stokroos, ofwel Alcea rosea Chater's Double Geel, elkaar teder op een stengel die hoger is dan een mens. Deze royale bloei herhaalt zich zolang de zomer duurt in zonnige borders. Vaak meerjarig in warme standplaatsen, blijkt ze kortlevender in koelere klimaten, waar ze vaak als tweejarige wordt gekweekt en zich gemakkelijk uitzaait waar ze zelf wil. Deze plant staat graag beschut tegen harde wind, in een diepe bodem, die zelfs tijdelijk droog mag zijn.

De stokroos is ook bekend onder de Latijnse naam Althaea rosea, en haar volksnamen hebben alle accenten van onze streken: ze wordt ook wel Passe-rose, Stokroos, Pausroos of Primeroos genoemd. Ze behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae), is oorspronkelijk afkomstig uit Klein-Azië en vaak verwilderd te vinden in natuurlijke tuinen, braakliggende terreinen en op hopen aarde.

'Chater's Double Geel' is een variëteit met zeer gevulde bloemen, afkomstig van deze wilde vorm. Het is een rechtopstaande, meestal onvertakte plant die een hoogte van 2 tot 2,5 meter kan bereiken. Ze vormt een rozet van ronde bladeren met 5 of 7 lobben, waaruit een stevige bloemstengel tevoorschijn komt die zeer snel groeit. Deze aarvormige bloeiwijzen bedekken zich met grote bloemknoppen die, trapsgewijs van juni tot augustus en van onder naar boven, opengaan tot grote, kortstondige bloemen met zeer gevulde kroonbladen waarvan de textuur het licht prachtig weerkaatst. Ze hebben een heerlijke tint en hun golvende vorm lijkt wel van crêpe geweven. Gedurende deze hele periode zullen ze bijen en vlinders naar uw tuin lokken. Na de bloei volgen talrijke vruchten gevuld met zaden, die zich spontaan uitzaaien op de meest onverwachte plekken die ze zelf uitkiest: aan de voet van muren, in arme en stenige grond, in scheuren van muren, enz.

Zeer wijdverspreid in verlaten tuinen of braakliggende terreinen op het platteland, wordt de stokroos vaak gekweekt op de achtergrond van een border of tegen een muur die haar beschermt tegen harde wind. De lichtgele pompons van deze variëteit combineren goed met donkere of lichte vormen, enkelvoudig of gevuld, tegen een muur of tegen een haag van coniferen. Deze plant zou tolerant zijn voor juglon, een stof die wordt afgescheiden door de wortels van een walnotenboom: je zou kunnen proberen haar aan te planten aan de voet van zo'n boom, mits er voldoende licht is. De stokroos is een eetbare plant; de bloemknoppen kunnen rauw in salade worden gegeten en de jonge bladeren rauw of gekookt.

De stokroos is zowel sier- als geneeskrachtig. Uit haar zaden wordt een olie gewonnen met drogende eigenschappen. Rijk aan slijmstoffen, heeft ze verzachtende, beschermende, hoeststillende, laxerende en eetlustopwekkende eigenschappen, zij het in verzwakte vorm vergeleken met die van haar verwant de Echte Heemst (Althaea officinalis).