Stachys officinalis Pink Cotton Candy - Betonie

Stachys officinalis 'Pink Cotton Candy', ook wel Betonie of Andoorn genoemd, is een heerlijke vorm van de inheemse plant uit onze graslanden. In de zomer biedt ze dichtbebloemde aren in snoeproze, boven een rozet van ruw, getand, grijsgroen blad. Ze is zeer winterhard en combineert de enigszins naïeve charme van haar bloei met de robuustheid van wilde planten. Al sinds de oudheid bekend om haar geneeskrachtige eigenschappen, is het ook een sierlijke en makkelijk te kweken vaste plant voor normale, niet te droge tot vochtige, maar goed doorlatende grond. Ideaal voor natuurlijke of romantische tuinen.

De Betonie behoort tot de Lamiaceae-familie en is een van de 'simpele' kruiden. Ze wordt al heel lang gekend en geteeld en heeft haar herkomst in onze gematigde streken van Frankrijk en Engeland, in graslanden, heide, wegbermen of in lichte, droge bossen. De cultivar 'Pink Cotton Candy' onderscheidt zich door een bijzonder fraaie bloei in fris roze. Het is een middelgrote, kruidachtige plant die 15 tot meer dan 60 cm hoog wordt en een rozet van basaal blad vormt. De bladeren staan tegenover elkaar, zijn hartvormig, licht grijsgroen en ruw, met een gekartelde rand. Van juli tot oktober toont ze bloemen die gegroepeerd zijn in dichte aren aan het uiteinde van stengels met hier en daar een klein blaadje. De bloemen zijn tweelippig, hebben een lob, zijn ongeveer 1 cm groot en hebben een lichtroze kleur. Deze plant vormt langzaam mooie pollen, die zich uitbreiden vanuit haar wortelstelsel dat een dikke wortelstok vormt waaruit vlezige, lichte wortels ontspringen.

De Andoorn 'Pink Cotton Candy' verdient een mooie plek in de tuin. Ze vindt van nature haar plaats in de kruidentuin, in gezelschap van tijm, bonenkruid, hysop en lavendel, die allemaal nauwe verwanten zijn en even mooi. Ze doet het ook prachtig in landelijke borders, samen met planten met een wilde uitstraling zoals Smeerwortel, Bernagie, Centaurie, Kattenkruid en Asters (Aster cordifolius, Aster turbinellus...). Ze past zich aan vele situaties aan; plant haar in een borderrand, aan de voet van struikrozen of samen met vaste Geraniums.

Haar naam Betonie is, zo lijkt het, afgeleid van een Iberisch volk dat de Vettones werd genoemd en dat veelvuldig gebruik maakte van deze plant. Haar reputatie was zo groot dat ze standhield tijdens de Middeleeuwen en ver daarna. Gedroogde bladeren werden soms gebruikt als snuiftabak.