Salvia argentea - Zilversalie

De Salvia argentea, ook wel Zilversalie genoemd, is een prachtige botanische vaste of tweejarige plant die vooral gewaardeerd wordt om haar fantastische, volledig zilverkleurige blad. Ze vormt eerst een grote rozet van brede, wintergroene, gegolfde en aromatische bladeren, bedekt met lange haren die in de zomer wit worden. Ze bloeit in het tweede jaar, met een lange, rechtopstaande bloeistengel met kleine witte bloemen. Het is aan te raden deze te verwijderen voordat er zaad gevormd wordt, om de plant in leven te houden. Deze zuidelijke salie is winterhard, maar heeft een hekel aan wintervocht en zware grond. Ze vraagt om een plek in de volle zon en een perfect gedraineerde, zanderige of grindachtige bodem, zelfs als die arm en kalkhoudend is.

De Salvia argentea komt oorspronkelijk uit Zuid-Europa en Noordwest-Afrika, van Turkije tot de Balkan, de Apennijnen en het Iberisch schiereiland. Daar groeit ze spontaan op lemig-grindachtige, kalkrijke grond in open gebieden (rotsachtige hellingen, steppen en droge bossen...). Deze plant behoort, zoals alle salies, tot de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). Haar groeiwijze is eerder tweejarig, maar ze gedraagt zich als een kortlevende vaste plant als je zorgt dat er geen zaad gevormd wordt. De plant vormt in recordtijd een rozet van 50 tot 60 cm breed, bestaande uit grote, ovale bladeren met gekartelde, golvende randen, volledig bedekt met een lange, zilveren beharing. Het blad bereikt een hoogte van 20 tot 30 cm, bij een diameter van ongeveer 60 cm. De nectarrijke en bijenvriendelijke bloei verschijnt in het tweede teeltjaar; deze begint in mei-juni in warme streken, wat later in koelere gebieden, en duurt twee maanden. De bloeistengels zijn 70 tot 80 cm hoog en vertakt. Het zijn stengels met een vierkante doorsnede, die witte bloemen dragen, bestaande uit twee witte lippen. Haar winterhardheid is goed in perfect gedraineerde grond, tot ongeveer -15°C. Er kunnen kleine rozetten aan de buitenkant verschijnen, wat ook een manier is om de plant in stand te houden.

Als de Zilversalie soms wat lastig lijkt, komt dat omdat ze stilstaand vocht verafschuwt, vooral in zware, doorweekte grond in de winter. Ze doet het goed langs een grindpad, of in een verhoogde border met zanderige of steenachtige grond die je voorbehoudt voor echte mediterrane planten: lavendel, cistusroos, rozemarijn, mirte... In een rotstuin combineert ze bijvoorbeeld mooi met kleine vaste planten voor droge grond zoals zeepkruid, slaapmutsjes, kruipend gipskruid of de Corsicaanse anjer (Dianthus corsicus). Prachtkaarsen, blauwe zeedistels, hoge vetkruiden (Sedum 'Matrona') en struikganzerik vormen samen met haar ook een charmant plaatje.

Met meer dan 900 soorten eenjarigen, vaste planten en halfheesters, verspreid over de hele wereld behalve in zeer koude gebieden en het tropisch regenwoud, is het geslacht Salvia het grootste binnen de lipbloemenfamilie. De naam Salvia, die teruggaat tot de Romeinse tijd, is afgeleid van het Latijnse salvus ("gezond"), verwijzend naar de geneeskrachtige eigenschappen van de echte salie.