Paeonia Itoh Bartzella - Itoh-pioen

De Pioen Itoh Bartzella behoort tot een categorie hybriden die ontstaan zijn uit een kruising tussen een boompioen en een kruidachtige pioenroos. Ze worden gekenmerkt door een krachtige groei en de productie van bloemen die lijken op die van boompioenen, gedragen door zeer stevige stengels die niet doorbuigen onder het gewicht van de bloemen. Deze variëteit biedt gedurende een maand zeer grote, dubbele tot halfdubbele bloemen in een helder citroengeel, licht gespikkeld met rood aan de basis. Deze pioen heeft ook een prachtig, diepgroen, ingesneden blad dat er tot laat in het seizoen onberispelijk uitziet. Een weinig eisende en fantastische plant, met een mooie toekomst in de border.

Deze weelderige kruidachtige hybride pioen behoort, net als zijn beide ouders, tot de familie Paeoniaceae. Itoh-pioenen zijn het resultaat van het werk van de Japanse kweker Toichi Itoh, die in 1948 begon en ze zijn naam gaf. Deze zogenaamde intersectionele pioenen zijn uitzonderlijke vaste planten die de kwaliteiten van kruidachtige en houtige soorten combineren. Ze verenigen de groeikracht van kruidachtige pioenen met de volle pracht van boompioenen, zowel wat betreft het loof als de bloei.

'Bartzella' vormt op volwassen leeftijd een weelderige pol die 70 tot 80 cm hoog wordt met een breedte van 60 cm, soms meer. De groei is vrij langzaam, maar sneller dan die van boompioenen. De plant ontwikkelt grote, bladverliezende, afwisselende bladeren, samengesteld uit diepgroene, puntige deelblaadjes. De bloei vindt precies plaats van 15 mei tot 15 juni, gedurende een maand en in overvloed. Er verschijnen stevige, halfstijve en bebladerde stengels, die aan hun uiteinde grote bloemknoppen dragen. Deze openen zich tot grote, solitaire, dubbele bloemen met een diameter van 20-22 cm. Ze bestaan uit talrijke, enigszins doorschijnende bloemblaadjes in een helder, levendig citroengeel, opgefleurd met kleine rode zones aan de basis. Deze bloemen zijn zeer mooi en ook licht geurend. De plant sterft in de winter bovengronds af en overleeft in de vorm van knoppen die zich net onder of op het grondoppervlak bevinden.

De Itoh-pioen heeft een hekel aan zware, natte grond, vooral in de winter, en staat graag op een plek in de halfschaduw, zoals aan de rand van een bosje of beschut door een haag. Het is een uitzonderlijke plant die een ereplaats verdient. Ze wordt vaak in groepen van 3 stuks geplant in een border met struiken of vaste planten. Ze vormen zeer mooie combinaties met irissen of rozestruiken, maar ook met kattenkruid, vingerhoedskruid, lupines, margrieten... De bloemen zijn ook prachtig op de vaas, bijvoorbeeld in een boeket met sering en klokjesbloemen.

Advies: Kruidachtige pioenen plant u niet dieper dan 3 cm, anders kunnen ze er meerdere jaren over doen om weer te bloeien.

De ouders van de eerste intersectionele pioen waren respectievelijk de variëteit 'Alice Harding' (Syn. 'Soleil d'Or' of 'Kinku') en de P. lactiflora 'Kakoden'. Ironisch genoeg bloeide ze pas na het overlijden van haar schepper.