Delosperma deschampsii - IJsbloem

De Delosperma deschampsii is een kleine vetplant die zeer gewaardeerd wordt door landschapsarchitecten vanwege zijn winterhardheid en zijn zonnige bloemen, die relatief groot zijn in verhouding tot het blad. Deze kruipende vaste plant, die zeer laag blijft, bedekt muren, rotstuinen en borderranden met een dicht tapijt van frisgroen loof. Dit loof bedekt zich met zonnige bloemen in de vroege en late zomer, en krijgt later in de winter een roodachtig bronzen tint. Net als alle Delosperma-soorten gedijt deze botanische soort in de volle zon op arme, goed drainerende grond, zelfs als die in de zomer erg droog is. Maar in tegenstelling tot veel andere soorten overleeft hij strenge vorst.

De Delosperma deschampsii behoort tot de familie van de Aizoaceae (ijskruidfamilie). Net als alle Delosperma's is het een Zuid-Afrikaanse vaste plant voor arme, zeer goed doorlatende grond en een zonnige standplaats. Als uw regio te maken krijgt met vorst tot ongeveer -15 °C, kunt u hem het beste in een pot of kuip zetten die u in de winter binnenhaalt. Deze delosperma, of vaste plant ijskruid, ontwikkelt kruipende, vertakte, liggende stengels. Deze dragen een veelvoud aan kleine, vlezige, afgeplatte blaadjes in een helder, levendig groen, die onder invloed van de kou brons- tot roodachtig kleuren. Ze zijn sessiel, wat betekent zonder bladsteel, en zitten direct op de stengels. Samen vormen ze een zeer laag tapijt (4 cm) dat uitbundig bloeit in juni-juli, en opnieuw in september. Afhankelijk van het klimaat kunnen er ook buiten deze periodes, tussen februari en november, enkele bloemen verschijnen. De bloemen, gegroepeerd in schermen, hebben een stralend gele kleur rond een meer oranje hart. Een bloei die zeer levendige kleuren brengt op de meest onherbergzame plekken in de tuin. De bloemen gaan alleen open in de zon.

De Delosperma deschampsii is bij uitstek een rotstuinplant, maar het is ook een uitstekende variëteit voor bloeiende potten. Hij voelt zich thuis in de wat drogere, soms moeilijk in te richten en zeer goed doorlatende zones van de tuin: een droge, stenige helling, een muur van droge stenen, tussen de stenen van een rotstuin die overstroomd wordt door zonlicht... Sedums, dwerganjers, muurklokjes en kruipende gipskruiden zijn goede metgezellen voor dit tapijt met een exotisch uiterlijk, net als de Valeriaanachtigen (Centranthus), waarmee hij dezelfde behoeften deelt: zon en droge grond, zowel in de winter als in de zomer.