Campanula rotundifolia - Grasklokje

De Campanula rotundifolia, ook wel grasklokje genoemd, is een wilde soort die zeer algemeen voorkomt in ons platteland en in de bergen. Ze heeft een zeer variabel uiterlijk in haar natuurlijke omgeving en groeit zowel in graslanden als in rotstuinen, op oude muren en zelfs tot in lichte bossen en zandgronden. Echt weinig eisend en volledig winterhard, deze uitstekende vaste plant vestigt zich gemakkelijk in de tuin en breidt zich langzaam uit via kruipende en vertakte wortelstokken. In de zomer onthult ze, gedragen door een bosje slanke stengels, talrijke kleine, hangende klokjes in lavendelblauw, die zowel natuurlijk als vol charme zijn.

Het grasklokje behoort tot de klokjesfamilie (Campanulaceae). Ze is afkomstig uit heel West-Europa, van de laagvlaktes tot aan bergmassieven op 2400 meter hoogte. Het is een min of meer lage plant die 10 tot 50 cm hoog wordt, met een spreiding van 30 cm afhankelijk van de groeiomstandigheden; ze past zich aan aan de diepte en de vruchtbaarheid van de bodem waarin ze staat. Deze kruidachtige, uitlopervormende vaste plant vormt uiteindelijk mooie, zeer rijkbloeiende pollen. De bloei vindt plaats van juni tot november, afhankelijk van haar standplaats. Uit haar losse rozetten van ronde bladeren komen talrijke dunne maar stevige stengels tevoorschijn, elk met meerdere eenvoudige, lavendelblauwe, hangende klokjes, verenigd in een scherm. De bladeren van de rozetten verdwijnen vaak tijdens de bloei, terwijl ander loof, dat uit het onderste deel van de bloemstengels komt, lineair en zeer fijn is en goed groen blijft tot in het najaar.

Het grasklokje houdt van frisse, lichte, zelfs kalkhoudende grond, maar heeft een hekel aan stilstaand vocht dat haar wortels doet rotten. Ze houdt niet van te warme klimaten, noch van te droge zomers. Het is vooral een mooie wilde plant die bijdraagt aan de biodiversiteit van onze tuinen, deze nog relatief gespaarde ruimtes. Als zodanig heeft ze haar plek helemaal verdiend in een natuurlijke border, in gezelschap van andere mooie wilde planten: de korenbloem, de spoorbloem (Centranthus ruber), de wilde cichorei, de esparcette, de rode zonnehoed, venkel, het beemdkroon, de moerasspirea, de hennepnetel, de vaste plant lathyrus of de vrouwenmantel. Haar eenvoud doet wonderen naast de ronde vormen van oude rozen en verzacht de zware bloemkronen van zeer rode pioenen.

Over klokjes:

Bij klokjes vormt de wortelstok witte uitlopers die ondergronds alle kanten op gaan. Ze zorgen voor het voortbestaan van de plant op lange termijn. De vele rechtopstaande stengels die uit deze wortelstok of uit de uitlopers ontstaan, zijn vruchtbaar of steriel. Dus als je een grote populatie klokjes ziet, is het in werkelijkheid vaak slechts de kloon van één enkel individu. Aan de andere kant kruisen verschillende soorten klokjes zeer gemakkelijk met elkaar en worden ze vaak vergezeld door een hele reeks tussenvormen, wat ze zeer interessant maakt voor tuinders.