Iris ensata Caprician Butterfly - Japanse iris
Iris ensata Caprician Butterfly - Japanse iris
Iris ensata Caprician Butterfly - Japanse iris
Iris ensata Caprician Butterfly
Japanse iris , Japanse wateriris , Japanse tuiniris , Ensata-iris
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris ensata 'Caprician Beauty' is een prachtige variëteit van Japanse wateriris met grote tweekleurige bloemen: haar brede, witte kelkbladen, getekend door aders in een diep ultramarijnblauw, openen zich wijd rond een hartje met een kleine, goudgele vlek waar donkerdere, bijna paarse kleine kroonbladen uitkomen. In tegenstelling tot onze tuinirissen, voelt deze rhizomateuze vaste plant zich uitstekend thuis in niet-kalkhoudende, drassige grond in de zomer. Ze zijn schitterend wanneer ze massaal worden aangeplant in vochtige zones en langs waterkanten. De Iris ensata werd vroeger intensief geteeld in Japan, vooral rond Edo (de voorloper van Tokyo), als snijbloem.
De Iris ensata (synoniem: kaempferi), hanashōbu in het Japans, beter bekend als Japanse wateriris, is niet te vergelijken met onze klassieke tuinirissen, behalve dan dat ze tot dezelfde familie (Iridaceae) behoren. De oorspronkelijke Iris ensata is een plant met een vezelige wortelstok, afkomstig uit Azië, meer specifiek uit vochtige gebieden in Japan, de Himalaya en Siberië. Deze irissen, bekend als lastig te telen, houden van zure, venige grond (kunnen geen teveel aan kalk verdragen), zijn dorstig tijdens hun groei- en bloeiperiode, maar waarderen iets drogere grond in de winter: in het wild groeien ze vaak boven het waterniveau dat 's winters daalt en in het voorjaar weer stijgt met de sneeuwsmelt.
De cultivar 'Caprician Beauty' vormt een borstelige, vrij opgaande pol en bereikt ongeveer 70 cm hoogte in bloei, met een breedte van 40 cm. De plant breidt zich langzaam uit via haar wortelstokken en wordt elk jaar mooier. Het blad is bladverliezend, middengroen van kleur, en bestaat uit lange, smalle, lintvormige bladeren die omhullend (schedevormend) zijn aan de basis en een opvallende hoofdnerf hebben. De bloei vindt plaats tussen mei en augustus, afhankelijk van het klimaat, en duurt ongeveer 3 goede weken. Uit de bladpol komen bloemstengels. Elke stengel draagt 2 tot 3 grote bloemen met een diameter van 12 cm. Ze bestaan uit 3 grote, afgeplatte kelkbladen, wit van kleur met paarse adering, bovenop 3 kleinere en fijnere, paarsige kroonbladen.
Vaak gekweekt langs de oevers van vijvers, kunnen Iris ensata, net als veel moerasplanten, in de zomer met hun "voeten in het water" staan, maar hun wortelstokken verdragen het slecht om in de winter onder water te staan, vooral als het vriest. In onze tuinen doen deze Iris ensata het goed in een leemrijke tuingrond die goed is verlicht met potgrond, maar die in de zomer niet uitdroogt. Plant ze bijvoorbeeld in een zware grond in een lichte komvorming, onderaan een helling of op een oever waar de grond vochtig wordt door capillaire werking. Combineer Iris ensata 'Caprician Beauty' met Anemone rivularis, Darmera peltata, Lobelia 'Queen Victoria', astilbes, Physostegia virginiana, wederiken en ligularia's.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Iris ensata Caprician Butterfly - Japanse iris in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
ensata
Caprician Butterfly
Iridaceae
Japanse iris , Japanse wateriris , Japanse tuiniris , Ensata-iris
Tuinbouw
Andere Japanse iris
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).