Iris pumila Volts - Iris nain ou de rocaille
Iris pumila Volts - Dwergbaardiris
Iris pumila Volts
Dwergbaardiris , Dwergiris , Pumila-iris , Laagblijvende baardiris
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris pumila 'Volts' is een dwergiris met bloemen in een mooi pastelroze, die in het vroege voorjaar snel sierlijke, zachtgekleurde pollen vormt. Roze is niet gebruikelijk bij dit type iris, net als de groeikracht, wat deze variëteit tot een uitstekende keuze maakt om de rotstuin of een zonnige border te verlevendigen. Plant hem ook op een grote, zonnige helling, zelfs als die in de zomer droog staat.
De Iris pumila 'Volts' is een kleine, rhizomateuze vaste plant uit de Iridaceae-familie. Hij behoort tot een tuinbouwgroep die SDB wordt genoemd (Standard Dwarf Bearded). In deze groep vind je hybriden tussen de echt dwergachtige Iris pumila en de Grote Tuinirissen. Met hun bescheiden formaat bloeien de dwergirissen vóór de grote irissen, maar na de echte dwergirissen.
Vanaf het voorjaar vormt de Iris 'Volts' kleine, opgaande pollen. Het blad is bladverliezend en dus afwezig in de winter. De plant bereikt een hoogte van 35 cm in bloei en de pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden verdwijnen ten gunste van de buitenste wortelstokken. Het blad bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren in een wat blauwgroen groen. In maart verschijnen korte bloemstengels die in april zullen bloeien, vroeger of later afhankelijk van het klimaat. De bloemstengels dragen tussen de 1 en 3 bloemen die na elkaar open gaan. Elke bloem, met een diameter van 6 tot 7 cm, bestaat uit drie opstaande kroonbladen in een mooi lichtroze, met daaronder 3 iets afhangende kelkbladen in dezelfde roze tint, maar met een lavendelblauwe halo onder de baard. De baarden zijn mandarijnoranje met een lavendelkleurige punt. De bloemen van deze Iris 'Volts' zijn licht geurend.
Veredeling Barry Blyth, 1993.
Om irissen te begeleiden, kies je planten om mee te combineren op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun "respectvolle" groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of luchtig blad) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Zo zullen Gaura's weinig schaduw geven en de border met uitgebloeide irissen de hele zomer aantrekkelijk houden. Slaapmutsjes stellen net als de iris tevreden met een droge en arme grond. Geraniums, salies en Libertia's begeleiden irissen ook uitstekend. Hellingen en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven en weinig onderhoud vragen.
Rotstuinen, stenige en droge graslanden, kalkgraslanden, steenachtige hellingen, groendaken: maak gebruik van het volledige assortiment irissen. Borders zijn het domein van borderirissen, maar ook van dwergirissen!
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Iris pumila Volts - Dwergbaardiris in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
pumila
Volts
Iridaceae
Dwergbaardiris , Dwergiris , Pumila-iris , Laagblijvende baardiris
Tuinbouw
Andere Kleine tot zeer kleine irissen
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Heeft u een zonnige, warme en 's zomers vrij droge standplaats? Dat is de ideale plek voor het planten van dwergiris! In de schaduw blijven ze in leven, maar zullen ze niet bloeien. Ze zijn in heel Nederland te kweken. Ze zijn winterhard en hebben geen winterbescherming nodig. Goed gedraineerde grond is perfect, zelfs als deze vrij droog en kalkhoudend is. Te vochtige grond bevordert wortelrot. Plant van juli tot september. De wortelstokken hebben dan voldoende tijd om te groeien voordat ze worden gerooid, en om nieuwe wortels te vormen voor de winter. Ze moeten direct na aankoop worden geplant voor het beste resultaat. Plan om de iris ongeveer elke 4 jaar te verdelen om ze verse grond te geven. Ze groeien krachtig en hebben ruimte nodig om zich te ontwikkelen en goed te bloeien. Plant ze met een afstand die past bij de grootte en groeikracht van de variëteit: ongeveer 34-50 cm voor de grote soorten (5 tot 10 planten per vierkante meter). In een eenkleurige beplanting worden de wortelstokken in driehoeksverband geplant. Voor een kleurenmengsel is het, voor de esthetiek van de irisborder, aan te raden om ze in groepen van meerdere planten van dezelfde variëteit te planten. Houd altijd rekening met de groeirichting van de wortelstokken door ze in een sterpatroon te plaatsen, met de bladknoppen en bladeren naar buiten gericht, en zorg voor voldoende afstand tot andere variëteiten zodat ze ruimte hebben om zich te ontwikkelen.
Planting
Graaf een ruim en diep plantgat. Maak hierin een kegelvormig hoopje aarde waarop u de wortelstok legt met de wortels uitgespreid. Bedek de wortels. Het is belangrijk dat de wortelstok net boven het grondoppervlak blijft. Plant hem niet in een kuiltje (risico op rot), houd er ook rekening mee dat de grond zal inzakken en de iris zal wegzakken. Op kleiachtige of vochtige grond wordt de wortelstok zelfs iets verhoogd op een licht heuveltje van een paar centimeter geplaatst. Om de aarde goed rond de wortels te laten aansluiten, wordt de grond licht aangedrukt en direct na het planten ruim besproeid. Geef indien nodig 2-3 keer water totdat de plant is aangeslagen.
Onderhoud:
Houd de grond onkruidvrij door oppervlakkig schoffelen, waarbij u zorgvuldig bent om de wortelstokken of wortels niet te beschadigen. Onkruid geeft schaduw aan de iris, houdt vocht vast (rot) en trekt naaktslakken aan. Verwijder ook de droge bladeren. Als ze ziek zijn (roodachtig omrande vlekken van bladvlekkenziekte), verbrand ze dan. Snijd uitgebloeide bloemen weg.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).