Iris pumila Blue Denim - Dwergbaardiris

De Iris 'Blue Denim' is een mooie variëteit van dwergiris, die in april prachtige kleine, bloeiende pollen vormt. Zijn baardbloemen hebben een lichtblauwe kleur met lichte paarse weerschijn. Een heldere variëteit die een zeer blauwe toets brengt in borders, taluds en rotstuinen.

De Iris pumila 'Blue Denim', of Lilliput-tuiniris 'Blue Denim', is een bladverliezende vaste plant met een wortelstok. Vanaf het voorjaar heeft hij een opgaande, polvormende habitus. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars met bescheiden hoogte die in de jaren 50 verschenen. Oorspronkelijk verwees de 'lilliput'-categorie naar een kruising van een Iris pumila en een hoge iris. Deze term wordt nu algemener gebruikt voor de categorie standaard dwergirissen (SDB). 'Blue Denim' bereikt een hoogte van 25 tot 30 cm tijdens de bloei, met veel bloemknoppen. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het centrum verdwijnen ten gunste van de buitenste. Hij heeft een dichte, polvormige groeiwijze. Het loof bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren, blauwgroen van kleur en sterk generfd. In maart verschijnen de bloemstengels die in april, midden in het bloeiseizoen van rotstuinirissen, bloemen zullen geven die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij tuinirissen, versterkt door de textuur van de zeer zijdeachtige kroonbladen en kelkbladen.

Om irissen te begeleiden, kiest u de bijbeplanting op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun "respectvolle" groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht loof) en hun decoratieve complementariteit (uitstraling, bloeitijd). Gaura's geven bijvoorbeeld weinig schaduw aan irissen en houden de border met uitgebloeide irissen de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes (Eschscholzia) stellen, net als de iris, tevreden met een droge en arme bodem. Ooievaarsbekken, salies en Libertia's begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van stapelmuurtjes worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven staan en weinig verzorging vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijk voor onderhoud, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld middelhoge irissen die minder risico lopen om omgewaaid te worden dan hoge.

Border langs een pad: het hele assortiment kan worden gebruikt, van de vroege dwergen van minder dan 40 cm, tot de hoge irissen van meer dan 75 cm die in mei bloeien, via de middelhoge (in grootte en vroegheid) en de zogenaamde borderirissen, van gemiddelde hoogte maar bloeiend met de hoge. Zeer blootgesteld aan de wind, lopen hoge irissen het risico om te worden omgewaaid als ze niet worden gesteund.

Rand van een border: het domein van de borderirissen... maar ook van de dwergen, afhankelijk van de omstandigheden.

Gemengde border: het hele hoogte-assortiment kan worden gebruikt, te kiezen afhankelijk van de plaats (voorgrond, achtergrond) en de grootte van de omringende planten.