Iris germanica Yaquina Blue - Baardiris

De Iris germanica 'Yaquina Blue', ook wel bekend als de grote baardiris, is een superieure variëteit die in alles prachtig en extreem krachtig is. De schitterende bloemen, met een diameter van 11 cm, hebben een prachtig middelblauwe kleur, levendig gegolfd en gedragen op hoge stengels die gevoed worden door een enorme wortelstok. De bloemstengels zijn perfect vertakt, wat zorgt voor een lange bloei in het midden van het seizoen. Deze vrij oude iris heeft alle prijzen in de Verenigde Staten gewonnen en heeft niets ingeboet van de kwaliteiten die hem tot een kampioen maakten.

De Iris 'Yaquina Blue' is een bladverliezende, rhizomateuze vaste plant met een opgaande, polvormige habitus vanaf het voorjaar. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die door de eeuwen heen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden, is dat de Baardirissen Europese oorsprong hebben. 'Yaquina Blue' is een bijzonder krachtige variëteit die in bloei een hoogte bereikt van 90 cm tot 1,20 m, met een stevige stengel per wortelstok die meerdere bloemknoppen draagt. De pol zal zich zeer snel uitbreiden, zonder theoretische limiet in de tijd, waarbij de wortelstokken in het midden plaatsmaken voor de buitenste. Hij heeft een opgaande, dichte groeiwijze. Het blad bestaat uit lange, zwaardvormige, blauwgroene en sterk generfde bladeren. In april verschijnen er bloemstengels die in mei bloemen geven die zich van de top naar de lagere vertakkingen openen. De zeer blauwe kleur van deze plant, die bij zijn schepper herinneringen opriep aan de Yaquina Bay in Oregon, wordt, zoals altijd bij Baardirissen, versterkt door de textuur van de bloembladen en kelkbladen, die zeer zijdeachtig zijn. Opmerkelijk is dat de discrete baardjes ook blauw zijn.

Veredeling Schreiner, 1992.

Om irissen te begeleiden, kiest u de begeleidende planten op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht blad) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Gaura's zullen bijvoorbeeld weinig schaduw geven aan de irissen en houden de border met uitgebloeide irissen de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes stellen, net als de iris, tevreden met een droge en arme bodem. Ooievaarsbekken, salie en Libertia begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van terrassen worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven en weinig onderhoud vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijk voor onderhoud, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld intermediaire irissen die minder risico lopen om omgewaaid te worden dan de hoge.

Aan de voet van een muur, waar de plant beschut is tegen de wind, kunnen hoge irissen worden gebruikt. U kunt ze natuurlijk ook op de achtergrond planten van lagere en vroegbloeiende variëteiten.

Border langs een pad: het hele assortiment kan worden gebruikt, van vroege dwergirissen tot de hoge irissen die in mei bloeien, via de intermediaire irissen (in grootte en vroegheid) en de zogenaamde borderirissen, van gemiddelde grootte maar bloeiend met de hoge. Op zeer winderige plekken lopen hoge irissen met zware bloemen het risico om om te waaien als ze niet worden gesteund.

Rand van een border: het domein van de borderirissen... maar ook van de dwergirissen.

Mixed-border: het hele scala aan maten kan worden gebruikt, te kiezen op basis van de locatie (voorgrond of achtergrond) en de grootte van de naburige planten.

Irisborder, de iristentuin: het gebruik van het hele assortiment baardirissen zorgt in het voorjaar voor tweeëneenhalve maand bloemen. De keuze voor zogenaamde doorbloeiende irissen biedt enkele extra bloemen aan het eind van de zomer of in het najaar.

De moestuin kan enkele pollen irissen herbergen, want dit is ook de klassieke plek voor de familieteelt van snijbloemen.