Iris germanica Wild Frontier - Baardiris

De Iris germanica 'Wild Frontier', ook wel bekend als de grote baardiris, biedt in mei-juni grote, geurende bloemen in hazelnootbruine en lavendelkleurige tinten. Deze variëteit zal u betoveren door de barokke combinatie van zijn kleuren. De groei is krachtig en hij vormt snel mooie pollen. Ideaal in een border, als borderrand of op taluds.

De Iris 'Wild Frontier' is een bladverliezende, rhizomateuze vaste plant met een opgaande, polvormige groeiwijze vanaf het voorjaar. Hij behoort tot de irissenfamilie. Het is een van de vele cultivars die door de eeuwen heen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we onthouden is dat Baardirissen Europese herkomst hebben. 'Wild Frontier' bereikt een hoogte van 90 cm in bloei, en de pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden kaal worden ten gunste van de buitenste wortelstokken. De Iris 'Wild Frontier' heeft een elegante, opgaande groeiwijze in een dichte pol. Het blad bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren, blauwgroen van kleur en sterk generfd. In april verschijnen bloemstengels die in de maand mei bloemen zullen geven die zich van de top naar de lagere vertakkingen openen. Het hazelnootbruin van de bloembladen wordt hier gecombineerd met de violette en lavendelkleurige tinten van de kelkbladen, waarvan de schouders en het midden worden geaccentueerd door een lavendelkleurige nuance. Een kaneelkleurige band benadrukt de bloembladen. De bloembladen hebben duidelijk getande randen. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij Baardirissen, versterkt door de textuur van de bloembladen en kelkbladen. Op te merken valt dat de bloemen ook goed geuren.

Heeft u een zonnige, warme en 's zomers vrij droge standplaats?
Dat is de ideale plek voor het planten van irissen! In de schaduw blijven ze in leven maar bloeien ze niet. Ze zijn in Nederland in alle regio's te kweken. Ze zijn winterhard en hebben geen winterbescherming nodig. Goed gedraineerde grond is perfect, zelfs als deze vrij droog en kalkhoudend is. Te vochtige grond bevordert wortelrot. Plant van juli tot september. De wortelstokken hebben dan voldoende tijd om groot genoeg te worden voordat ze gerooid worden, en vervolgens nieuwe wortels te vormen voor de winter. Ze moeten direct na aankoop geplant worden voor het beste resultaat. Houd er rekening mee dat u irissen ongeveer elke 4 jaar moet verdelen om ze verse grond te geven. Ze groeien krachtig en hebben ruimte nodig om zich te ontwikkelen en goed te bloeien. Ze worden geplant met een afstand die past bij de grootte en groeikracht van de variëteit: ongeveer 34-50 cm voor de grote soorten (5 tot 10 planten per vierkante meter). In een eenkleurige beplanting worden de wortelstokken in een ruitpatroon geplant. Voor een kleurenmengsel is het, voor de algehele esthetiek van de irisborder, aan te raden om ze in groepen van meerdere planten van dezelfde variëteit te planten. Houd altijd rekening met de groeirichting van de wortelstokken door ze in een sterpatroon te plaatsen, met de bladknoppen en bladeren naar buiten gericht, en ze goed te scheiden van andere variëteiten zodat ze ruimte hebben om zich te ontwikkelen.

Planting

Graaf een ruim en diep plantgat. Maak hierin een kegelvormig hoopje aarde waarop u de wortelstok legt en de wortels uitspreidt. Bedek de wortels. Het is belangrijk dat de wortelstok net boven het grondoppervlak blijft uitsteken. U moet hem niet in een kuiltje planten (risico op rot), houd er dus rekening mee dat de grond zal inzakken en de iris zal wegzakken. Op kleiachtige of vochtige grond wordt de wortelstok zelfs verhoogd op een licht heuveltje van enkele centimeters geplaatst. Om de aarde goed aan de wortels te laten hechten, drukt u de grond licht aan en geeft u direct na het planten ruim water. Geef indien nodig nog 2-3 keer water totdat de plant is aangeslagen.

Onderhoud:

Houd de grond onkruidvrij door oppervlakkig schoffelen, waarbij u zorgvuldig bent om de wortelstokken of wortels niet te beschadigen. Onkruid geeft schaduw aan de irissen, houdt vocht vast (rot) en trekt naaktslakken aan. Verwijder ook droge bladeren. Als ze ziek zijn (vlekken met roodachtige randen door heterosporie), verbrand ze dan. Snijd uitgebloeide bloemen af.

Om irissen te begeleiden, kiest u planten om mee te combineren op basis van hun behoeften (standplaats, grond...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht blad) en hun decoratieve complementariteit (uitstraling, bloeitijd). Gaura's geven bijvoorbeeld weinig schaduw aan irissen en houden de uitgebloeide irisborder de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes zijn, net als de iris, tevreden met droge, arme grond. Ooievaarsbekken, salie en Libertia begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde rassen die lang op hun plek kunnen blijven staan en weinig verzorging vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijk voor onderhoud, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld middelhoge irissen die minder risico lopen om omgewaaid te worden dan de hoge soorten.

Aan de voet van een muur biedt de relatieve beschutting tegen de wind de mogelijkheid om hoge irissen te gebruiken. U kunt ze natuurlijk ook voor lagere en vroegbloeiende variëteiten planten.

Borderrand: het hele assortiment kan worden gebruikt, van de vroege dwergsoorten van minder dan 40 cm, tot de hoge irissen van meer dan 75 cm die in mei bloeien, via de middelhoge soorten (in grootte en vroegheid) en de zogenaamde borderirissen, van gemiddelde grootte maar bloeiend met de hoge soorten. Zeer blootgesteld aan de wind, lopen hoge irissen het risico om om te waaien als ze niet worden gesteund.

Borderrand: het domein van de borderirissen... maar ook van de dwergsoorten, afhankelijk van de omstandigheden.

Mixed-border: het hele scala aan maten kan worden gebruikt, te kiezen op basis van de plaats (voorgrond, achtergrond) en de grootte van de omringende planten.

Irisborder, de iristentuin: het paradijs voor de irisliefhebber waar de keuze en rangschikking van variëteiten (vorm, kleur, geur...) de smaak van ieder weerspiegelt. Het gebruik van het hele assortiment baardirissen zorgt in het voorjaar voor tweeëneenhalve maand bloei. De keuze voor zogenaamde doorbloeiende irissen biedt enkele extra bloemen in de late zomer of het najaar.

De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of borderranden van irissen, want het is ook de klassieke plek voor de familieteelt van snijbloemen.