Iris germanica Stepping Out - Baardiris

De Iris germanica 'Stepping Out' is een vrij oude variëteit van de hoge baardiris die veel prijzen heeft gewonnen, vooral vanwege het plicata kleurpatroon dat een enorme impact heeft in de borders. De grote, golvende bloemen met een koninklijk portuur tonen een opmerkelijk scherp paars patroon. De basiskleur van de bloembladen is een stralend sneeuwwit, de brede rand in penseelpaars heeft een elegante golving die de schoonheid van de bloem benadrukt. De goed vertakte bloemstengels vormen een prachtige, rijkbloeiende pol. Als een van de hoogste sluit hij het seizoen van de Hoge Baardirissen op een schitterende manier af.

De Iris 'Stepping Out' is een rhizomateuze vaste plant die rechtopstaande pollen vormt. Het bladverliezende loof verdwijnt in het najaar en komt in het voorjaar weer terug. Deze plant behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die sinds eeuwen zijn ontwikkeld, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden is dat de Baardirissen Europese herkomst hebben.

De Iris 'Stepping Out' bereikt ongeveer 95 cm hoogte in bloei. Elke wortelstok produceert een stengel met vier vertakkingen, voorzien van talrijke bloemknoppen. De pol breidt zich zeer snel uit, zonder theoretische limiet in de tijd, waarbij de wortelstokken in het midden kaal worden ten gunste van de buitenste wortelstokken. Het loof bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren in een blauwgroene kleur, met duidelijke nerven. In april verschijnen de bloemstengels die in juni, rond het einde van het seizoen van de hoge irissen, bloemen geven die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. Het contrasterende kleurenspel van deze plant wordt, zoals altijd bij Baardirissen, versterkt door de textuur van de kroonbladen en de bloembladen.

Introductie Schreiner 1964

Prijzen: Eervolle Vermelding in 1965, Award of Merit in 1967, Dykes Memorial Medal in 1968, Franklin Cook Memorial Cup in 1966, Nelson Award in 1968

Om de irissen te begeleiden, kiest u de begeleidende planten op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun "respectvolle" groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht loof) en hun decoratieve complementariteit (uitstraling, bloeitijd). Zo zullen Gaura's weinig schaduw geven aan de irissen en houden ze de border met uitgebloeide irissen de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes (Eschscholzia) stellen net als de iris tevreden met een droge bodem in de zomer. Geraniums, salie en Libertia begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven staan en weinig verzorging vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijkheid voor onderhoud mogelijk is, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld middelhoge irissen die minder risico lopen dan de hoge om letterlijk omver gewaaid te worden door wind en regen.

Aan de voet van een zeer zonnige muur, waar deze beschut staat tegen de wind, kunnen de hoge irissen worden gebruikt. U kunt ze op de achtergrond planten van lagere en vroegbloeiende variëteiten. De moestuin kan ook enkele pollen iris herbergen, want dit is ook de plek voor de teelt van snijbloemen.