Iris germanica Souffle Chaud - Baardiris

De Iris germanica 'Souffle Chaud' is een baardiris met een rijke goudgele kleur, verrijkt met koperachtige accenten, die zijn naam eer aan doet. Een kleur die wordt versterkt door de perfecte vorm van de bloemkroon en de glanzende textuur van de bloemdelen. De bloemstengels dragen meestal 8 bloemen die halverwege het irisseizoen bloeien, gedurende ongeveer 3 weken. Baardirissen zijn uitstekende planten voor taluds en droge grond.

De Iris 'Souffle Chaud' is een rhizomateuze vaste plant die vanaf het voorjaar uitgroeit tot sierlijk opgaande pollen; het blad verdwijnt in de winter. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die door de eeuwen heen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden is dat Baardirissen Europese wortels hebben. Het zijn planten voor kalkhoudende grond die veel zon nodig hebben, waarvan de wortelstokken in de zomer moeten 'bakken' om te kunnen bloeien. Traditioneel is minimaal 6 uur zon per dag vereist.

'Souffle Chaud' bereikt een hoogte van ongeveer 80 cm tijdens de bloei. De bloemstengel is gedrongen en stevig, maar gevoelig voor wind en regen als hij vol bloemen zit. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste. Het blad bestaat uit lange, brede, zwaardvormige bladeren met een wat blauwgroene kleur, doorlopen door parallelle nerven. In april verschijnen de bloemstengels die in mei grote bloemen zullen geven, omzoomd met subtiele golvingen, die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. Ze bestaan uit 3 opstaande goudgele kroonbladen, 3 bijna horizontale, eveneens goudgele kelkbladen die naar de randen toe in kopergeel overgaan, 3 grote, oranje en harige baarden, 3 stijlen en 3 meeldraden. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij Baardirissen, versterkt door de dikke, glanzende en iriserende textuur van de bloemdelen.

Veredeling Cayeux, 2018.

Om irissen te begeleiden, kies je begeleidende planten op basis van hun behoeften (standplaats, grond...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht blad, niet al te concurrerende planten) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Gaura's geven bijvoorbeeld weinig schaduw aan irissen en houden het irisenperk de hele zomer aantrekkelijk, ook na de bloei. Slaapmutsjes en nigella's stellen, net als de iris, tevreden met droge grond in de zomer. Vaste geraniums, salie en Libertia begeleiden irissen ook heel goed. Taluds, voeten van kleine bomen met een lichte kruin en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, weinig eisende rassen die lang op hun plek kunnen blijven staan. Als het doel meer decoratief is en toegankelijkheid voor onderhoud mogelijk is, kun je modernere rassen kiezen, bijvoorbeeld middelhoge irissen die minder risico lopen dan de hoge rassen om door wind en regen letterlijk omver te worden geblazen.

De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of borders irissen, want het is ook de plek bij uitstek voor de teelt van snijbloemen.