Iris germanica rincesse Caroline de Monaco - Baardiris

De Iris germanica 'Princesse Caroline de Monaco' is een uitstekende variëteit van de hoge baardiris, ongeëvenaard door de zuiverheid van haar hemelsblauwe kleur, zonder enige zweem van paars, prachtig geaccentueerd door een vonkende mandarijn-oranje baard. Elke goed vertakte stengel draagt talrijke knoppen, wat garant staat voor een lange bloei. De plant, met een uitstekende groeikracht, vormt snel mooie pollen die vrij vroeg in het irisseizoen zullen bloeien, in borders en rotstuinen. Haar hemelse bloemen, met een aangename, zoete bloemengeur, zijn ook erg mooi in boeketten.

De Iris 'Princesse Caroline de Monaco' is een rhizomateuze vaste plant die zich vanaf het voorjaar ontwikkelt tot sierlijk opgaande pollen, waarbij het blad in de winter afsterft. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die sinds eeuwen zijn verkregen, waarvan de controversiële herkomst wordt bediscussieerd rond het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. We onthouden dat de Baardirissen Europese herkomst hebben. Het zijn planten voor kalkhoudende grond die veel zon nodig hebben, waarvan de wortelstokken in de zomer moeten 'bakken' om te kunnen bloeien. Minimaal 6 uur zon per dag is over het algemeen vereist.

'Princesse Caroline de Monaco' bereikt 85-90 cm hoogte in bloei, met vele knoppen per stengel. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste wortelstokken. Het blad bestaat uit lange, brede, zwaardvormige bladeren met een wat blauwgroene kleur, doorlopen door parallelle nerven. In april verschijnen bloemstengels die begin mei bloemen zullen geven die zich van de top naar de lagere vertakkingen openen. De hemelsblauwe kleur van de bloem is bijna egaal: een iets lichtere zone omringt de mandarijn-oranje baard op het niveau van de sepalen. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij Baardirissen, versterkt door de dikke, iriserende textuur van de opstaande bloembladen en de afhangende sepalen. Het gaat gepaard met een zeer aangename geur.

Veredeling Cayeux, 1998

Prijzen: 4e plaats op de Amerikaanse conventie van 1998 en 4e plaats in Florence in 1998.

Om irissen te begeleiden, kiest u de bijbehorende planten op basis van hun behoeften (standplaats, grond...), hun niet-verstikkende groei voor hun wortelstokken (lage planten of licht blad) en hun complementariteit (uitstraling, bloeitijd). Gauras bijvoorbeeld zullen weinig schaduw geven aan de irissen en houden de uitgebloeide border de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes zullen, net als de iris, tevreden zijn met droge, arme grond. Ooievaarsbekken, salies en Libertia begeleiden irissen ook heel goed. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, krachtige variëteiten die op hun plek kunnen blijven en weinig verzorging vragen. Als het doel meer decoratief is en de toegang voor verzorging gemakkelijker, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld intermediaire, vaak zeer rijkbloeiende irissen, die minder risico lopen dan de hoge soorten om om te waaien door wind of regen.

Aan de voet van een muur maakt de relatieve beschutting tegen de wind het gebruik van hoge irissen mogelijk. U kunt natuurlijk op de voorgrond lagere en vroegbloeiende variëteiten planten.

Border langs een pad: het rijk van de vroegbloeiende dwergirissen van minder dan 40 cm, tot de intermediaire (in grootte en vroegheid) en de zogenaamde borderirissen, van gemiddelde grootte maar bloeiend met de hoge soorten.

Borderrand: het domein van de borderirissen... maar ook van de dwergirissen, afhankelijk van de omstandigheden.

Mixed-border: het hele scala aan maten kan worden gebruikt, te kiezen op basis van de plaats (voorgrond, achtergrond) en de grootte van de omringende planten.

Irisborder, de iristentuin: het paradijs voor de irisliefhebber waar de keuze van variëteiten (vorm, kleur, geur...) de smaak van iedereen weerspiegelt. Het gebruik van het hele scala aan baardirissen maakt in het voorjaar tweeëneenhalve maand bloei mogelijk. De keuze voor zogenaamde doorbloeiende irissen biedt enkele extra bloemen in de late zomer of het najaar, afhankelijk van het klimaat.

De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of randen van irissen, want het is ook de klassieke plek voor de familieteelt van snijbloemen.

is een rhizomateuze vaste plant die zich vanaf het voorjaar ontwikkelt tot sierlijk opgaande pollen, waarbij het blad in de winter afsterft. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die sinds eeuwen zijn verkregen, waarvan de controversiële herkomst wordt bediscussieerd rond het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. We onthouden dat de Baardirissen Europese herkomst hebben. Het zijn planten voor kalkhoudende grond die veel zon nodig hebben, waarvan de wortelstokken in de zomer moeten 'bakken' om te kunnen bloeien. Minimaal 6 uur zon per dag is over het algemeen vereist.

'Gold Galore' bereikt 90 cm hoogte in bloei, met 6 tot 8 knoppen per stengel. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste wortelstokken. Het blad bestaat uit lange, brede, zwaardvormige bladeren met een wat blauwgroene kleur, doorlopen door parallelle nerven. In april verschijnen bloemstengels die in mei bloemen zullen geven die zich van de top naar de lagere vertakkingen openen. De sprankelende kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij Baardirissen, versterkt door de dikke, iriserende textuur van de bloembladen en de sepalen. We merken op dat de bloem aangenaam geurt.

Veredeling Schreiner, 1978

Prijzen: HM (Honorable Mention) in 1980, AM (Award of Merit) in 1982.

Om irissen te begeleiden, kiest u de bijbehorende planten op basis van hun behoeften (standplaats, grond...), hun "respectvolle" groei ten opzichte van de irissen (lage planten of licht blad) en hun decoratieve complementariteit (uitstraling, bloeitijd). Gauras bijvoorbeeld zullen weinig schaduw geven aan de irissen en houden de uitgebloeide irisborder de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes zullen, net als de iris, tevreden zijn met droge grond in de zomer. Ooievaarsbekken, salies en Libertia begeleiden irissen ook heel goed. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde variëteiten die op hun plek kunnen blijven en weinig verzorging vragen. Als het doel meer decoratief is en de toegang voor verzorging mogelijk, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld intermediaire die minder risico lopen dan de hoge soorten om letterlijk tegen de grond geslagen te worden door wind en regen.

Aan de voet van een muur maakt de relatieve beschutting tegen de wind het gebruik van hoge irissen mogelijk. U kunt natuurlijk op de voorgrond lagere en vroegbloeiende variëteiten planten.

Border langs een pad: het rijk van de vroegbloeiende dwergirissen van minder dan 40 cm, tot de intermediaire (in grootte en vroegheid) en de zogenaamde borderirissen, van gemiddelde grootte maar bloeiend met de hoge soorten.

Borderrand: het domein van de borderirissen... maar ook van de dwergirissen, afhankelijk van de omstandigheden.

Mixed-border: het hele scala aan maten kan worden gebruikt, te kiezen op basis van de plaats (voorgrond, achtergrond) en de grootte van de omringende planten.

Irisborder, de iristentuin: het paradijs voor de irisliefhebber waar de keuze van variëteiten (vorm, kleur, geur...) de smaak van iedereen weerspiegelt. Het gebruik van het hele scala aan baardirissen maakt in het voorjaar tweeëneenhalve maand bloei mogelijk. De keuze voor zogenaamde doorbloeiende irissen biedt enkele extra bloemen in de late zomer of het najaar, afhankelijk van het klimaat.

De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of randen van irissen, want het is ook de klassieke plek voor de familieteelt van snijbloemen.