Iris germanica Patina - Baardiris Patina

De Iris germanica 'Patina' valt allereerst op door zijn zeldzame kleur, een bleek olijfgroengeel dat subtiel is afgezet, gewassen en gespikkeld met lichtbruin. Dit geeft zijn grote, golvende bloemen een uitzonderlijk grafisch effect dat iets nieuws brengt in de wereld van de Baardirissen. Zijn vertakte bloemstengels dragen talrijke bloemknoppen, wat garant staat voor een lange bloei. Naast zijn sierkwaliteiten blijkt dit vrij oude ras krachtig en productief, en zeer dankbaar. Met een lichte, bloemige geur is dit een van onze grote favorieten!

De Iris 'Patina' is een rhizomateuze vaste plant die vanaf het voorjaar uitgroeit tot sierlijk opgaande pollen; het blad verdwijnt in de winter. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die sinds eeuwen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden is dat de Baardirissen Europese oorsprong hebben. Het zijn planten voor kalkhoudende grond die verzot zijn op zon, waarvan de wortelstokken in de zomer moeten 'bakken' om te kunnen bloeien. Minimaal 6 uur zon per dag is over het algemeen vereist.

De iris 'Patina' bereikt een hoogte van 89 cm in bloei, het is een statige variëteit die gevoelig is voor wind en regen. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden kaal worden ten gunste van de buitenste. Het blad bestaat uit lange, brede, zwaardvormige bladeren in een wat blauwgroen groen, met parallelle nerven. In april verschijnen er bloemstengels die in mei-juni grote, goed geproportioneerde en licht golvende bloemen geven die zich van de top naar de lagere vertakkingen openen. Deze variëteit bloeit midden in het irisseizoen, eerder aan het begin van de periode. Zijn bloemstengels zijn goed vertakt, elk kan tot 5 tegelijkertijd geopende bloemen dragen. Elke bloem bestaat uit 3 opstaande, bleek geelgroene bloemblaadjes met een bijna volledige ondertoon van olijfgroen, 3 geelgroene kelkbladen met een smalle tabaksbruine rand en 3 doffe bruine baarden. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij Baardirissen, versterkt door de dikke, iriserende textuur van de bloemdelen. De geur van de bloemen wordt omschreven als zoet bloemig.

Veredeling: Keith Keppel (VS), 1976

Prijzen: Tentoonstellingscertificaat 1974, Hoge Aanbeveling 1976, Eervolle Vermelding 1980, Verdiensteprijs 1982

Om irissen te begeleiden, kiest u de bijbeplanting op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun "respectvolle" groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht blad) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Zo zullen sieruien en Gaura weinig schaduw geven aan de irissen en houden ze het uitgebloeide irisperk de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes en juffertje-in-het-groen stellen, net als de iris, tevreden met een droge bodem in de zomer. Ooievaarsbekken, salie en Libertia begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, diploïde variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven en weinig verzorging vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijk voor onderhoud, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld middelgrote irissen die minder risico lopen dan de hoge om letterlijk omver gewaaid te worden door wind en regen.

De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of borders met irissen, want het is ook de klassieke plek voor snijbloemen.