Iris germanica nica Honky Tonk Blues - Baardiris
Iris germanica nica Honky Tonk Blues - Baardiris
Iris germanica Honky Tonk Blues
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Iris germanica 'Honky Tonk Blues' is een veelvuldig bekroonde variëteit van de hoge tuiniris in internationale wedstrijden. De plant is krachtig en bijzonder rijkbloeiend met stengels die tot wel 10 bloemknoppen dragen. De bloemen zijn groot, vol en pluizig, met een prachtige bleek mauveblauwe kleur die lichter wordt naar de golvende randen toe. De plant vormt snel zeer mooie pollen die gedurende enkele weken in het voorjaar zullen bloeien.
De Iris 'Honky Tonk Blues' is een bladverliezende, rhizomateuze vaste plant met een opgaande, polvormige groeiwijze. Hij behoort tot de irissenfamilie, net als alle irissen. Het is een van de vele cultivars die sinds eeuwen worden gekweekt, met een omstreden herkomst die draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we onthouden is dat de Tuinirissen Europese wortels hebben. 'Honky Tonk Blues' is een hoge variëteit die in bloei een hoogte van 95 cm bereikt, met een stevige bloemstengel per wortelstok, die talrijke bloemknoppen draagt. De pol zal zich snel uitbreiden, zonder theoretische limiet na verloop van tijd, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste. Het loof bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren, blauwgroen van kleur en sterk generfd. In april verschijnen de bloemstengels die in mei, vroeger of later afhankelijk van het klimaat, bloemen geven die zich ontvouwen van de top naar de lagere vertakkingen. Het pastelkleurige tint van deze plant wordt, zoals altijd bij Tuinirissen, versterkt door de textuur van de zijdezachte en iriserende bloembladen en kelkbladen. Deze variëteit heeft een zoete, zachte geur.
Veredeling Schreiner, 1988.
Onderscheidingen: Honorable Mention in 1990 - Walther Cup in 1990 - Award of Merit in 1992 - Wister Medal in 1994 - American Dykes Medal in 1995.
Om irissen te begeleiden, kiest u planten om mee te combineren op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun niet-verstikkende groei voor de wortelstokken (lage planten of luchtig loof) en hun complementariteit (uitstraling, bloeitijd). Zo zullen Gaura's weinig schaduw geven aan de irissen en de border na de bloei de hele zomer aantrekkelijk houden. Slaapmutsjes (Eschscholzia) stellen, net als de iris, tevreden met een droge en arme bodem. Ooievaarsbekken, saliesoorten en Libertia begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, krachtige variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven staan en weinig onderhoud vragen. De moestuin kan ook enkele pollen iris herbergen, want dat is ook de plek voor snijbloemen.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Iris
germanica
Honky Tonk Blues
Iridaceae
Baardiris , Zwaardiris , Snaveliris , Tuiniris , Hoge baardiris , Germaanse iris
Tuinbouw
Andere Baardiris - Iris germanica
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Hebt u een zeer zonnige standplaats, die in de zomer vrij droog is?
Dat is de ideale plek voor het planten van irissen! In de schaduw groeien ze wel, maar zullen ze niet bloeien. Ze zijn in alle regio's van Nederland te kweken. Ze zijn winterhard en hebben geen winterbescherming nodig. Goed gedraineerde grond is perfect, zelfs als deze vrij droog en kalkhoudend is, of zelfs steenachtig. Te vochtige grond bevordert wortelrot. Plant van juli tot september. De wortelstokken hebben dan voldoende tijd om groot genoeg te worden voordat ze worden gerooid, en vervolgens nieuwe wortels te vormen voor de winter. Ze moeten direct na aankoop worden geplant voor het beste resultaat. Plan om de irissen ongeveer elke 4 jaar te verdelen om ze verse grond te geven. Ze hebben een sterke groei en hebben ruimte nodig om zich te ontwikkelen en goed te bloeien. Plant ze met een afstand die past bij de grootte en groeikracht van de variëteit: ongeveer 34-50 cm voor de grote soorten (5 tot 10 planten per vierkante meter). Houd altijd rekening met de groeirichting van de wortelstokken door ze in een sterpatroon te plaatsen, met de bladknoppen en bladeren naar buiten gericht, en zorg voor voldoende afstand tot andere variëteiten zodat ze ruimte hebben om zich te ontwikkelen.
Planting
Graaf een gat dat breed en diep genoeg is. Maak een kegelvormig hoopje aarde in het gat waarop je de wortelstok legt en de wortels uitspreidt. Bedek de wortels. Het is belangrijk dat de wortelstok net boven het grondoppervlak uitkomt. Je moet hem niet in een kuiltje planten (risico op rot). Houd er rekening mee dat de grond zal inzakken en de iris zal wegzakken. Op kleiachtige of vochtige grond wordt de wortelstok zelfs op een licht verhoogd heuveltje van een paar centimeter geplaatst. Om de aarde goed aan de wortels te laten hechten, druk je de grond licht aan en geef je direct na het planten ruim water. Geef indien nodig nog 2-3 keer water totdat de plant is aangeslagen.
Onderhoud:
Houd de bodem onkruidvrij door oppervlakkig schoffelen, en zorg ervoor dat je de wortelstokken of wortels niet beschadigt. Onkruid geeft schaduw aan de irissen, houdt vocht vast (wat rot veroorzaakt) en trekt naaktslakken aan. Verwijder ook de droge bladeren. Als ze ziek zijn (vlekken met roodachtige randen door heterosporie), adviseren we ze te verbranden. Snijd uitgebloeide bloemen af.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).