Iris germanica Le Bois Du Vent - Baardiris

De Iris germanica 'Le Bois Du Vent' is een baardiris van zeer recente introductie die een prachtige vooruitgang betekent in de zoektocht naar zwart-wit, door de combinatie van witte bloemblaadjes en bijna zwartpaarse kelkbladen. Zijn gedrongen bloemstengels, die minder gevoelig zijn voor wind, dragen prachtige bloemen met een stevige textuur. Deze variëteit sluit het seizoen van de baardirissen op een schitterende manier af.

De Iris 'Le Bois Du Vent' is een rhizomateuze vaste plant die vanaf het voorjaar uitgroeit tot sierlijk opgaande pollen, waarbij het blad in de winter verdwijnt. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die sinds eeuwen zijn verkregen, waarvan de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. Wat we moeten onthouden is dat Baardirissen Europese herkomst hebben. Het zijn planten voor kalkhoudende grond die veel zon nodig hebben, waarvan de wortelstokken in de zomer moeten 'bakken' om te kunnen bloeien. Over het algemeen is minimaal 6 uur zon per dag vereist.

'Le Bois du Vent' bereikt een bloeihogte van 75 cm, met meerdere bloemknoppen per stengel. De pol zal zich in de loop der tijd theoretisch onbeperkt uitbreiden, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste. Het blad bestaat uit lange, brede, zwaardvormige bladeren met een wat blauwgroene kleur, doorlopen door parallelle nerven. In april-mei verschijnen er bloemstengels die tussen eind mei en juni grote, aan de rand gegolfde bloemen zullen geven, die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. Ze bestaan uit 3 opstaande, stralend witte bloemblaadjes, boven 3 bijna horizontale kelkbladen van een zeer donkerpaarse kleur met een mauve rand, met een prachtige witte, paars geaderde vlek rond de feloranje baardharen. De kleur van deze plant wordt, zoals altijd bij baardirissen, versterkt door de dikke, iriserende textuur van de bloemdelen.

Introductie Bourdillon (Frankrijk), 2021. ('Magnetisme' x 'Merry Amigo')

Om irissen te begeleiden, kiest u de begeleidende planten op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun "respectvolle" groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht blad, weinig concurrerende planten) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Gaura's geven bijvoorbeeld weinig schaduw aan de irissen en houden de border met uitgebloeide irissen de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes en nigella's zijn, net als de iris, tevreden met een droge bodem in de zomer. Vaste geraniums, salie en Libertia begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds, voeten van kleine bomen met een lichte kruin en randen van verhoogde borders worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude, weinig eisende variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven staan. Als het doel meer decoratief is en toegankelijk voor onderhoud, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld middelhoge irissen die minder risico lopen dan de hoge om letterlijk omgewaaid te worden door wind en regen.

De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of borders met irissen, want het is ook de plek bij uitstek voor de teelt van snijbloemen.